Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lewocetyryzyna dichlorowodorek (substancja czynna preparatu Contrahist Allergy) wykazuje ograniczoną liczbę interakcji z innymi lekami, co potwierdzają dostępne badania kliniczne. Brak jest specyficznych badań interakcji lewocetyryzyny z induktorami CYP3A4, natomiast badania z zastosowaniem cetyryzyny (mieszaniny racemicznej, z której lewocetyryzyna stanowi aktywny enancjomer) dają podstawy do oceny potencjalnych interakcji.¹

Interakcje z lekami o udokumentowanym działaniu

W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych klinicznie niepożądanych interakcji pomiędzy cetyryzyną a szeregiem substancji leczniczych, takich jak: antypiryna, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd i diazepam. Można więc przyjąć, że także lewocetyryzyna nie będzie wchodzić w istotne interakcje z tymi substancjami.²

W przypadku jednoczesnego stosowania cetyryzyny i teofiliny (400 mg raz na dobę) zaobserwowano niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny o około 16%, jednak podawanie cetyryzyny nie wpływało na farmakokinetykę teofiliny. Można zatem wnioskować, że lewocetyryzyna będzie wykazywać podobne właściwości w interakcji z teofiliną.³

Znaczące klinicznie zwiększenie ekspozycji na cetyryzynę (o około 40%) zaobserwowano przy jednoczesnym podawaniu rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę). Natomiast ekspozycja na rytonawir podczas jednoczesnego podawania z cetyryzyną zmieniła się tylko nieznacznie (zmniejszenie o 11%). Ten wzrost ekspozycji na cetyryzynę przy jednoczesnym stosowaniu z rytonawirem należy uwzględnić przy przepisywaniu lewocetyryzyny pacjentom stosującym rytonawir.⁴

Interakcje z pokarmem

Spożywanie pokarmu podczas stosowania lewocetyryzyny nie wpływa na stopień jej wchłaniania (biodostępność), jednakże może zmniejszyć szybkość absorpcji substancji czynnej. Z klinicznego punktu widzenia ta interakcja nie ma istotnego znaczenia dla skuteczności terapeutycznej leku.⁵

Interakcje leku z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu etylowego podczas leczenia lewocetyryzyną może prowadzić do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). U pacjentów wrażliwych, jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z alkoholem może skutkować dodatkowym obniżeniem czujności i zdolności reagowania.⁶

Mimo że lewocetyryzyna charakteryzuje się mniejszym potencjałem sedatywnym niż klasyczne leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, jeśli pacjent jednocześnie spożywa alkohol. Zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu podczas stosowania lewocetyryzyny, szczególnie na początku leczenia, gdy wrażliwość pacjenta na potencjalne interakcje nie jest jeszcze znana.⁷

Interakcje z innymi substancjami depresyjnymi OUN

Lewocetyryzyna, podobnie jak inne leki przeciwhistaminowe, może nasilać działanie leków o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z lekami uspokajającymi, nasennymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, barbituranami czy benzodiazepinami może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia senności, zaburzeń koncentracji i koordynacji ruchowej.⁸

Tabela interakcji lewocetyryzyny

Wnioski kliniczne dotyczące interakcji

Lewocetyryzyna charakteryzuje się względnie bezpiecznym profilem interakcji lekowych. Większość odnotowanych interakcji ma charakter farmakokinetyczny i niską istotność kliniczną. Najważniejszym ostrzeżeniem jest jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z alkoholem oraz innymi lekami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, które może prowadzić do nasilenia działania sedatywnego.⁹

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lewocetyryzyny i rytonawiru ze względu na możliwe zwiększenie ekspozycji na lewocetyryzynę. W takich przypadkach wskazane jest monitorowanie pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych lewocetyryzyny i ewentualne dostosowanie dawkowania.¹⁰