Właściwości farmakodynamiczne
Hascovir Control 200 mg

Właściwości farmakodynamiczne acyklowiru

Acyklowir, substancja czynna preparatu Hascovir Control, należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, a dokładniej nukleozydy i nukleotydy (z wyłączeniem inhibitorów odwrotnej transkryptazy). Preparat został sklasyfikowany zgodnie z systemem ATC pod kodem J05AB01. ¹

Mechanizm działania

Z chemicznego punktu widzenia acyklowir stanowi niecykliczny, syntetyczny analog naturalnego nukleozydu – guanozyny. Jego mechanizm działania opiera się na wieloetapowym procesie aktywacji wewnątrzkomórkowej. Acyklowir ulega najpierw monofosforylacji przy udziale kinazy tymidyny indukowanej przez wirusa. Istotną cechą tego procesu jest selektywność działania, ponieważ powinowactwo acyklowiru do kinazy tymidyny produkowanej przez komórki prawidłowe jest około 200-krotnie mniejsze w porównaniu do powinowactwa do kinazy tymidyny indukowanej przez wirusa opryszczki zwykłej. Ten selektywny mechanizm powoduje, że aktywacja i kumulacja acyklowiru zachodzi preferencyjnie w komórkach zainfekowanych wirusem. ²

Po etapie monofosforylacji, cząsteczka acyklowiru przechodzi przez dwa kolejne procesy fosforylacji, prowadzące do powstania trójfosforanu acyklowiru. Ta aktywna forma leku działa dwutorowo jako substrat oraz selektywny inhibitor polimerazy DNA wirusa, nie wpływając istotnie na komórkową polimerazę DNA. Mechanizm przeciwwirusowy polega na konkurencyjnym przyłączaniu się trójfosforanu acyklowiru do polimerazy DNA wirusa HSV w miejscu wiązania guanozyny, a następnie wbudowaniu się do łańcucha DNA wirusa. Konsekwencją takiego działania jest blokada dalszego wydłużania łańcucha DNA wirusa, co prowadzi do zahamowania replikacji wirusowej. ³

Spektrum aktywności przeciwwirusowej

Acyklowir wykazuje zróżnicowaną aktywność wobec różnych typów wirusów. Najsilniejsze działanie przeciwwirusowe obserwuje się w stosunku do wirusów opryszczki zwykłej typu 1 (HSV-1) i typu 2 (HSV-2) oraz wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Z mniejszą skutecznością działa na wirusy mononukleozy zakaźnej Epsteina-Barr (EBV) oraz wirusa cytomegalii (CMV). ⁴

Selektywność działania

Kluczową zaletą acyklowiru w terapii przeciwwirusowej jest jego wysoka selektywność działania. Dzięki około 200-krotnie większemu powinowactwu do kinazy tymidyny indukowanej przez wirusa HSV w porównaniu z kinazą tymidyny komórek gospodarza, lek ulega aktywacji głównie w komórkach zainfekowanych wirusem. Ta właściwość minimalizuje potencjalne działanie toksyczne na zdrowe komórki, jednocześnie zapewniając wysoką skuteczność przeciwwirusową w miejscach zakażenia. ⁵