Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania memantyny

Produkt leczniczy Memantine Glenmark (memantyny chlorowodorek) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności w określonych grupach pacjentów oraz w przypadku współistnienia niektórych stanów klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania leku u pacjentów z chorobą Alzheimera.¹

Zaburzenia neurologiczne i ryzyko napadów drgawkowych

Stosowanie memantyny wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, u osób z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia padaczki. U tych pacjentów należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem leczenia oraz monitorować stan neurologiczny podczas terapii.²

Interakcje z innymi antagonistami receptora NMDA

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), takimi jak:

• Amantadyna – lek przeciwwirusowy i przeciwparkinsonowski
• Ketamina – lek anestetyczny
• Dekstrometorfan – składnik leków przeciwkaszlowych

Powyższe substancje oddziałują z tym samym układem receptorowym co memantyna, co może prowadzić do zwiększenia częstości oraz nasilenia działań niepożądanych, szczególnie związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN). Jednoczesne stosowanie tych leków może potencjalnie zwiększać ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.³

Monitorowanie pH moczu

Pacjenci, u których występują czynniki mogące zwiększać pH moczu, wymagają szczególnej uwagi i uważnego monitorowania podczas terapii memantynową. Jest to istotne, ponieważ alkalizacja moczu może wpływać na farmakokinetykę leku. Do czynników zwiększających pH moczu należą:⁴

• Radykalne zmiany diety – np. przejście z diety mięsnej na wegetariańską, co może prowadzić do zmiany równowagi kwasowo-zasadowej organizmu
• Przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść żołądkową – w tym leków zobojętniających kwas żołądkowy, które mogą wpływać na ogólną równowagę pH w organizmie
• Nerkowa kwasica cewkowa – zaburzenie czynności nerek wpływające na gospodarkę kwasowo-zasadową
• Ciężkie infekcje dróg moczowych – szczególnie wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus, które poprzez produkcję ureazy alkalinizują mocz

W powyższych przypadkach należy regularnie kontrolować pH moczu oraz dostosować dawkowanie memantyny, jeśli jest to konieczne.⁵

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania memantyny u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego jest ograniczone, gdyż z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów z następującymi schorzeniami:⁶

• Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego – pacjenci po niedawno przebytym zawale serca mogą wymagać szczególnej obserwacji podczas leczenia memantynowego
• Niewyrównana zastoinowa niewydolność serca (NYHA III-IV) – pacjenci z zaawansowaną niewydolnością serca wymagają wnikliwego monitorowania podczas terapii
• Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze – ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, pacjenci z niestabilnym lub niedostatecznie kontrolowanym nadciśnieniem wymagają szczególnej uwagi

Z uwagi na ograniczoną liczbę danych klinicznych, pacjentów z wymienionymi chorobami układu sercowo-naczyniowego należy podczas leczenia memantynowego poddać wnikliwej obserwacji. Zaleca się regularną kontrolę parametrów kardiologicznych, w tym pomiary ciśnienia tętniczego oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta.⁷

Informacje dotyczące postaci farmaceutycznej

Memantine Glenmark dostępny jest w dwóch dawkach: 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Tabletki zawierają odpowiednio 10 mg memantyny chlorowodorku (co odpowiada 8,31 mg memantyny) lub 20 mg memantyny chlorowodorku (co odpowiada 16,62 mg memantyny). Należy pamiętać, że tabletki w obu dawkach można dzielić na równe dawki dzięki obecności linii podziału, co ułatwia dostosowanie schematu dawkowania.⁸