Interakcje leku
Lamivudine Aurovitas 100 mg

Lamiwudyna (Lamivudine Aurovitas 100 mg) charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji metabolicznych dzięki ograniczonemu metabolizmowi, niskiej wiązalności z białkami osocza oraz niemal całkowitej eliminacji niezmienionej substancji przez nerki, głównie poprzez aktywne wydzielanie kationów organicznych. Interakcje farmakokinetyczne są istotne przede wszystkim w przypadku leków eliminowanych tą samą drogą, np. trimetoprimu/sulfametoksazolu (dawki 160 mg + 800 mg), które zwiększają ekspozycję na lamiwudynę o około 40%, jednak nie wymagają korekty dawkowania u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Niewielki wzrost Cmax zydowudyny (28%) nie wpływa na AUC i nie wymaga zmiany dawkowania. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych z interferonem alfa, ranitydyną czy cymetydyną. Należy unikać jednoczesnego stosowania lamiwudyny z innymi analogami cytydyny (np. emtrycytabiną) oraz kladrybiną ze względu na wysokie ryzyko farmakodynamiczne i utratę skuteczności tych leków.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lamiwudyna (Lamivudine Aurovitas 100 mg) charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji metabolicznych ze względu na ograniczony metabolizm, niewielkie wiązanie z białkami osocza oraz niemal całkowitą eliminację niezmienionej substancji przez nerki. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u pacjentów dorosłych.1

Mechanizm interakcji

Lamiwudyna jest wydalana głównie na drodze aktywnego wydzielania kationów organicznych. Ze względu na ten mechanizm, należy szczególnie uwzględnić możliwość interakcji z innymi jednocześnie podawanymi produktami leczniczymi, które są eliminowane w podobny sposób, zwłaszcza gdy ich główną drogą eliminacji jest czynne wydzielanie nerkowe poprzez układ transportu kationów organicznych.2

Produkty lecznicze, które są wydalane głównie przez aktywny szlak anionów organicznych lub przez przesączanie kłębuszkowe, najprawdopodobniej nie wywołują klinicznie istotnych interakcji z lamiwudyną.3

Interakcje z lekami przeciwinfekcyjnymi

Trimetoprim i sulfametoksazol – Podanie trimetoprymu i sulfametoksazolu w dawkach 160 mg + 800 mg powoduje zwiększenie ekspozycji na lamiwudynę o około 40%. Pomimo tego, lamiwudyna nie wpływa na farmakokinetykę trimetoprymu ani sulfametoksazolu. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek nie jest konieczne dostosowanie dawkowania lamiwudyny.4

Zydowudyna – Obserwowano niewielki wzrost Cmax (28%) zydowudyny po jednoczesnym podaniu z lamiwudyną, jednak całkowita ekspozycja (AUC) nie uległa istotnej zmianie. Z kolei zydowudyna nie wywiera wpływu na farmakokinetykę lamiwudyny.5

Interferon alfa – Lamiwudyna nie wykazuje interakcji farmakokinetycznych z interferonem alfa, gdy te dwa produkty lecznicze są podawane jednocześnie.6

Interakcje z innymi nukleozydami

Emtrycytabina – Ze względu na strukturalne podobieństwa, lamiwudyny nie należy podawać jednocześnie z innymi analogami cytydyny, takimi jak emtrycytabina. Ponadto lamiwudyny nie należy przyjmować z innymi produktami leczniczymi zawierającymi lamiwudynę.7

Kladrybina – Lamiwudyna in vitro hamuje wewnątrzkomórkową fosforylację kladrybiny, co może prowadzić do potencjalnej utraty skuteczności kladrybiny podczas jednoczesnego stosowania w warunkach klinicznych. Istnieją również dane kliniczne potwierdzające możliwą interakcję między lamiwudyną i kladrybiną. W związku z tym, nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych substancji.8

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych niepożądanych interakcji u pacjentów przyjmujących lamiwudynę jednocześnie z powszechnie stosowanymi lekami immunosupresyjnymi (np. cyklosporyną A). Należy jednak zauważyć, że nie przeprowadzono formalnych badań interakcji w tym zakresie.9

Interakcje z substancjami pomocniczymi

Sorbitol i inne poliole – Jednoczesne podanie roztworu sorbitolu (3,2 g, 10,2 g, 13,4 g) z pojedynczą dawką 300 mg roztworu doustnego lamiwudyny powoduje zależne od dawki zmniejszenie stężenia lamiwudyny. Zaobserwowano redukcję ekspozycji (AUC∞) o 14%, 32% i 36% oraz wartości Cmax lamiwudyny o 28%, 52% i 55% u dorosłych. Zaleca się unikanie długotrwałego jednoczesnego podawania lamiwudyny z produktami leczniczymi zawierającymi sorbitol lub inne działające osmotycznie polialkohole czy alkohole monosacharydowe (np. ksylitol, mannitol, laktytol, maltitol). W przypadku konieczności takiego skojarzonego leczenia należy rozważyć częstsze monitorowanie miana wirusa HBV.10

Inne potencjalne interakcje

Ranitydyna i cymetydyna – Produkty lecznicze, takie jak ranitydyna czy cymetydyna, które są eliminowane tylko częściowo przez układ transportu kationów organicznych, nie wykazują klinicznie istotnych interakcji z lamiwudyną.11

Interakcje lamiwudyny z alkoholem

W dokumentacji produktu leczniczego Lamivudine Aurovitas 100 mg nie odnotowano bezpośrednich danych dotyczących interakcji lamiwudyny z alkoholem. Jednakże, z klinicznego punktu widzenia, należy rozważyć następujące aspekty:

  • Alkohol może wpływać na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, co może prowadzić do nieregularnego przyjmowania lamiwudyny i potencjalnego rozwoju oporności wirusa.
  • Zarówno przewlekłe spożywanie alkoholu, jak i zapalenie wątroby typu B mogą uszkadzać wątrobę, co może prowadzić do kumulacji efektów hepatotoksycznych.
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, spożywanie alkoholu może dodatkowo upośledzać metabolizm leków.
  • Alkohol może wchodzić w interakcje z innymi lekami przyjmowanymi jednocześnie z lamiwudyną, potęgując lub osłabiając działania niepożądane.

W związku z powyższym, podczas terapii lamiwudyną zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję, szczególnie u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby.

Tabela interakcji lamiwudyny z innymi substancjami

Substancja/grupa substancji Typ interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Trimetoprim/sulfametoksazol Farmakokinetyczna – konkurencja o aktywny transport nerkowy Zwiększenie ekspozycji na lamiwudynę o około 40% Umiarkowany Nie wymaga dostosowania dawkowania lamiwudyny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek
Zydowudyna Farmakokinetyczna Niewielki wzrost Cmax zydowudyny (28%) bez istotnej zmiany AUC Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Emtrycytabina i inne analogi cytydyny Farmakodynamiczna – podobieństwo strukturalne i mechanizm działania Potencjalne konkurowanie o aktywację wewnątrzkomórkową Wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Kladrybina Farmakodynamiczna – hamowanie wewnątrzkomórkowej fosforylacji kladrybiny Potencjalna utrata skuteczności kladrybiny Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Interferon alfa Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych Brak wpływu na farmakokinetykę obu leków Niski Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawkowania
Leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna A) Brak danych z formalnych badań interakcji Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie przy standardowym monitorowaniu klinicznym
Sorbitol i inne polialkohole (ksylitol, mannitol, laktytol, maltitol) Farmakokinetyczna – zmniejszenie wchłaniania Zależne od dawki zmniejszenie ekspozycji na lamiwudynę (AUC) o 14-36% i Cmax o 28-55% Wysoki Unikać długotrwałego jednoczesnego podawania; częstsze monitorowanie miana wirusa HBV
Ranitydyna, cymetydyna Farmakokinetyczna – częściowa eliminacja przez układ transportu kationów organicznych Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawkowania
Alkohol Brak bezpośrednich danych o interakcjach farmakokinetycznych Potencjalne nasilenie hepatotoksyczności, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby Umiarkowany Zalecane ograniczenie spożycia lub abstynencja, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby
Inne produkty lecznicze zawierające lamiwudynę Farmakodynamiczna – ten sam składnik aktywny Ryzyko przedawkowania Wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl