Wskazania do stosowania
Klipal 300 mg + 25 mg

Wskazania do stosowania leku Klipal (300 mg + 25 mg)

Klipal w postaci tabletek, zawierający paracetamol 300 mg oraz kodeiny fosforan półwodny 25 mg, jest produktem leczniczym o działaniu przeciwbólowym, którego zastosowanie jest ściśle określone w terapii bólu. Ze względu na zawartość kodeiny, lek ten podlega szczególnym rygorom przepisywania i stosowania.¹

Główne wskazanie terapeutyczne

Lek Klipal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku powyżej 15 lat w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu. Należy podkreślić, że lek ten powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach, gdy ból nie ustępuje po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych używanych w monoterapii, takich jak:²

• Paracetamol w monoterapii – gdy zastosowanie samego paracetamolu nie przynosi wystarczającej ulgi w bólu
• Ibuprofen w monoterapii – gdy zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych nie jest skuteczne w kontroli bólu

Warunki stosowania leku

Lek Klipal należy stosować z uwzględnieniem następujących warunków klinicznych:³

1. Wiek pacjenta – lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów powyżej 15 roku życia
2. Charakter bólu – wskazaniem jest ostry ból o umiarkowanym nasileniu
3. Wcześniejsze leczenie – lek stosuje się po niepowodzeniu leczenia przeciwbólowego lekami pierwszego rzutu w monoterapii

Skład i postać leku

Klipal występuje w postaci jasnopomarańczowych, obustronnie wypukłych, okrągłych tabletek o średnicy 11 mm. Każda tabletka zawiera dwie substancje czynne:⁴

Warto zaznaczyć, że lek zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu, w tym żółcień pomarańczową (lak E 110) w ilości 1,40 mg oraz sód w ilości 1,19 mg na tabletkę, co może mieć znaczenie u niektórych pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych lub przy ograniczeniach w spożyciu sodu.⁵

Zastosowanie kliniczne

Lek Klipal może być rozważany w leczeniu umiarkowanego bólu ostrego różnego pochodzenia, w tym bólu pourazowego, pooperacyjnego, czy związanego z określonymi stanami chorobowymi, gdy leki pierwszego rzutu okazały się nieskuteczne. Połączenie paracetamolu z kodeiną zapewnia silniejsze działanie przeciwbólowe niż każda z tych substancji stosowana osobno, co jest istotne w przypadku bólu opornego na standardowe leczenie.⁶

Ze względu na zawartość kodeiny, która jest słabym opioidem, lek powinien być przepisywany ostrożnie, z uwzględnieniem potencjalnego ryzyka rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz działań niepożądanych typowych dla leków opioidowych. Dlatego też jest on zalecany do stosowania w ostrej fazie bólu, a nie do długotrwałego leczenia bólu przewlekłego.⁷