Właściwości farmakokinetyczne
Desloratadine Genepharm 2,5 mg

Właściwości farmakokinetyczne desloratadyny

Desloratadyna jest substancją czynną występującą w produkcie leczniczym Desloratadine Peseri w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 2,5 mg substancji aktywnej. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego leku, istotną z punktu widzenia praktyki klinicznej.¹

Wchłanianie

Desloratadyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. Już po 30 minutach od podania można oznaczyć jej stężenie w osoczu krwi, natomiast maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po około 3 godzinach od przyjęcia leku.²

Tabletki zawierające 2,5 mg desloratadyny nie były bezpośrednio badane w populacji pediatrycznej, jednakże w połączeniu z badaniami dotyczącymi ustalenia dawki przeprowadzonymi u dzieci, dane farmakokinetyczne dla tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej potwierdziły zasadność stosowania dawki 2,5 mg u dzieci w wieku od 6 do 11 lat.³

Istotnym czynnikiem wpływającym na wchłanianie desloratadyny jest pokarm. Obecność pokarmu zwiększa wartość Tmax desloratadyny z 2,5 do 4 godzin, a Tmax aktywnego metabolitu 3-OH-desloratadyny z 4 do 6 godzin. Należy jednak podkreślić, że pokarm nie ma istotnego wpływu na wartości AUC i Cmax samej desloratadyny.⁴

W oddzielnym badaniu wykazano, że sok grejpfrutowy nie wpływa na dystrybucję desloratadyny. Ponadto, woda nie wpływa na biodostępność desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co jest istotne z punktu widzenia stosowania tej szczególnej postaci farmaceutycznej.⁵

Dystrybucja

Desloratadyna charakteryzuje się umiarkowanym stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 83% do 87%. Badania kliniczne nie wykazały dowodów na klinicznie istotną kumulację desloratadyny podawanej raz na dobę w zakresie dawek od 5 mg do 20 mg przez okres 14 dni, co świadczy o korzystnym profilu farmakokinetycznym leku przy stosowaniu w schematach dawkowania raz na dobę.⁶

Biotransformacja

Dokładny mechanizm biotransformacji desloratadyny nie został w pełni poznany. Nie zidentyfikowano dotychczas enzymu odpowiedzialnego za metabolizm desloratadyny, co ma istotne implikacje kliniczne, ponieważ nie można całkowicie wykluczyć potencjalnych interakcji z innymi lekami.⁷

Badania wykazały jednak, że desloratadyna nie hamuje aktywności izoenzymu CYP3A4 in vivo. Ponadto, przeprowadzone badania in vitro wskazują, że lek nie hamuje aktywności izoenzymu CYP2D6 oraz nie jest ani substratem, ani inhibitorem glikoproteiny P, co ogranicza potencjał interakcji na poziomie tych istotnych w metabolizmie leków enzymów i transporterów.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania desloratadyny w fazie eliminacji wynosi około 27 godzin. Jest to parametr istotny klinicznie, ponieważ determinuje częstość dawkowania leku. Stopień kumulacji desloratadyny odpowiada jej okresowi półtrwania (około 27 godzin) oraz przyjętej częstości podawania – raz na dobę.⁹

Polimorfizm genetyczny

W toku badań farmakokinetycznych i klinicznych zaobserwowano występowanie szczególnego fenotypu metabolicznego desloratadyny. U około 6% badanych wykryto zwiększone stężenie desloratadyny, co świadczy o obecności fenotypu słabo metabolizującego. Częstość występowania tego fenotypu była porównywalna u dorosłych (6%) oraz u dzieci w wieku od 2 do 11 lat (6%).¹⁰

Stwierdzono również istotne różnice etniczne w występowaniu tego fenotypu. Był on znacznie częstszy wśród przedstawicieli rasy czarnej (18% dorośli, 16% dzieci) w porównaniu z rasą kaukaską (2% dorośli, 3% dzieci). Obserwacja ta ma istotne znaczenie kliniczne, jednakże dotychczasowe badania wykazały, że profil bezpieczeństwa w tych populacjach nie różnił się od profilu bezpieczeństwa w populacji ogólnej.¹¹

W szczegółowym badaniu farmakokinetycznym po wielokrotnym podaniu leku w postaci tabletek przeprowadzonym u zdrowych dorosłych osób, u 4 uczestników stwierdzono słaby metabolizm desloratydyny. U tych osób zaobserwowano następujące zmiany parametrów farmakokinetycznych:¹²

• Stężenie Cmax było około 3 razy większe
• Maksymalne stężenie było osiągane po około 7 godzinach
• Okres półtrwania w fazie eliminacji był wydłużony do około 89 godzin

¹³

Liniowość farmakokinetyki

Biodostępność desloratadyny wykazuje charakter proporcjonalny do dawki w zakresie od 5 mg do 20 mg. Oznacza to, że w tym przedziale dawkowania farmakokinetyka leku ma charakter liniowy, co ułatwia przewidywanie stężeń leku w organizmie przy zmianie dawkowania w tym zakresie.¹⁴