Właściwości farmakokinetyczne – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%

Właściwości farmakokinetyczne
Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%

Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS zawiera diglukonian chloroheksydyny w stężeniu 0,5 g/100 g, który po aplikacji miejscowej kumuluje się w zewnętrznej warstwie naskórka, co zapewnia przedłużone działanie antyseptyczne. Eliminacja substancji czynnej z powierzchni skóry następuje mechanicznie poprzez kilkakrotne zmywanie, bez udziału metabolizmu. Wchłanianie ogólnoustrojowe diglukonianu chloroheksydyny jest minimalne, co ogranicza ryzyko toksyczności systemowej, a potencjalne ilości przenikające do krążenia nie wywołują reakcji toksycznych.

Pobierz ChPL PDF Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – Płyn na skórę – 0,5%

Właściwości farmakokinetyczne leku Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS

Dystrybucja w skórze i działanie miejscowe
Eliminacja z powierzchni skóry
Wchłanianie ogólnoustrojowe
Metabolizm i wydalanie
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

chloroheksydyna diglukonian

Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS

Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS jest płynem na skórę zawierającym jako substancję czynną diglukonian chloroheksydyny w stężeniu 0,5 g/100 g produktu leczniczego. Właściwości farmakokinetyczne tego leku determinują jego skuteczność kliniczną oraz profil bezpieczeństwa w zastosowaniu miejscowym.¹

Dystrybucja w skórze i działanie miejscowe

Po aplikacji na powierzchnię skóry, diglukonian chloroheksydyny wykazuje specyficzną właściwość kumulacji w warstwie zewnętrznej skóry. Takie zachowanie substancji czynnej ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ prowadzi do przedłużonego działania antyseptycznego. Kumulacja w powierzchniowych warstwach naskórka zapewnia długotrwałą ochronę przeciwdrobnoustrojową, znacząco wykraczającą poza czas bezpośredniej aplikacji.²

Eliminacja z powierzchni skóry

Eliminacja chloroheksydyny z powierzchni skóry następuje stopniowo. Kilkakrotne zmywanie powierzchni ciała prowadzi do usunięcia zgromadzonej w warstwie rogowej naskórka substancji czynnej. Proces ten ma charakter mechaniczny i wynika z fizycznego usuwania cząsteczek leku z powierzchni skóry podczas procedur higienicznych, a nie z metabolizmu substancji czynnej.³

Wchłanianie ogólnoustrojowe

Diglukonian chloroheksydyny po aplikacji miejscowej charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem do krwiobiegu. Dostępne dane wskazują, że substancja czynna może przenikać do organizmu jedynie w niewielkim stopniu, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania preparatu. Pomimo potencjalnego wchłaniania, ilości te są zbyt małe, by wywołać reakcje ogólnoustrojowe o charakterze toksycznym.⁴

Metabolizm i wydalanie

Farmakokinetyka diglukonaniu chloroheksydyny, która została wchłonięta do krążenia ogólnego, charakteryzuje się specyficznym profilem eliminacji z organizmu. Dominującą drogą wydalania jest droga jelitowa – około 90% wchłoniętej substancji czynnej wydalane jest wraz z kałem. Droga nerkowa odgrywa znacznie mniejszą rolę w eliminacji chloroheksydyny – mniej niż 1% wchłoniętej substancji czynnej ulega wydaleniu z moczem.⁵

Parametr farmakokinetyczny	Charakterystyka
Dystrybucja miejscowa	Kumulacja w zewnętrznej warstwie skóry
Efekt kliniczny dystrybucji	Przedłużone działanie antyseptyczne
Eliminacja miejscowa	Poprzez kilkakrotne zmywanie powierzchni ciała
Wchłanianie ogólnoustrojowe	W niewielkim stopniu
Toksyczność ogólnoustrojowa	Brak reakcji toksycznych
Główna droga wydalania	Z kałem (około 90% wchłoniętej dawki)
Wydalanie nerkowe	Mniej niż 1% wchłoniętej dawki

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.