Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Preparat Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan jako substancje czynne, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami i substancjami. Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań interakcji produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan z innymi produktami leczniczymi, zatem poniższe informacje opierają się na danych dla poszczególnych składników.¹

Interakcje dotyczące produktu złożonego

Podczas równoczesnego stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. alfa-adrenolityków, leków moczopędnych) oraz produktów leczniczych o właściwościach hipotensyjnych (np. trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, alfa-adrenolityków stosowanych w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) może dojść do nasilenia przeciwnadciśnieniowego działania preparatu Dipperam.²

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Grejpfrut i sok grejpfrutowy nie powinny być przyjmowane jednocześnie z amlodypiną, gdyż u niektórych pacjentów możliwe jest zwiększenie biodostępności amlodypiny, co może prowadzić do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze.³

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) mogą powodować znaczne zwiększenie narażenia na amlodypinę. Szczególną uwagę należy zwrócić u pacjentów w wieku podeszłym, gdzie konsekwencje kliniczne tych zmian farmakokinetycznych mogą być bardziej nasilone, wymagając kontroli stanu klinicznego i dostosowania dawki.⁴

Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon, a także ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z tymi lekami, jak i po zakończeniu takiej terapii, wskazane jest monitorowanie ciśnienia krwi i rozważenie modyfikacji dawki, zwłaszcza przy stosowaniu silnych induktorów CYP3A4.⁵

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77% w porównaniu z monoterapią symwastatyną. U pacjentów leczonych amlodypiną dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg na dobę.⁶

Dantrolen (w infuzji) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci, związane z hiperkaliemią migotanie komór i zapaść krążeniową. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (takich jak amlodypina) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą i podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁷

Inne interakcje amlodypiny

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.⁸

Interakcje związane z walsartanem

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu i antagonistów receptora angiotensyny II (w tym walsartanu) opisywano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Dlatego podczas takiego leczenia skojarzonego zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli podawany jest również lek moczopędny, Dipperam może dodatkowo zwiększyć ryzyko toksycznego działania litu.⁹

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje zwiększające stężenie potasu – jeżeli jednocześnie z walsartanem stosowany jest produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce >3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ – podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może nastąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Ponadto takie połączenie może prowadzić do zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się kontrolowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹¹

Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu (rytonawir) – dane z badania in vitro z zastosowaniem tkanek ludzkiej wątroby wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 oraz wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie tych inhibitorów może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan.¹²

Podwójna blokada układu RAA podczas stosowania AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu – dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu RAA wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i pogorszenie czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) niż po zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA.¹³

Inne interakcje walsartanu

Podczas monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dostępnych danych nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji preparatu Dipperam z alkoholem, należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i przyjmowaniu tego leku. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze) obu składników preparatu – amlodypiny i walsartanu, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego krwi.

Efekty interakcji z alkoholem mogą obejmować:

• Nasilenie niedociśnienia tętniczego – alkohol ma właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, które mogą się sumować z działaniem przeciwnadciśnieniowym preparatu Dipperam
• Zwiększone ryzyko zawrotów głowy i omdleń – zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała (niedociśnienie ortostatyczne)
• Zaburzenia koordynacji psychoruchowej – połączenie alkoholu z lekami obniżającymi ciśnienie może skutkować nasileniem zaburzeń równowagi i zwiększeniem ryzyka upadków
• Potencjalne zaburzenia metabolizmu leku – alkohol może wpływać na aktywność enzymów wątrobowych, co teoretycznie może zmieniać metabolizm amlodypiny, która jest metabolizowana głównie przez CYP3A4

Ze względu na powyższe ryzyka, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii preparatem Dipperam lub całkowitą abstynencję, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, osób starszych oraz pacjentów przyjmujących inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy.

Tabela interakcji produktu Dipperam