Właściwości farmakokinetyczne leku Ketotifen HASCO

Ketotifen HASCO w postaci syropu (1 mg/5 ml) zawiera ketotyfen w formie wodorofumaranu ketotyfenu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku, istotnych dla prawidłowego stosowania i monitorowania terapii.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym ketotyfen w postaci wodorofumaranu charakteryzuje się wysokim stopniem wchłaniania z przewodu pokarmowego, wynoszącym 80-90%. Pomimo tego, rzeczywista biodostępność leku jest ograniczona do około 50%, co wynika z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, podczas którego około połowa podanej dawki ulega metabolizmowi.²

Maksymalne stężenie leku w osoczu krwi (Cmax) jest osiągane relatywnie szybko – w ciągu 2-4 godzin od momentu przyjęcia preparatu, co świadczy o dobrym wchłanianiu substancji czynnej z przewodu pokarmowego.³

Dystrybucja

Ketotyfen charakteryzuje się umiarkowanym stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 75%. Oznacza to, że jedna czwarta leku krążącego w osoczu występuje w postaci wolnej, farmakologicznie aktywnej frakcji, która może przenikać do tkanek i wywierać działanie terapeutyczne.⁴

Warto podkreślić, że ketotyfen przenika przez barierę łożyskową, jednakże jego stężenie w tkankach płodu jest znikome, co stanowi istotną informację przy rozważaniu stosowania leku u kobiet w ciąży.⁵

Metabolizm

Głównym metabolitem ketotyfenu jest N-glukuronian ketotyfenu, który charakteryzuje się praktycznie brakiem aktywności farmakologicznej. Proces biotransformacji ketotyfenu u dzieci przebiega analogicznie jak u dorosłych, co wskazuje na podobny mechanizm metaboliczny niezależnie od wieku pacjenta.⁶

Istotną różnicą farmakokinetyczną pomiędzy populacją pediatryczną a dorosłą jest większy klirens całkowity obserwowany u dzieci. Z tego powodu u pacjentów pediatrycznych w wieku powyżej 3 lat może zaistnieć konieczność stosowania dawek dobowych porównywalnych z tymi stosowanymi u osób dorosłych, aby osiągnąć odpowiednie stężenie terapeutyczne leku.⁷

Eliminacja

Proces eliminacji ketotyfenu z organizmu ma charakter dwufazowy:

• Pierwsza faza (dystrybucyjna) – charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania wynoszącym 3-5 godzin⁸
• Druga faza (eliminacyjna) – znacznie dłuższa, z okresem półtrwania wynoszącym około 21 godzin, co uzasadnia możliwość stosowania leku raz na dobę⁹

Większość podanej dawki ketotyfenu (60-70%) jest wydalana z organizmu w postaci nieczynnych metabolitów wraz z moczem. Tylko niewielka część – około 1% podanej dawki – jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej substancji czynnej. Wydalanie leku następuje stosunkowo szybko – w ciągu 48 godzin od momentu podania.¹⁰

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych ketotyfenu