Dawkowanie i sposób podawania leku Fraxiparine

Fraxiparine jest produktem leczniczym zawierającym nadroparynę wapniową, który można podawać zarówno podskórnie, jak i dożylnie. Należy pamiętać, że różne produkty heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH) nie są równoważne ze względu na różną aktywność biologiczną, dlatego ważne jest przestrzeganie specyficznych instrukcji dawkowania dla tego konkretnego preparatu.¹

Technika podawania

W przypadku wstrzyknięć podskórnych zaleca się wybór przedniobocznej ściany brzucha, naprzemiennie po prawej lub lewej stronie. Alternatywnym miejscem podania może być udo. Należy uchwycić fałd skóry między kciukiem a palcem wskazującym, a następnie wprowadzić igłę prostopadle w ten fałd, utrzymując go przez cały czas wstrzykiwania leku.²

Ampułko-strzykawki z podziałką ułatwiają podawanie odpowiednich dawek, szczególnie gdy niezbędne jest dostosowanie dawki do masy ciała pacjenta.³

Szczegółowe dawkowanie w zależności od wskazań

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

W przypadku zabiegu chirurgicznego: lek należy podawać podskórnie raz na dobę w stałej dawce 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa) przez co najmniej 7 dni. Pierwsze podanie powinno nastąpić od 2 do 4 godzin przed zabiegiem. Profilaktykę należy utrzymywać przez cały okres ryzyka, przynajmniej do momentu uruchomienia pacjenta.⁴

W przypadku ortopedycznego zabiegu chirurgicznego: lek podaje się podskórnie, przy czym pierwszą dawkę należy podać 12 godzin przed zabiegiem, a drugą 12 godzin po jego zakończeniu. Dawkowanie w kolejnych dniach ustala się według masy ciała pacjenta, stosując przelicznik 38 j.m. anty-Xa/kg mc., który od czwartego dnia po zabiegu zwiększa się o 50%. Leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni lub dłużej, jeśli ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych się utrzymuje.⁵

U pacjentów nie poddawanych zabiegom chirurgicznym w przypadku wysokiego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych: lek podaje się podskórnie w dawce dostosowanej do masy ciała pacjenta. Czas trwania profilaktyki zależy od oceny ryzyka incydentu zakrzepowo-zatorowego.⁶

Zapobieganie wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy

Dawkę należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając warunki techniczne hemodializy. Standardowo, produkt Fraxiparine podaje się w jednorazowej dawce do linii tętniczej zestawu hemodializacyjnego na początku zabiegu.⁷

U pacjentów bez zwiększonego ryzyka krwawienia dawkę początkową ustala się według masy ciała. Przy zabiegach trwających dłużej niż 4 godziny można podać dodatkową, mniejszą dawkę leku. Dawki stosowane przy kolejnych hemodializach należy dostosować na podstawie obserwacji efektu po wcześniejszym podaniu leku.⁸

U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, dawkę ustaloną na podstawie masy ciała należy zmniejszyć o połowę.⁹

Leczenie zakrzepicy żył głębokich z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez zatorowości

Fraxiparine należy podawać podskórnie dwa razy na dobę (co 12 godzin), zazwyczaj przez 10 dni. Dawkę dobiera się według masy ciała pacjenta, stosując przelicznik 86 j.m. anty-Xa/kg mc.¹⁰

Należy jak najszybciej rozpocząć leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, o ile nie są przeciwwskazane. Leczenia nadroparyną nie należy przerywać aż do uzyskania pożądanych wartości współczynnika INR (International Normalized Ratio).¹¹

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q

Fraxiparine należy podawać podskórnie 2 razy na dobę (co 12 godzin) w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce do 325 mg na dobę. Standardowo leczenie trwa 6 dni. Pierwszą dawkę leku podaje się dożylnie (bolus), a kolejne podskórnie.¹²

Dawkę ustala się według masy ciała pacjenta, stosując przelicznik 86 j.m. anty-Xa/kg mc. Nie należy stosować dawki większej niż 1 ml. U pacjentów z masą ciała poniżej 50 kg zaleca się stosowanie dawki 0,4 ml.¹³

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nadroparyny wapniowej u dzieci i młodzieży.¹⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy uwzględnić możliwość zaburzenia czynności nerek. Konieczna jest ocena funkcji nerek przed rozpoczęciem leczenia i odpowiednie dostosowanie dawki.¹⁵

Zaburzenie czynności nerek

W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej:

• U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min) zmniejszenie dawki nie jest wymagane.¹⁶
• Przy umiarkowanym zaburzeniu czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i < 50 ml/min) lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki o 25-33%, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zakrzepowo-zatorowych i krwotocznych.¹⁷
• U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 25-33%.¹⁸

W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q:

• U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min) zmniejszenie dawki nie jest wymagane.¹⁹
• Przy umiarkowanym zaburzeniu czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i < 50 ml/min) lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki o 25-33%, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka.²⁰
• Nadroparyna wapniowa jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.²¹

Tabele dawkowania leku Fraxiparine w zależności od wskazania i masy ciała