nawrotowa opryszczka zewnętrznych narządów płciowych wywołana przez wirus opryszczki pospolitej
Wskazanie

Nawrotowa opryszczka zewnętrznych narządów płciowych (Herpes genitalis recurrens) to przewlekła choroba zakaźna wywoływana najczęściej przez wirus opryszczki pospolitej typu 2 (HSV-2), rzadziej przez HSV-1. Charakteryzuje się okresowymi nawrotami objawów klinicznych po pierwotnym zakażeniu, które pozostaje w stanie latencji w zwojach nerwowych okolicy krzyżowej. Typowe objawy obejmują pęcherzyki na podłożu rumieniowym, przekształcające się w bolesne nadżerki, którym często towarzyszy świąd, pieczenie i ból w okolicy narządów płciowych.

Leczenie nawrotowej opryszczki narządów płciowych opiera się głównie na terapii przeciwwirusowej. W Polsce dostępne są leki zawierające acyklowir (Heviran, Zovirax), walacyklowir (Valtrex, Valaciclovir Mylan) oraz famcyklowir (Famvir). Stosuje się je zarówno w terapii epizodycznej (rozpoczętej przy pierwszych objawach nawrotu), jak i w leczeniu supresyjnym (ciągłym), które zaleca się pacjentom z częstymi nawrotami (powyżej 6 rocznie). Miejscowo można stosować preparaty z acyklowirem (Zovirax, Hascovir) lub pencyklowirem (Vectavir).

Największą trudnością w leczeniu nawrotowej opryszczki narządów płciowych jest jej nawrotowy charakter, gdyż dostępne leki nie eliminują wirusa z organizmu. Objawy często nawracają pod wpływem czynników wyzwalających, takich jak stres, miesiączka, inne infekcje, ekspozycja na promieniowanie UV czy osłabienie odporności. Dodatkowym problemem jest zjawisko asymptomatycznego shedding (bezobjawowego wydzielania wirusa), co zwiększa ryzyko transmisji zakażenia na partnerów seksualnych mimo braku widocznych zmian. Wyzwaniem jest także aspekt psychologiczny choroby – pacjenci często doświadczają niepokoju, lęku i obniżenia samooceny, co może prowadzić do zaburzeń w sferze seksualnej i relacjach interpersonalnych.

Istotnym problemem może być również oporność na acyklowir, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie alternatywnych leków, takich jak foskarnet (Foscavir) lub cidofovir, które są dostępne w formie dożylnej i stosowane w warunkach szpitalnych. Ważnym elementem postępowania jest także edukacja pacjenta dotycząca czynników wyzwalających nawroty oraz metod zapobiegania transmisji zakażenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl