Właściwości farmakodynamiczne
Mydocalm 50 mg

Tolperyzon chlorowodorek, substancja czynna leku Mydocalm 50 mg (kod ATC: M03BX04), jest ośrodkowo działającym lekiem zwiotczającym mięśnie, wykazującym szczególne powinowactwo do tkanki nerwowej, zwłaszcza pnia mózgu, rdzenia kręgowego oraz nerwów obwodowych. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu czynności odruchowej rdzenia kręgowego oraz drogi zstępującej, co skutkuje redukcją wzmożonego napięcia mięśniowego. Tolperyzon stabilizuje błony komórkowe neuronów, zmniejsza ich pobudliwość elektryczną oraz hamuje napięciowo-zależne kanały wapniowe, co prowadzi do obniżenia amplitudy i częstotliwości potencjałów czynnościowych. Dodatkowo wykazuje słabe właściwości antagonistyczne wobec receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych, co może wpływać na jego profil farmakodynamiczny.

Właściwości farmakodynamiczne

Tolperyzon chlorowodorek, substancja czynna leku Mydocalm 50 mg, należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki zwiotczające mięśnie, inne leki działające ośrodkowo, kod ATC: M03BX04. Jest to lek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, którego dokładny mechanizm działania nie został jeszcze w pełni poznany, jednak badania wskazują na złożony profil farmakodynamiczny.1

Dystrybucja tkankowa

Tolperyzon wykazuje szczególne powinowactwo do tkanki nerwowej, osiągając najwyższe stężenia w trzech kluczowych strukturach układu nerwowego: pniu mózgu, rdzeniu kręgowym oraz tkance nerwów obwodowych. Ta charakterystyczna dystrybucja tkankowa ma istotne znaczenie dla mechanizmu działania leku i jego skuteczności terapeutycznej.2

Mechanizm działania

Najważniejszym elementem mechanizmu działania tolperyzonu jest hamowanie czynności odruchowej rdzenia kręgowego. To działanie, w połączeniu z hamującym wpływem na drogi zstępujące rdzenia kręgowego, stanowi podstawę efektu terapeutycznego leku w zakresie redukcji wzmożonego napięcia mięśniowego.3

Pod względem struktury chemicznej tolperyzon wykazuje podobieństwo do lidokainy. Analogicznie do lidokainy, stabilizuje błonę komórkową neuronów oraz zmniejsza pobudliwość elektryczną zarówno neuronów ruchowych, jak i włókien czuciowych. Tolperyzon działa hamująco na kanały wapniowe napięciowo-zależne w sposób zależny od zastosowanej dawki, co prowadzi do obniżenia amplitudy i częstotliwości potencjałów czynnościowych.4

Badania farmakodynamiczne wykazały również, że tolperyzon, obok działania stabilizującego błonę komórkową neuronów, może również hamować uwalnianie neuroprzekaźników poprzez blokowanie kanałów wapniowych napięciowo-zależnych. Dodatkowo, lek charakteryzuje się niewielkimi właściwościami antagonistycznymi w stosunku do receptorów alfa-adrenergicznych oraz receptorów muskarynowych, co może mieć dodatkowe znaczenie w całościowym profilu farmakodynamicznym.5

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Spastyczność poudarowa

Skuteczność kliniczna tolperyzonu została udowodniona przede wszystkim u pacjentów ze spastycznością poudarową. Randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie kliniczne przeprowadzone przez Stamenową w 2005 roku, obejmujące 120 pacjentów z tą jednostką chorobową, wykazało statystycznie bardzo znaczącą poprawę stanu pacjentów, wyrażoną jako redukcja spastyczności. Jako pierwszorzędowy parametr docelowy zastosowano pomiar przy pomocy skali Ashworth. Ogólna ocena skuteczności dokonana zarówno przez pacjentów, jak i przez badaczy jednoznacznie potwierdziła wyższość tolperyzonu nad placebo (p <0,001).6

W ramach tego samego badania oceniano również wyniki testów parametrów czynnościowych, w tym zmodyfikowaną skalę Barthel, zdolność do wykonywania czynności rutynowych oraz poruszania się pieszo. Wyniki te również wykazały zdecydowanie większą skuteczność tolperyzonu w porównaniu z placebo, chociaż nie osiągnięto w ich przypadku poziomu istotności statystycznej.7

Porównanie z baklofenem

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu porównawczym przeprowadzonym przez Fehera w 1985 roku, obejmującym 48 pacjentów ze spastycznością związaną z uszkodzeniem mózgu, porównano skuteczność tolperyzonu z baklofenem – innym powszechnie stosowanym lekiem zwiotczającym mięśnie. Wyniki wykazały, że skuteczność tolperyzonu była porównywalna do skuteczności baklofenu w zakresie poprawy mierzonej w skali Barthel. Co istotne, tolperyzon okazał się bardziej skuteczny niż baklofen w zakresie poprawy mierzonej w skali Rivermead Motor Assessment (Ocena Motoryczna Rivermead), która ocenia funkcje motoryczne pacjentów.8

Inne zastosowania

Dowody dotyczące korzyści ze stosowania tolperyzonu u pacjentów ze zwiększonym napięciem mięśniowym spowodowanym chorobami narządu ruchu innymi niż spastyczność poudarowa pozostają kontrowersyjne. Część badań wykazała pozytywne wyniki w zakresie niektórych badanych parametrów, podczas gdy inne badania nie potwierdziły korzyści ze stosowania tolperyzonu w takich wskazaniach.9

Profil bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa tolperyzonu został opracowany na podstawie danych uzyskanych z badań klinicznych obejmujących szeroką populację pacjentów ze zwiększonym napięciem mięśniowym o różnej etiologii, co pozwala na kompleksową ocenę bezpieczeństwa stosowania leku w różnych wskazaniach klinicznych.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl