Właściwości farmakodynamiczne
Chlorocyclinum 3% 30 mg/g

Chlorocyclinum 3% to maść zawierająca 30 mg chlorotetracykliny chlorowodorku w 1 g preparatu, stosowana miejscowo w dermatologii jako antybiotyk z grupy tetracyklin (kod ATC: D06AA02). Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się chlorotetracykliny z podjednostką 30S rybosomu, co uniemożliwia prawidłową syntezę białek niezbędnych do funkcjonowania komórki bakteryjnej. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego wobec bakterii Gram-dodatnich (np. gronkowce, paciorkowce, Listeria spp.) oraz Gram-ujemnych (np. Escherichia coli, Klebsiella spp., Neisseria gonorrhoeae), a także innych drobnoustrojów takich jak Mycobacterium spp. i Chlamydia spp. Nie wykazuje aktywności wobec Pseudomonas aeruginosa, Proteus spp., grzybów, pierwotniaków i wirusów. Oporność na tetracykliny rozwija się powoli i jest związana głównie ze zmianami w przepuszczalności błony komórkowej bakterii.

Właściwości farmakodynamiczne leku Chlorocyclinum 3%

Chlorocyclinum 3% to produkt leczniczy zawierający 30 mg chlorotetracykliny chlorowodorku (Chlortetracyclini hydrochloridum) w 1 g maści. Jest to jednolita, tłusta masa barwy żółtej przeznaczona do stosowania zewnętrznego.1

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna

Chlorocyclinum 3% należy do grupy farmakoterapeutycznej: dermatologia, antybiotyki i chemioterapeutyki, antybiotyki do stosowania zewnętrznego, tetracyklina i jej pochodne, chlorotetracyklina. Kod klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej (ATC) leku to D 06 AA 02.2

Mechanizm działania

Chlorotetracyklina działa poprzez hamowanie biosyntezy białek oraz procesów fosforylacyjnych w komórce bakteryjnej. Mechanizm ten polega na wiązaniu się substancji czynnej z podjednostką 30S rybosomu, co uniemożliwia prawidłową syntezę białek niezbędnych do funkcjonowania komórki bakteryjnej.3

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Zakres działania przeciwbakteryjnego chlorotetracykliny jest bardzo szeroki, podobnie jak w przypadku tetracykliny, choć nieco słabszy. Lek wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów:4

  • Bakterie Gram-dodatnie: gronkowce, paciorkowce, Listeria spp., Erysipelothrix spp., Bacillus anthracis, Clostridium spp., Nocardia spp.5
  • Bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Shigella spp., Neisseria gonorrhoeae, Brucella spp., Pasteurella spp., Vibrio cholerae, Haemophilus spp., Bordetella pertussis, Actinobacillus mallei, Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Bartonella spp.6
  • Inne drobnoustroje: Spirochaeta spp., Mycobacterium spp., Rickettsia spp., Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Actinomyces spp.7

Chlorotetracyklina nie wykazuje działania wobec Pseudomonas aeruginosa, Proteus spp., Serratia marcescens i Providencia spp. Lek nie działa również na grzyby, pierwotniaki i wirusy.8

Oporność bakterii

Szczepy oporne na tetracykliny występują we wszystkich gatunkach bakterii, jednak w różnym stopniu. Największy odsetek szczepów opornych obserwuje się wśród gronkowców, enterokoków i enterobakterii. Rozwój oporności w trakcie leczenia ma charakter powolny. Uważa się, że za rozwijającą się oporność odpowiedzialne są głównie zmiany w przepuszczalności błony komórkowej bakterii.9

Właściwości farmakokinetyczne

Chlorotetracyklina podawana doustnie charakteryzuje się dobrą przenikalnością do tkanek, gdzie rozmieszczana jest stosunkowo równomiernie. Substancja przenika również przez barierę łożyskową do płodu. Po podaniu doustnym na czczo wchłaniane jest około 60-80% chlorotetracykliny.10

W przypadku stosowania miejscowego na skórę, preparat Chlorocyclinum 3% wykazuje działanie wyłącznie miejscowe. Wieloletnie obserwacje kliniczne preparatów chlorotetracykliny do stosowania miejscowego potwierdzają, że nie wywołują one działania ogólnoustrojowego. Standardowe metody analityczne nie wykazują obecności leku w osoczu ani w moczu po stosowaniu preparatów chlorotetracykliny w wazelinie na skórę.11

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazują żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl