Właściwości farmakokinetyczne
Sumamigren 50 mg

Sumatryptan, substancja czynna leku Sumamigren, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając 70% maksymalnego stężenia w osoczu już po 45 minutach, przy średnim maksymalnym stężeniu 54 ng/ml po dawce 100 mg. Biodostępność doustna jest niska i wynosi około 14%, co wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie oraz niepełnego wchłaniania z przewodu pokarmowego. Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (14-21%) oraz dużą objętością dystrybucji (170 l), co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Okres półtrwania sumatryptanu w osoczu wynosi około 2 godziny, co determinuje krótki czas działania po pojedynczym podaniu.

Wskazania
Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne sumatryptanu

Sumatryptan, substancja czynna leku Sumamigren, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który w istotny sposób wpływa na jego skuteczność kliniczną w leczeniu migreny. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych parametrów farmakokinetycznych.1

Wchłanianie

Sumatryptan po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Już po 45 minutach od przyjęcia leku osiąga 70% swojego maksymalnego stężenia w osoczu krwi. Po podaniu dawki 100 mg, średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosi 54 ng/ml.2

Biodostępność sumatryptanu po podaniu doustnym jest stosunkowo niska i wynosi średnio 14%. Ta niska wartość wynika z dwóch czynników:

3

Dystrybucja

Sumatryptan charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, który mieści się w zakresie 14-21%. Taki profil wiązania z białkami ma istotne znaczenie dla biodostępności wolnej, aktywnej farmakologicznie frakcji leku.4

Średnia objętość dystrybucji sumatryptanu wynosi 170 litrów, co wskazuje na jego dobrą penetrację do tkanek i przestrzeni pozanaczyniowych organizmu.5

Metabolizm

Sumatryptan podlega intensywnemu procesowi biotransformacji w organizmie. Głównym szlakiem metabolicznym jest przemiania przy udziale enzymu monoaminooksydazy typu A (MAO-A). W wyniku metabolizmu powstaje główny metabolit – analog kwasu indolooctowego, który nie wykazuje powinowactwa do receptorów 5-HT1 i 5-HT2, a więc nie posiada aktywności farmakologicznej charakterystycznej dla związku macierzystego.6

Oprócz głównego metabolitu, w procesie biotransformacji sumatryptanu powstają również inne produkty przemiany, które występują w mniejszych ilościach i nie zostały dokładnie zidentyfikowane.7

Eliminacja

Sumatryptan charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w osoczu, wynoszącym około 2 godziny. Ten parametr ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż determinuje czas działania leku po pojedynczym podaniu.8

Wartości klirensu sumatryptanu są następujące:

9

Na podstawie powyższych wartości można stwierdzić, że wydalanie pozanerkowe stanowi dominującą drogę eliminacji sumatryptanu z organizmu, odpowiadając za około 80% całkowitego klirensu leku.10

Specjalne populacje pacjentów

Warto podkreślić, że napady migreny nie wywierają istotnego wpływu na profil farmakokinetyczny sumatryptanu po podaniu doustnym. Ma to istotne znaczenie kliniczne, ponieważ wskazuje, że skuteczność leku nie powinna być ograniczona przez zmiany w jego farmakokinetyce podczas ataku migreny.11

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas do osiągnięcia 70% maksymalnego stężenia 45 minut
Średnie maksymalne stężenie (po dawce 100 mg) 54 ng/ml
Biodostępność po podaniu doustnym 14%
Wiązanie z białkami osocza 14-21%
Objętość dystrybucji 170 l
Okres półtrwania w osoczu ~2 godziny
Całkowity klirens osocza 1160 ml/min
Klirens nerkowy 260 ml/min
Udział eliminacji pozanerkowej 80% całkowitego klirensu
Główny enzym metabolizujący Monoaminooksydaza A (MAO-A)
  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl