Interakcje leku
Casaro HCT 32 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Casaro HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, glibenklamidem oraz nifedypiną. Hydrochlorotiazyd może jednak powodować hipokaliemię, nasilającą się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków powodujących utratę potasu (np. inne diuretyki tiazydowe, amfoterycyna B, steroidy, ACTH), co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Z kolei leki zwiększające stężenie potasu (diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, heparyna sodowa) mogą prowadzić do hiperkaliemii. Hipokaliemia i hipomagnezemia mogą nasilać kardiotoksyczność glikozydów naparstnicy oraz leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III, a także preparatów wywołujących torsades de pointes, co wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania elektrolitów. Jednoczesne stosowanie litu z Casaro HCT jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności litu, a w przypadku konieczności stosowania należy ściśle kontrolować jego stężenie.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Casaro HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, został przebadany pod kątem interakcji z innymi lekami. Kliniczne badania farmakokinetyczne obejmowały warfarynę, digoksynę, doustne środki antykoncepcyjne (zawierające etynyloestradiol z lewonorgestrelem), glibenklamid oraz nifedypinę. W badaniach tych nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych.1

Interakcje związane z równowagą elektrolitową

Hydrochlorotiazyd wchodzący w skład produktu Casaro HCT może powodować niedobór potasu, który może ulegać nasileniu w przypadku jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych powodujących utratę potasu i hipokaliemię. Do takich produktów należą:2

Z drugiej strony, jednoczesne stosowanie produktu Casaro HCT z lekami zwiększającymi stężenie potasu może prowadzić do hiperkaliemii. Produkty te obejmują:3

  • Leki moczopędne oszczędzające potas
  • Suplementy potasu
  • Substytuty soli zawierające potas
  • Heparyna sodowa

W takich przypadkach konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.

Interakcje z glikozydami naparstnicy i lekami przeciwarytmicznymi

Hipokaliemia i hipomagnezemia wywołane przez hydrochlorotiazyd mogą nasilać potencjalne kardiotoksyczne działanie glikozydów naparstnicy oraz leków przeciwarytmicznych. Zaleca się regularne oznaczanie stężenia potasu podczas stosowania produktu Casaro HCT z tymi preparatami, a także z następującymi lekami, które mogą powodować groźną dla życia arytmię typu torsades de pointes:4

  • Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
  • Preparaty przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
  • Inne produkty lecznicze mogące powodować torsades de pointes (np. beprydyl, cyzapryd, dyfemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, ketanseryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie)

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego stosowania litu z hydrochlorotiazydem lub antagonistami receptora angiotensyny II, takimi jak kandesartan, obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz objawy jego toksyczności. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Casaro HCT z litem. W przypadku konieczności zastosowania takiego połączenia, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.5

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Jednoczesne stosowanie produktu Casaro HCT z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może powodować: 3 g/dobę) oraz niewybiórczych NLPZ) może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek oraz zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek.”>6

  • Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego produktu Casaro HCT
  • Zwiększenie ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwość wystąpienia ostrej niewydolności nerek
  • Zwiększenie stężenia potasu w surowicy

Dotyczy to zarówno wybiórczych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego (w dawkach >3 g/dobę), jak i niewybiórczych NLPZ. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia skojarzonego u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić, a czynność nerek powinna być monitorowana zarówno po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, jak i okresowo w trakcie jego trwania.7

Ponadto NLPZ osłabiają działanie moczopędne, sodopędne i przeciwnadciśnieniowe hydrochlorotiazydu.8

Interakcje dotyczące wchłaniania hydrochlorotiazydu

Żywice jonowymienne, takie jak kolestypol i cholestyramina, zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu z przewodu pokarmowego.9 Z kolei leki przeciwcholinergiczne (takie jak atropina i biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez osłabienie motoryki przewodu pokarmowego i zwolnienie opróżniania żołądka.10

Interakcje z lekami wpływającymi na funkcje nerwowo-mięśniowe

Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak tubokuraryna.11

Interakcje dotyczące gospodarki wapniowej

Diuretyki tiazydowe mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy krwi na skutek zmniejszenia jego wydalania. Jeśli pacjent wymaga suplementacji wapnia lub witaminy D, należy regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkę suplementów.12

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Tiazydowe leki moczopędne mogą zaburzać tolerancję glukozy, co ma istotne znaczenie dla pacjentów z cukrzycą. Mogą one nasilać działanie hiperglikemizujące leków beta-adrenolitycznych oraz diazoksydu.13 W przypadku stosowania produktu Casaro HCT u pacjentów leczonych preparatami przeciwcukrzycowymi, w tym insuliną, może być konieczne dostosowanie ich dawki.14

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu metforminy ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, spowodowanej przez możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.15

Interakcje dotyczące reakcji tętnic i ciśnienia tętniczego

Hydrochlorotiazyd może zmniejszać reakcję tętnic na aminy presyjne (np. adrenalinę), jednak nie w stopniu, który wykluczałby ich działanie terapeutyczne.16

Jednoczesne stosowanie produktu Casaro HCT z następującymi lekami może prowadzić do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego:17

  • Baklofen
  • Amifostyna
  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
  • Leki neuroleptyczne

Jednoczesne spożycie alkoholu, zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może nasilać niedociśnienie ortostatyczne podczas stosowania produktu Casaro HCT.18

Interakcje z lekami cytotoksycznymi i immunosupresyjnymi

Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie cytotoksycznych produktów leczniczych przez nerki (np. cyklofosfamidu i metotreksatu) i nasilać ich działanie mielosupresyjne, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka toksyczności hematologicznej.19

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i zaburzeń o typie dny moczanowej.20

Interakcje z produktami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron

Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak:21

Interakcje z produktami wpływającymi na funkcje nerek

Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek jodowych środków kontrastujących.22

Interakcje leku Casaro HCT z alkoholem

Jednoczesne spożycie alkoholu podczas stosowania produktu Casaro HCT może powodować istotne interakcje o charakterze farmakodynamicznym. Alkohol etylowy może nasilać działanie hipotensyjne produktu Casaro HCT, co prowadzi do zwiększonego ryzyka niedociśnienia ortostatycznego.23

Niedociśnienie ortostatyczne objawia się zawrotami głowy, uczuciem oszołomienia lub mdłościami przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą. W skrajnych przypadkach może dojść do omdlenia. Ryzyko to jest szczególnie istotne u osób:

  • W podeszłym wieku
  • Odwodnionych
  • Z wcześniej istniejącym niedociśnieniem
  • Stosujących duże dawki leków przeciwnadciśnieniowych

Pacjenci stosujący produkt Casaro HCT powinni unikać spożywania alkoholu lub przynajmniej znacząco ograniczyć jego ilość. Jeśli spożycie alkoholu jest nieuniknione, pacjent powinien być świadomy ryzyka wystąpienia niedociśnienia i podjąć odpowiednie środki ostrożności (np. powolna zmiana pozycji ciała, odpowiednie nawodnienie).

Tabela interakcji leku Casaro HCT

Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom istotności interakcji
Leki powodujące utratę potasu (inne diuretyki tiazydowe, leki przeczyszczające, amfoterycyna B, karbenoksolon, penicylina benzylowa, pochodne kwasu salicylowego, steroidy, ACTH) Nasilenie hipokaliemii powodowanej przez hydrochlorotiazyd Wysoki
Leki zwiększające stężenie potasu (leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, heparyna sodowa) Ryzyko hiperkaliemii Wysoki
Glikozydy naparstnicy Nasilenie kardiotoksyczności w wyniku hipokaliemii i hipomagnezemii Wysoki
Leki mogące wywołać torsades de pointes (leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne i inne) Zwiększone ryzyko groźnych arytmii w wyniku zaburzeń elektrolitowych Wysoki
Lit Zwiększenie stężenia litu w surowicy i ryzyko toksyczności Wysoki – nie zaleca się stosowania
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, zwiększone ryzyko niewydolności nerek, hiperkaliemia Średni do wysokiego
Leki wiążące w przewodzie pokarmowym (kolestypol, cholestyramina) Zmniejszenie wchłaniania hydrochlorotiazydu Średni
Leki przeciwcholinergiczne (atropina, biperyden) Zwiększenie biodostępności hydrochlorotiazydu Niski do średniego
Środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (tubokuraryna) Nasilenie działania zwiotczającego Średni
Suplementy wapnia i witamina D Ryzyko hiperkalcemii Średni
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe) Możliwe osłabienie działania leków przeciwcukrzycowych, konieczność dostosowania dawki Średni
Metformina Zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku zaburzenia czynności nerek Wysoki
Beta-adrenolityki i diazoksyd Nasilenie działania hiperglikemizującego Średni
Aminy presyjne (np. adrenalina) Możliwe zmniejszenie reakcji naczyniowej Niski
Leki nasilające działanie przeciwnadciśnieniowe (baklofen, amifostyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki) Zwiększone ryzyko niedociśnienia Średni
Alkohol, barbiturany, leki znieczulające Nasilenie niedociśnienia ortostatycznego Średni do wysokiego
Leki cytotoksyczne (cyklofosfamid, metotreksat) Zmniejszenie wydalania nerkowego i nasilenie mielosupresji Wysoki
Cyklosporyna Zwiększone ryzyko hiperurykemii i dny moczanowej Średni
Jodowe środki kontrastujące Zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek Wysoki
Leki blokujące układ RAA (inhibitory ACE, inni antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) Zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek Wysoki
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl