Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Casaro HCT

Casaro HCT (kandesartan cyleksetyl + hydrochlorotiazyd) wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na złożony mechanizm działania oraz potencjalne działania niepożądane. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego u pacjentów z różnymi schorzeniami współistniejącymi.¹

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia takich powikłań jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Z tego powodu nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA. Jeżeli jednak zastosowanie podwójnej blokady jest absolutnie konieczne, leczenie powinno odbywać się wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty, z dokładnym monitorowaniem parametrów takich jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie tętnicze. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.²

Zaburzenia czynności nerek i przeszczep nerki

Podobnie jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, należy liczyć się z możliwością zmian czynności nerek u podatnych pacjentów leczonych preparatem Casaro HCT. Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania tego leku u pacjentów po przeszczepie nerki, co nakazuje szczególną ostrożność w tej grupie chorych.³

Zwężenie tętnicy nerkowej

U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, Casaro HCT, podobnie jak inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może powodować zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych.⁴

Zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa

U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i/lub niedoborem sodu może wystąpić objawowe niedociśnienie. Nie zaleca się stosowania produktu Casaro HCT do czasu poprawy stanu pacjenta i wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych.⁵

Znieczulenie i operacja

W trakcie znieczulenia i zabiegów chirurgicznych u pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II może wystąpić niedociśnienie tętnicze spowodowane zahamowaniem układu renina-angiotensyna. W rzadkich przypadkach niedociśnienie to może mieć ciężki przebieg i wymagać dożylnego podania płynów i/lub leków wazopresyjnych.⁶

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Hydrochlorotiazyd zawarty w produkcie Casaro HCT należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą niewydolnością wątroby. Nawet niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą u tych pacjentów doprowadzić do śpiączki wątrobowej. Należy podkreślić brak wystarczającego doświadczenia klinicznego w stosowaniu Casaro HCT u pacjentów z niewydolnością wątroby.⁷

Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej oraz kardiomiopatia przerostowa

Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej albo z obturacyjną kardiomiopatią przerostową.⁸

Hiperaldosteronizm pierwotny

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Z tego względu nie zaleca się stosowania Casaro HCT w tej grupie pacjentów.⁹

Zaburzenia elektrolitowe związane ze stosowaniem Casaro HCT

Terapia produktem Casaro HCT wymaga regularnego monitorowania stężenia elektrolitów w surowicy. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, takie jak: hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia i alkaloza hipochloremiczna.¹⁰

Wpływ na homeostazę wapnia

Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, prowadząc do przemijającego, nieznacznego podwyższenia stężenia tego pierwiastka w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być objawem ukrytej nadczynności przytarczyc. W takim przypadku należy przerwać stosowanie tiazydów przed przeprowadzeniem badań czynnościowych przytarczyc.¹¹

Zaburzenia homeostazy potasu

Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie potasu z moczem w sposób zależny od dawki, co może prowadzić do hipokaliemii. Podczas jednoczesnego stosowania z kandesartanu cyleksetylem działanie to wydaje się osłabione. Ryzyko hipokaliemii jest szczególnie wysokie u pacjentów z:

• marskością wątroby
• nasiloną diurezą
• niedostatecznym doustnym przyjmowaniem elektrolitów
• jednoczesnym stosowaniem glikokortykosteroidów lub ACTH (hormonu adrenokortykotropowego)

¹²

Z drugiej strony, kandesartan cyleksetyl może powodować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca i/lub zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie Casaro HCT z następującymi lekami może zwiększać ryzyko hiperkaliemii:

• inhibitory ACE
• aliskiren
• leki moczopędne oszczędzające potas
• suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas
• inne produkty zwiększające stężenie potasu (np. heparyna sodowa, kotrimoksazol)

W takiej sytuacji należy regularnie monitorować stężenie potasu w surowicy.¹³

Ryzyko hipomagnezemii

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii, dlatego należy monitorować również stężenie tego elektrolitu w trakcie terapii.¹⁴

Wpływ na metabolizm i układ dokrewny

Zaburzenia gospodarki węglowodanowej

Leczenie hydrochlorotiazydem może zaburzać tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą może zaistnieć konieczność dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Ponadto, podczas stosowania tiazydów może ujawnić się utajona cukrzyca.¹⁵

Zaburzenia gospodarki lipidowej

Stosowaniu tiazydowych leków moczopędnych może towarzyszyć wzrost stężenia cholesterolu i triglicerydów. Jednak w przypadku dawek hydrochlorotiazydu zawartych w Casaro HCT (12,5 mg) obserwowano jedynie minimalny wpływ na profil lipidowy.¹⁶

Ryzyko dny moczanowej

Tiazydowe leki moczopędne zwiększają stężenie kwasu moczowego w surowicy i mogą wywołać dnę moczanową u pacjentów z predyspozycjami. Ten aspekt należy uwzględnić szczególnie u pacjentów z wywiadem dny moczanowej lub podwyższonym stężeniem kwasu moczowego.¹⁷

Nadwrażliwość na światło i zmiany skórne

Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu zawartego w Casaro HCT, opisywano przypadki reakcji nadwrażliwości na światło. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy przerwać leczenie. Jeśli wznowienie terapii jest konieczne z medycznego punktu widzenia, zaleca się stosowanie odpowiedniej ochrony miejsc eksponowanych na promieniowanie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UVA.¹⁸

Ryzyko nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry

Badania epidemiologiczne oparte na duńskim krajowym rejestrze nowotworów złośliwych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC) – zarówno raka podstawnokomórkowego (BCC), jak i raka kolczystokomórkowego (SCC) – w miarę zwiększania się skumulowanej dawki hydrochlorotiazydu. Prawdopodobnie wynika to z fotouczulających właściwości hydrochlorotiazydu.

Pacjenci stosujący Casaro HCT powinni być poinformowani o ryzyku NMSC. Należy im zalecić:

• Regularne sprawdzanie skóry pod kątem nowych zmian
• Szybki kontakt z lekarzem w przypadku zauważenia podejrzanych zmian skórnych
• Ograniczanie ekspozycji na światło słoneczne i promieniowanie UV
• Stosowanie odpowiedniej ochrony przeciwsłonecznej, jeśli ekspozycja jest nieunikniona

Podejrzane zmiany skórne należy niezwłocznie zbadać, rozważając wykonanie biopsji. U osób z NMSC w wywiadzie może być konieczne ponowne rozważenie zasadności stosowania hydrochlorotiazydu.¹⁹

Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, krótkowzroczność i jaskra

Hydrochlorotiazyd, jako pochodna sulfonamidowa, może wywoływać idiosynkratyczną reakcję prowadzącą do nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia, przejściowej krótkowzroczności oraz ostrej jaskry zamkniętego kąta. Objawy takie jak nagłe pogorszenie ostrości widzenia lub ból oka występują zazwyczaj w ciągu kilku godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do trwałej utraty wzroku.

W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie produktu Casaro HCT. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, może być konieczne szybkie wdrożenie leczenia zachowawczego lub chirurgicznego. Czynnikami ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta może być uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.²⁰

Ostra toksyczność na układ oddechowy

W bardzo rzadkich przypadkach po przyjęciu hydrochlorotiazydu obserwowano poważne przypadki ostrej toksyczności na układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Obrzęk płuc zazwyczaj rozwija się w ciągu minut do kilku godzin po przyjęciu hydrochlorotiazydu. Początkowe objawy obejmują:

• duszność
• gorączkę
• osłabienie czynności płuc
• niedociśnienie tętnicze

Przy podejrzeniu ARDS należy odstawić Casaro HCT i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u których wcześniej wystąpił ARDS po przyjęciu tego leku.²¹

Inne ważne ostrzeżenia dotyczące stosowania Casaro HCT

Szczególne populacje pacjentów

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których napięcie naczyń oraz czynność nerek w dużym stopniu zależą od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak:

• pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca
• pacjenci z chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej

U tych osób leczenie preparatem Casaro HCT może spowodować nagłe niedociśnienie tętnicze, azotemię, skąpomocz lub, rzadziej, ostrą niewydolność nerek.²²

Podobnie, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub miażdżycą naczyń mózgowych może zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu.²³

Reakcje nadwrażliwości

Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą wystąpić u wszystkich pacjentów, ale są bardziej prawdopodobne u osób z alergią lub astmą oskrzelową w wywiadzie.²⁴

Toczeń rumieniowaty układowy

Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych zgłaszano przypadki zaostrzenia lub aktywacji tocznia rumieniowatego układowego.²⁵

Interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Działanie przeciwnadciśnieniowe Casaro HCT może być wzmocnione przez inne leki przeciwnadciśnieniowe, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.²⁶

Stosowanie w okresie ciąży

Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem Casaro HCT u kobiet w ciąży. Z wyjątkiem sytuacji, gdy kontynuacja terapii antagonistą receptora angiotensyny II jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast przerwać podawanie Casaro HCT i, jeśli to konieczne, rozpocząć alternatywne leczenie.²⁷

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Casaro HCT zawiera laktozę jednowodną (61,2 mg w tabletce 16 mg + 12,5 mg oraz 112,1 mg w tabletce 32 mg + 12,5 mg). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu.²⁸