Właściwości farmakokinetyczne
Glucobay 100 100 mg

Akarboza, substancja czynna leku Glucobay 100, charakteryzuje się niską biodostępnością wynoszącą 1-2%, co jest zgodne z jej miejscowym działaniem w świetle jelita. Po podaniu doustnym dawki 200 mg u zdrowych ochotników, około 35% dawki (substancji czynnej i produktów rozpadu) wchłania się do krwiobiegu w ciągu 96 godzin. W osoczu obserwuje się dwufazowy przebieg stężenia radioaktywności: pierwszy szczyt stężenia akarbozy wynosi 52,2 ± 15,7 mg/l po 1,1 ± 0,3 godziny, a aktywnego związku 49,5 ± 26,9 mg/l po 2,1 ± 1,6 godziny. Drugi, znacznie wyższy szczyt (586,3 ± 282,7 mg/l) pojawia się po 20,7 ± 5,2 godziny i jest przypisywany wchłanianiu produktów bakteryjnego rozkładu akarbozy w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego. Pozorna objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi 0,32 l/kg masy ciała.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne akarbozy

Substancja czynna produktu leczniczego Glucobay 100 – akarboza – charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które są kluczowe dla jej działania terapeutycznego. Badania farmakokinetyczne zostały przeprowadzone z wykorzystaniem znakowanej radioaktywnie substancji w dawce 200 mg podawanej doustnie zdrowym ochotnikom, co pozwoliło na dokładną ocenę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku.1

Wchłanianie akarbozy

Stopień wchłaniania akarbozy jest stosunkowo niewielki. Na podstawie badań radioaktywności można przyjąć, że około 35% podanej dawki (łącznie z substancją czynną i produktami rozpadu) wchłania się do krwiobiegu w ciągu 96 godzin od podania, co potwierdzono przez pomiar radioaktywności w moczu.2

Analiza stężenia radioaktywności w osoczu wykazała przebieg dwufazowy. Pierwszy szczyt stężenia obserwowany jest po około 1,1 ± 0,3 godziny od podania i odpowiada średniemu stężeniu akarbozy wynoszącemu 52,2 ± 15,7 mg/l. Ten szczyt koreluje ze szczytem stężenia aktywnego związku w osoczu, który wynosi 49,5 ± 26,9 mg/l i jest osiągany po 2,1 ± 1,6 godziny. Drugi, znacznie wyższy szczyt stężenia radioaktywności osiąga wartość 586,3 ± 282,7 mg/l po 20,7 ± 5,2 godziny od podania. Co istotne, maksymalne stężenie samej substancji czynnej jest 10-20 razy niższe niż całkowita radioaktywność. Drugi szczyt stężenia jest najprawdopodobniej wynikiem wchłaniania produktów bakteryjnego rozkładu akarbozy w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego, co zachodzi w przedziale czasowym 14-24 godzin po podaniu.3

Biodostępność akarbozy

Biodostępność akarbozy jest wyjątkowo niska i wynosi zaledwie 1-2%. Tak niska biodostępność jest celowym elementem profilu farmakokinetycznego leku, który działa przede wszystkim lokalnie w świetle jelita, gdzie hamuje aktywność enzymów trawiennych rozkładających węglowodany. Niska biodostępność nie wpływa negatywnie na skuteczność terapeutyczną akarbozy, lecz jest istotnym elementem jej mechanizmu działania.4

Dystrybucja akarbozy w organizmie

Analizując dane uzyskane z badań z podaniem dożylnym akarbozy w dawce 0,4 mg/kg masy ciała zdrowym ochotnikom, obliczono pozorną objętość dystrybucji wynoszącą 0,32 l/kg masy ciała. Wartość ta została określona na podstawie pomiarów krzywej stężenia leku w osoczu krwi.5

Metabolizm i wydalanie akarbozy

Akarboza charakteryzuje się dwufazowym procesem eliminacji z organizmu. Okres półtrwania eliminacji substancji czynnej w osoczu wynosi 3,7 ± 2,7 godziny dla fazy dystrybucji oraz 9,6 ± 4,4 godziny dla fazy eliminacji.6

Wydalanie akarbozy zachodzi dwoma głównymi drogami. Z moczem wydalane jest jedynie 1,7% podanej dawki substancji czynnej, co jest zgodne z niską biodostępnością leku. Natomiast z kałem wydalane jest około 51% substancji hamującej w ciągu 96 godzin od podania. Ta droga eliminacji jest dominująca, co pozostaje w zgodzie z miejscowym działaniem akarbozy w przewodzie pokarmowym.7

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych akarbozy

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Pierwszy szczyt stężenia akarbozy w osoczu 52,2 ± 15,7 mg/l (po 1,1 ± 0,3 godz.)
Szczyt stężenia aktywnego związku w osoczu 49,5 ± 26,9 mg/l (po 2,1 ± 1,6 godz.)
Drugi szczyt stężenia (produkty rozkładu) 586,3 ± 282,7 mg/l (po 20,7 ± 5,2 godz.)
Biodostępność 1-2%
Pozorna objętość dystrybucji 0,32 l/kg mc.
Okres półtrwania – faza dystrybucji 3,7 ± 2,7 godz.
Okres półtrwania – faza eliminacji 9,6 ± 4,4 godz.
Wydalanie z moczem 1,7% podanej dawki
Wydalanie z kałem 51% substancji hamującej (w ciągu 96 godz.)
Stopień wchłaniania (szacunkowy) około 35%
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl