Interakcje leku
Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Valsartan HCT Fair-Med, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z litem, gdzie jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia litu i nasilenia jego toksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania. Kombinacja z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym w dawce >3 g/dobę, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz pogarszać funkcję nerek i zwiększać stężenie potasu w surowicy. Walsartan jest substratem transporterów OATP1B1/OATP1B3 i MRP2, co może wpływać na jego farmakokinetykę przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tych transporterów (np. ryfampicyna, cyklosporyna, rytonawir). Ponadto, stosowanie diuretyków oszczędzających potas, suplementów potasu lub zamienników soli z potasem z Valsartan HCT Fair-Med jest niezalecane ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Produkt leczniczy Valsartan HCT Fair-Med, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami. Ze względu na złożoną farmakologię obu substancji czynnych, interakcje te można podzielić na trzy główne kategorie: związane z walsartanem, związane z hydrochlorotiazydem oraz wspólne dla obu składników1.
Interakcje związane z oboma składnikami aktywnych
Lit – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu, z litem może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Z uwagi na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących jednoczesnego stosowania walsartanu i litu, takie połączenie nie jest zalecane. Jeśli skojarzenie to okaże się konieczne, należy ściśle kontrolować stężenie litu we krwi2.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe – kombinacja walsartanu i hydrochlorotiazydu może potęgować działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, takich jak guanetydyna, metyldopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny, leki beta-adrenolityczne, antagoniści kanałów wapniowych oraz inhibitory wychwytu zwrotnego dopaminy3.
Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – możliwe jest osłabienie odpowiedzi na aminy presyjne podczas stosowania Valsartan HCT Fair-Med, jednak nie wyklucza to ich zastosowania w praktyce klinicznej4.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – jednoczesne stosowanie walsartanu z hydrochlorotiazydem i NLPZ (w tym selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w dawce >3 g/dobę oraz nieselektywnych NLPZ) może prowadzić do:
- Osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego Valsartan HCT Fair-Med5
- Pogorszenia czynności nerek6
- Zwiększenia stężenia potasu w surowicy7
Dlatego na początku terapii skojarzonej zaleca się monitorowanie funkcji nerek oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta8.
Interakcje związane z walsartanem
Diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu i zamienniki soli – jednoczesne stosowanie walsartanu z lekami zwiększającymi stężenie potasu (diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas) nie jest zalecane. Jeśli jednak takie połączenie jest konieczne, należy regularnie monitorować stężenie potasu w osoczu9.
Transportery – badania in vitro wykazały, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 oraz transportera wypływu wątrobowego MRP2. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest w pełni poznane, jednak jednoczesne podawanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wypływu (np. rytonawiru) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan. Należy zachować ostrożność zarówno podczas rozpoczynania, jak i kończenia równoczesnego podawania tych leków10.
Brak istotnych interakcji – w badaniach klinicznych nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji między walsartanem a: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną lub glibenklamidem. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, drugim składnikiem preparatu Valsartan HCT Fair-Med11.
Interakcje związane z hydrochlorotiazydem
Leki wpływające na stężenie potasu – działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu może być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu z lekami nasilającymi wydalanie potasu, takimi jak:
- Diuretyki nasilające wydalanie potasu
- Kortykosteroidy
- Leki przeczyszczające
- Hormon adrenokortykotropowy (ACTH)
- Amfoteracyna
- Karbenoksolon
- Penicylina G
- Kwas salicylowy i jego pochodne
W przypadku konieczności stosowania tych leków z produktem Valsartan HCT Fair-Med, zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu12.
Leki mogące wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes – hipokaliemia indukowana przez hydrochlorotiazyd zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii torsades de pointes. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:
- Leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, dizopyramid)
- Leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol)
- Leków przeciwpsychotycznych
13
Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy – efekt hydrochlorotiazydu polegający na zmniejszeniu stężenia sodu może być nasilony przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak:
- Leki przeciwdepresyjne
- Leki przeciwpsychotyczne
- Leki przeciwpadaczkowe
Przy długotrwałym stosowaniu takich kombinacji zalecana jest szczególna ostrożność14.
Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia indukowana przez tiazydy może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy15.
Preparaty wapnia i witamina D – jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z witaminą D lub solami wapnia może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. Szczególne ryzyko hiperkalcemii występuje u pacjentów z predyspozycją do tego stanu (np. z nadczynnością przytarczyc, nowotworem złośliwym lub chorobami, w których pośredniczy witamina D)16.
Leki przeciwcukrzycowe – diuretyki tiazydowe mogą wpływać na tolerancję glukozy, dlatego może być konieczna modyfikacja dawkowania doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu metforminy, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej związanej z możliwą niewydolnością nerek indukowaną przez hydrochlorotiazyd17.
Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z lekami beta-adrenolitycznymi zwiększa ryzyko hiperglikemii. Hydrochlorotiazyd może również nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu18.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczna modyfikacja dawkowania:
- Probenecyd lub sulfinpyrazon – może być konieczne zwiększenie dawki tych leków19
- Allopurynol – jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol20
Leki przeciwcholinergiczne i prokinetyczne – preparaty o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków diuretycznych, najprawdopodobniej poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienie opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cisapryd, mogą zmniejszać biodostępność hydrochlorotiazydu21.
Amantadyna – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych wywołanych przez amantadynę22.
Żywice jonowymienne – cholestyramina lub kolestipol mogą zmniejszać wchłanianie hydrochlorotiazydu. Aby zminimalizować tę interakcję, zaleca się podawanie hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywic23.
Leki cytotoksyczne – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) i nasilać ich działanie mielosupresyjne24.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie zwiotczające mięśnie szkieletowe leków takich jak pochodne kurary25.
Cyklosporyna – jednoczesne stosowanie cyklosporyny z hydrochlorotiazydem może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dna moczanowa26.
Środki kontrastowe zawierające jod – u pacjentów z odwodnieniem wywołanym diuretykami istnieje zwiększone ryzyko rozwoju ciężkiej niewydolności nerek po podaniu jodowych środków kontrastowych, zwłaszcza w dużych dawkach. Przed podaniem tych środków pacjenci powinni zostać odpowiednio nawodnieni27.
Interakcje z alkoholem
Alkohol, podobnie jak inne substancje o działaniu sedatywnym i znieczulającym, może nasilać hipotensyjne działanie hydrochlorotiazydu. Jednoczesne spożywanie alkoholu z produktem Valsartan HCT Fair-Med może prowadzić do:
- Nasilenia niedociśnienia ortostatycznego
- Zwiększonego ryzyka zapaści
- Dezorientacji i zaburzeń świadomości, zwłaszcza u osób starszych
- Potencjalnego zwiększenia efektu toksycznego na wątrobę
28
Z powyższych powodów zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia produktem Valsartan HCT Fair-Med, a w przypadku przyjmowania alkoholu należy szczególnie uważać na objawy nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia.
Tabela interakcji produktu Valsartan HCT Fair-Med
| Grupa leków/substancja | Opis interakcji | Poziom ważności |
|---|---|---|
| Lit | Zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności | Wysoki – niezalecane połączenie |
| Inne leki przeciwnadciśnieniowe | Nasilenie działania hipotensyjnego | Średni – wymaga monitorowania ciśnienia |
| NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy >3 g/dobę) | Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, pogorszenie funkcji nerek, zwiększenie stężenia potasu | Wysoki – wymagane monitorowanie |
| Diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej z potasem | Hiperkaliemia | Wysoki – niezalecane połączenie |
| Leki zwiększające wydalanie potasu (diuretyki kaliuretyczne, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, ACTH) | Nasilenie hipokaliemii | Średni – wymaga monitorowania poziomu potasu |
| Leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III | Zwiększone ryzyko torsade de pointes z powodu hipokaliemii | Wysoki – wymagana szczególna ostrożność |
| Glikozydy naparstnicy | Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca z powodu hipokaliemii/hipomagnezemii | Wysoki – wymaga monitorowania elektrolitów |
| Sole wapnia i witamina D | Zwiększone ryzyko hiperkalcemii | Średni – wymaga monitorowania wapnia |
| Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) | Zmiana tolerancji glukozy, konieczność dostosowania dawek | Średni – wymaga monitorowania glikemii |
| Metformina | Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku niewydolności nerek | Wysoki – wymagana szczególna ostrożność |
| Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd | Nasilenie hiperglikemii | Średni – wymaga monitorowania |
| Leki przeciw dnie moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon, allopurynol) | Konieczność modyfikacji dawki, zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości na allopurynol | Średni – wymaga dostosowania dawek |
| Leki przeciwcholinergiczne (atropina, biperyden) | Zwiększona biodostępność hydrochlorotiazydu | Niski |
| Leki prokinetyczne (cisapryd) | Zmniejszona biodostępność hydrochlorotiazydu | Niski |
| Amantadyna | Zwiększone ryzyko działań niepożądanych amantadyny | Średni – wymaga obserwacji |
| Żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestipol) | Zmniejszenie wchłaniania hydrochlorotiazydu | Średni – wymaga odpowiedniego odstępu czasowego (min. 4h) |
| Leki cytotoksyczne (cyklofosfamid, metotreksat) | Zmniejszone wydalanie nerkowe, nasilenie mielosupresji | Wysoki – wymaga monitorowania |
| Niedepolaryzujące leki zwiotczające (pochodne kurary) | Nasilenie działania zwiotczającego mięśnie | Średni – wymaga dostosowania dawek |
| Cyklosporyna | Zwiększone ryzyko hiperurykemii i dny moczanowej | Średni – wymaga monitorowania |
| Środki kontrastowe z jodem | Zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek | Wysoki – wymaga nawodnienia pacjenta |
| Alkohol | Nasilenie niedociśnienia ortostatycznego | Średni – zalecane ograniczenie spożycia |
| Metyldopa | Rzadkie przypadki niedokrwistości hemolitycznej | Niski – rzadkie przypadki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Valsartan HCT Fair
- Działania niepożądane – Valsartan HCT Fair
- Interakcje leku – Valsartan HCT Fair
- Profil bezpieczeństwa leku – Valsartan HCT Fair
- Przeciwwskazania – Valsartan HCT Fair
- Przedawkowanie – Valsartan HCT Fair
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan HCT Fair
- Skład i postać leku – Valsartan HCT Fair
- Specjalne ostrzeżenia – Valsartan HCT Fair
- Właściwości farmakodynamiczne – Valsartan HCT Fair
- Właściwości farmakokinetyczne – Valsartan HCT Fair
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valsartan HCT Fair
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Valsartan HCT Fair
- Wskazania do stosowania – Valsartan HCT Fair