Właściwości farmakokinetyczne
Neosynephrin-Pos 10% 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Neosynephrin-POS 10%

Neosynephrin-POS 10% zawiera jako substancję czynną chlorowodorek fenylefryny w stężeniu 100 mg/ml w postaci kropli do oczu. Farmakokinetyka tego leku obejmuje zarówno miejscowe oddziaływanie po podaniu do oka, jak i potencjalne efekty ogólnoustrojowe wynikające z wchłaniania systemowego. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tego preparatu.¹

Farmakokinetyka po miejscowym podaniu do oka

Właściwości farmakokinetyczne chlorowodorku fenylefryny po miejscowym podaniu do oka zostały przebadane zarówno w warunkach in vivo, jak i in vitro z wykorzystaniem modelu oczów króliczych. Badania te wykazały, że nabłonek rogówki pełni kluczową funkcję w procesie przenikania substancji czynnej oraz uczestniczy w jej metabolizmie.²

Przenikanie przez rogówkę

Integralność nabłonka rogówki ma zasadnicze znaczenie dla przenikania chlorowodorku fenylefryny. W przypadku uszkodzenia lub usunięcia nabłonka rogówki obserwuje się znaczące zmiany w farmakokinetyce leku:

• Usunięcie nabłonka prowadzi do 10-krotnego zwiększenia przenikania fenylefryny i jej metabolitów³
• Koreluje to z fizykochemicznymi właściwościami fenylefryny, która charakteryzuje się słabą rozpuszczalnością w lipidach i tworzy słabą zasadę w zakresie fizjologicznego pH⁴
• Po trzykrotnym podaniu 0,1% roztworu fenylefryny, około 56% substancji czynnej zostało wykryte w cieczy wodnistej⁵

Stężenie w strukturach oka

Stan nabłonka rogówki znacząco wpływa na osiągane stężenia fenylefryny w różnych strukturach oka:

• W przypadku uszkodzenia nabłonka stężenie fenylefryny w cieczy wodnistej wzrasta 10-13 krotnie w porównaniu do oka z nieuszkodzonym nabłonkiem (badania na modelach zwierzęcych)⁶
• Stężenie substancji czynnej w rogówce wzrasta 3,5-krotnie przy uszkodzonym nabłonku⁷
• Przy nieuszkodzonym nabłonku stężenie w cieczy wodnistej wynosi około 25 µM, natomiast przy uszkodzonym nabłonku wzrasta do 340 µM⁸

Metabolizm wewnątrzgałkowy

Metabolizm chlorowodorku fenylefryny rozpoczyna się już na poziomie rogówki. Istotne właściwości metaboliczne obejmują:

• Częściową biotransformację fenylefryny zachodzącą bezpośrednio w tkance rogówki⁹
• Wyraźne zmniejszenie metabolizmu wewnątrzgałkowego przy zastosowaniu roztworów fenylefryny o stężeniu poniżej 0,1%¹⁰
• Udział monoaminooksydazy (MAO) w procesie metabolizmu – fenylefryna jest substratem dla tego enzymu występującego w nabłonku rogówki, chociaż dokładna rola MAO w biotransformacji fenylefryny nie została jeszcze w pełni wyjaśniona¹¹

Eliminacja z oka

Chlorowodorek fenylefryny charakteryzuje się szybkim usuwaniem z przedniej komory oka. Po podaniu 1,5% roztworu chlorowodorku fenylefryny współczynnik eliminacji wynosi 1,3 ± 0,2 h⁻¹, co wskazuje na stosunkowo krótki czas przebywania substancji czynnej w przedniej komorze oka.¹²

Farmakokinetyka ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym

Mimo miejscowego podania do oka, chlorowodorek fenylefryny wykazuje istotne wchłanianie ogólnoustrojowe i działanie sercowo-naczyniowe:

• U dorosłych pacjentów po dożylnym podaniu 0,75 mg chlorowodorku fenylefryny obserwuje się wymierne podwyższenie ciśnienia krwi, ze stężeniem maksymalnym występującym już po 1 minucie¹³
• Ciśnienie krwi (zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe) powraca do poziomu wyjściowego po około 5 minutach od podania dożylnego¹⁴
• Po miejscowym podaniu do oka 2 kropli zawierających po 0,66 mg chlorowodorku fenylefryny, działanie sercowo-naczyniowe występuje z pewnym opóźnieniem, proporcjonalnym do podanej dawki¹⁵
• Wchłanianie ogólnoustrojowe po miejscowym podaniu do oka jest znaczące, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego¹⁶