Interakcje leku
Dipperam 5 mg + 80 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Dipperam zawiera dwie substancje czynne – amlodypinę (antagonista kanału wapniowego) oraz walsartan (antagonista receptora angiotensyny II), które mogą wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków. Należy pamiętać, że nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan z innymi produktami leczniczymi, dlatego przedstawione informacje opierają się na danych dotyczących poszczególnych składników.¹

Jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych

Stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych jednocześnie z produktem Dipperam wymaga szczególnej uwagi. Leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) oraz inne produkty lecznicze o właściwościach hipotensyjnych (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu Dipperam, prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.²

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie niezalecane – amlodypina

Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – spożywanie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane podczas terapii amlodypiną, gdyż u niektórych pacjentów może prowadzić do zwiększenia biodostępności leku, co skutkuje nasileniem działania obniżającego ciśnienie tętnicze.³

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności – amlodypina

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować zwiększenie, czasem znaczne, narażenia na amlodypinę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których zmiany farmakokinetyczne mogą mieć większe znaczenie kliniczne. Konieczna może być ścisła kontrola stanu klinicznego pacjenta oraz dostosowanie dawki amlodypiny.⁴

Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe [np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon], ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może wpływać na zmianę jej stężenia w osoczu. Zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, szczególnie z silnymi induktorami, jak i po jego zakończeniu, zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi i rozważenie modyfikacji dawki amlodypiny.⁵

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77% w porównaniu z monoterapią symwastatyną. U pacjentów otrzymujących amlodypinę dawkę symwastatyny należy zmniejszyć do 20 mg na dobę.⁶

Dantrolen (w infuzji) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci, związane z hiperkaliemią migotanie komór i zapaść krążeniową. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (takich jak amlodypina) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą i podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁷

Inne interakcje – amlodypina

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji wykazano, że amlodypina nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.⁸

Interakcje związane z walsartanem

Jednoczesne stosowanie niezalecane – walsartan

Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu i antagonistów receptora angiotensyny II (takich jak walsartan) opisywano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Z tego powodu podczas takiego leczenia skojarzonego zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli dodatkowo stosowany jest lek moczopędny, Dipperam może zwiększyć ryzyko toksycznego działania litu.⁹

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje – jeżeli jednocześnie z walsartanem stosowany jest produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu, aby uniknąć hiperkaliemii.¹⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności – walsartan

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce >3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ – podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może nastąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Ponadto jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się kontrolowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹¹

Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu (rytonawir) – dane z badania in vitro z zastosowaniem tkanek ludzkiej wątroby wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 oraz wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan.¹²

Podwójna blokada układu RAA podczas stosowania AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu – dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i pogorszenie czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) niż po zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA.¹³

Brak istotnych interakcji – walsartan

Podczas monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Dipperam wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne zarówno amlodypiny, jak i walsartanu, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Mechanizm tej interakcji związany jest z rozszerzającym naczynia krwionośne działaniem alkoholu, który może sumować się z efektem hipotensyjnym składników produktu Dipperam.

Pacjentom przyjmującym Dipperam zaleca się:

• Ograniczenie spożycia alkoholu do minimum
• Monitorowanie ciśnienia tętniczego po spożyciu alkoholu
• Szczególną ostrożność podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej (ryzyko ortostatycznego spadku ciśnienia)
• Unikanie spożywania alkoholu zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub po zwiększeniu dawki leku

Tabela interakcji produktu Dipperam