Właściwości farmakokinetyczne
Siofor XR 500 mg 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Siofor XR 500 mg

Siofor XR 500 mg zawiera 500 mg chlorowodorku metforminy, co odpowiada 390 mg metforminy, w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki mają kształt kapsułki, są białe do prawie białych, z wytłoczonym napisem „SR 500″ po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Wymiary tabletki wynoszą: długość 16,5 mm, szerokość 8,2 mm i grubość 6,1 mm.¹

Wchłanianie

Charakterystyczną cechą Sioforu XR jest przedłużony profil wchłaniania metforminy w porównaniu z tabletkami o natychmiastowym uwalnianiu. Po podaniu doustnym tabletek Siofor XR 500 mg, wchłanianie metforminy jest znacząco opóźnione, a maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu (Tmax) występuje po 7 godzinach. Dla porównania, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu osiągają Tmax już po 2,5 godzinach.²

W stanie stacjonarnym, zarówno maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jak i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) nie zwiększają się proporcjonalnie do podawanej dawki metforminy. Warto zaznaczyć, że wartość AUC po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do wartości obserwowanej po podaniu 1000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu podawanych dwa razy na dobę.³

Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów farmakokinetycznych (Cmax i AUC) dla metforminy chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna ze zmiennością obserwowaną przy podawaniu tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.⁴

Przyjmowanie Sioforu XR na czczo zmniejsza AUC o 30%, natomiast nie wpływa na wartości Cmax i Tmax. Istotnym aspektem jest to, że skład posiłku w większości nie wpływa na średnie wchłanianie metforminy z formy o przedłużonym uwalnianiu.⁵

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po wielokrotnym podaniu metforminy chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, w dawkach do 2000 mg, nie obserwuje się kumulacji leku w organizmie.⁶

Dystrybucja

Metformina charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Lek przenika do wnętrza erytrocytów, które stanowią wtórny kompartment dystrybucji. Maksymalne stężenie metforminy we krwi jest niższe niż maksymalne stężenie w osoczu, przy czym oba osiągane są w tym samym czasie. Średnia objętość dystrybucji (Vd) metforminy waha się w zakresie od 63 do 276 litrów.⁷

Metabolizm

Metformina jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem. U ludzi nie wykryto żadnych metabolitów metforminy, co wskazuje na brak istotnych procesów biotransformacji leku w organizmie.⁸

Eliminacja

Klirens nerkowy metforminy wynosi ponad 400 ml/min, co wskazuje na złożony mechanizm wydalania obejmujący zarówno filtrację kłębuszkową, jak i wydzielanie kanalikowe. Po podaniu doustnym rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6,5 godziny. ^{400 ml/min, co wskazuje na wydalanie w mechanizmie filtracji kłębuszkowej i wydzielanie kanalikowe. Po podaniu doustnym rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6,5 godzin.”>9}

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek klirens nerkowy metforminy ulega redukcji proporcjonalnie do spadku klirensu kreatyniny. W konsekwencji okres półtrwania w fazie eliminacji wydłuża się, prowadząc do zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.¹⁰

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dane dotyczące farmakokinetyki metforminy u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone. Brak wiarygodnych oszacowań ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w tej grupie pacjentów w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek. Dlatego w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek modyfikację dawkowania należy rozważać indywidualnie, biorąc pod uwagę skuteczność kliniczną oraz tolerancję leku.¹¹

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych metforminy w preparacie Siofor XR 500 mg