Specjalne ostrzeżenia
Zenmem
Podczas terapii memantyną (Zenmem) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, drgawkami w wywiadzie lub predyspozycjami do ich wystąpienia, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów. Bezwzględnie należy unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA, takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, gdyż może to zwiększać częstość i nasilenie działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, u pacjentów z czynnikami podwyższającymi pH moczu (np. zmiany diety, stosowanie leków alkalizujących, nerkowa kwasica cewkowa, zakażenia dróg moczowych wywołane przez Proteus) należy monitorować eliminację memantyny, gdyż zasadowe pH moczu może ją zaburzać.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas leczenia memantyny (Zenmem) należy przestrzegać określonych specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje, które pomogą lekarzom w podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących stosowania leku Zenmem u poszczególnych grup pacjentów.1
Pacjenci z ryzykiem drgawek
U pacjentów z padaczką, drgawkami w wywiadzie lub czynnikami predysponującymi do wystąpienia padaczki zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania memantyny. Pacjenci ci wymagają ścisłego monitorowania klinicznego w trakcie terapii lekiem Zenmem.2
Interakcje z antagonistami NMDA
Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego). Do tej grupy leków należą:3
- Amantadyna
- Ketamina
- Dekstrometorfan
Powyższe substancje oddziałują na ten sam układ receptorowy co memantyna, co w konsekwencji może prowadzić do zwiększenia częstości występowania i nasilenia działań niepożądanych, szczególnie tych związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN).4
Pacjenci z czynnikami zwiększającymi pH moczu
Należy uważnie monitorować pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu. Jest to szczególnie istotne, ponieważ zasadowe pH moczu może wpływać na eliminację memantyny z organizmu.5
Do czynników zwiększających pH moczu należą:6
- Drastyczne zmiany diety (np. przejście z diety mięsnej na wegetariańską)
- Przyjmowanie dużych dawek produktów leczniczych alkalizujących treść żołądkową
- Nerkowa kwasica cewkowa (ang. RTA, renal tubulary acidosis)
- Ciężkie zakażenia dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus
Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi
Ze względu na ograniczoną liczbę danych klinicznych, pacjenci z określonymi chorobami układu sercowo-naczyniowego wymagają szczególnie starannego monitorowania podczas terapii memantyny. Dotyczy to pacjentów z:7
- Świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego
- Niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca (NYHA III-IV)
- Niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym
Pacjenci z powyższymi schorzeniami byli w większości wykluczeni z badań klinicznych, co przekłada się na ograniczoną wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa stosowania memantyny w tych grupach. Dlatego też w trakcie leczenia należy ich uważnie obserwować.8
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Aspartam
Zenmem zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Lek może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Zawartość aspartamu wynosi 2,5 mg w tabletce 10 mg oraz 5 mg w tabletce 20 mg.9 10
Laktoza
Lek zawiera laktozę jednowodną (12,5 mg w tabletce 10 mg oraz 25 mg w tabletce 20 mg). Z tego względu produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.11 12
Sód
Zawartość sodu w produkcie Zenmem jest niska i wynosi maksymalnie 0,78 mg w tabletce 10 mg oraz maksymalnie 1,56 mg w tabletce 20 mg. Jest to mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co pozwala uznać lek za „wolny od sodu”.13 14
| Substancja pomocnicza | Zawartość w tabletce 10 mg | Zawartość w tabletce 20 mg | Potencjalne przeciwwskazania |
|---|---|---|---|
| Laktoza jednowodna | 12,5 mg | 25 mg | Nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy |
| Aspartam | 2,5 mg | 5 mg | Fenyloketonuria |
| Sód | maks. 0,78 mg | maks. 1,56 mg | Brak (zawartość poniżej 1 mmol sodu) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania