Przedawkowanie – Sevredol 20 mg

Przedawkowanie
Sevredol 20 mg

Przedawkowanie morfiny siarczanu, substancji czynnej Sevredolu (tabletki powlekane 20 mg), prowadzi do ciężkiej depresji ośrodka oddechowego, manifestującej się płytkim i nieregularnym oddechem, co może skutkować niewydolnością oddechową i zgonem. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia świadomości (senność, stupor, śpiączka), miozę (szpilkowate źrenice), rabdomiolizę, zwiotczenie mięśni szkieletowych, bradykardię (<60/min), niedociśnienie tętnicze oraz ryzyko zachłystowego zapalenia płuc. Patofizjologia obejmuje hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, wpływ na ośrodek naczynioruchowy oraz toksyczne działanie na mięśnie i nerki.

Pobierz ChPL PDF Sevredol – Tabletki powlekane – 20 mg

Przedawkowanie leku Sevredol

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przedawkowaniu
Szczególne uwagi kliniczne
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

morfina

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Sevredol

Przedawkowanie morfiny siarczanu, substancji czynnej leku Sevredol (tabletki powlekane 20 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ostre przedawkowanie tego opioidu może prowadzić do szeregu groźnych powikłań, z których najpoważniejszym jest niewydolność oddechowa mogąca skutkować zgonem.¹

Objawy przedawkowania

Kliniczna manifestacja przedawkowania Sevredolu charakteryzuje się zespołem objawów wynikających z hamującego wpływu morfiny na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. W obrazie klinicznym dominuje depresja ośrodka oddechowego, która objawia się płytkim, nieregularnym oddechem. Stan ten może prowadzić do niewydolności oddechowej stanowiącej bezpośrednie zagrożenie życia.²

Objaw przedawkowania	Opis kliniczny	Mechanizm patofizjologiczny
Depresja ośrodka oddechowego	Płytki, nieregularny oddech, prowadzący do niewydolności oddechowej	Hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu
Zaburzenia świadomości	Senność, stupor pogłębiający się aż do śpiączki	Hamujący wpływ na OUN
Zwężenie źrenic	Mioza (szpilkowate źrenice)	Pobudzenie jądra Edingera-Westphala
Rabdomioliza	Rozpad mięśni prążkowanych mogący prowadzić do niewydolności nerek	Przedłużone unieruchomienie i bezpośredni wpływ toksyczny
Zwiotczenie mięśni szkieletowych	Obniżenie napięcia mięśniowego	Działanie centralne i obwodowe na układ mięśniowy
Bradykardia	Zwolnienie czynności serca <60/min	Działanie na ośrodek naczynioruchowy oraz bezpośredni wpływ na mięsień sercowy
Niedociśnienie tętnicze	Obniżenie wartości ciśnienia tętniczego krwi	Rozszerzenie naczyń obwodowych i wpływ na ośrodek naczynioruchowy
Zachłystowe zapalenie płuc	Infekcja płucna w wyniku aspiracji treści żołądkowej	Zaburzenia świadomości i osłabienie odruchów obronnych

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania Sevredolu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i ma charakter wielokierunkowy. Priorytetem jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych oraz zapewnienie adekwatnej wentylacji, co może wymagać zastosowania oddechu kontrolowanego.³

Farmakologicznym antidotum w przypadku przedawkowania opioidów, w tym morfiny siarczanu, są antagoniści receptorów opioidowych, przede wszystkim nalokson. Terapię należy prowadzić według następującego schematu:⁴

U dorosłych: wstrzyknięcie dożylne naloksonu w dawce 0,4 mg, z możliwością powtarzania tej dawki co 2-3 minuty w zależności od odpowiedzi klinicznej
Alternatywnie: infuzja dożylna 2 mg naloksonu w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% dekstrozy (otrzymując stężenie 0,004 mg/ml)
U dzieci: jednorazowa dawka naloksonu wynosi 0,01 mg/kg masy ciała

Szybkość podawania naloksonu powinna odpowiadać wcześniej podanej jednorazowej dawce, a następnie należy dostosować tempo infuzji do odpowiedzi klinicznej pacjenta. Istotne jest, aby pacjent pozostawał pod ścisłą obserwacją przez minimum 24 godziny, gdyż czas działania naloksonu jest krótszy niż morfiny, co stwarza ryzyko nawrotu depresji oddechowej.⁵

W ramach postępowania wspomagającego należy również:⁶

Zabezpieczyć pacjenta przed utratą ciepła
Wyrównać zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej
W uzasadnionych przypadkach rozważyć płukanie żołądka

Szczególne uwagi kliniczne

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu naloksonu u pacjentów z podejrzeniem lub potwierdzonym uzależnieniem fizycznym od morfiny. Nagłe zablokowanie działania opioidu może sprowokować ostry zespół odstawienia, który sam w sobie stanowi zagrożenie dla zdrowia.⁷

Istotne jest, aby nie podawać naloksonu w przypadkach, gdy nie występuje klinicznie istotna depresja oddechowa lub krążeniowa w przebiegu przedawkowania morfiny. Takie postępowanie może niepotrzebnie narazić pacjenta na zespół odstawienia, a jednocześnie nie przyniesie istotnych korzyści terapeutycznych.⁸

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.