Specjalne ostrzeżenia
Althyxin

Stosowanie lewotyroksyny sodowej wymaga szczegółowej oceny stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w kontekście współistniejących chorób takich jak niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki czy niedoczynność kory nadnerczy. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć autonomiczną czynność tarczycy oraz wtórną niedoczynność tarczycy, a także monitorować pacjentów z grup ryzyka, w tym osoby z zaburzeniami psychicznymi, niewydolnością serca i kobiet po menopauzie z ryzykiem osteoporozy. Szczególną uwagę zwraca się na konieczność unikania nadczynności tarczycy, nawet minimalnej, u pacjentów z chorobami serca oraz na stopniowe dostosowywanie dawki leku, zwłaszcza u niemowląt przedwcześnie urodzonych i pacjentów z zaburzeniami czynności nadnerczy. Zaleca się także ścisłe monitorowanie stężeń hormonów tarczycy podczas zmiany preparatów zawierających lewotyroksynę oraz w trakcie jednoczesnego stosowania orlistatu, ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Althyxin

Stosowanie lewotyroksyny sodowej wymaga szczególnej uwagi i przestrzegania określonych środków ostrożności w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Przed wdrożeniem leczenia hormonami tarczycy lub wykonaniem testu hamowania czynności tarczycy konieczne jest wykluczenie lub rozpoczęcie leczenia współistniejących chorób, takich jak: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki oraz niedoczynność kory nadnerczy. Istotne jest również wykluczenie lub podjęcie leczenia autonomicznej czynności tarczycy przed rozpoczęciem terapii hormonalnej.1

Pacjenci z ryzykiem zaburzeń psychotycznych

U pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych zaleca się rozpoczęcie terapii od niewielkiej dawki lewotyroksyny z powolnym jej zwiększaniem. Konieczna jest dokładna obserwacja pacjenta, a w przypadku pojawienia się objawów zaburzeń psychotycznych należy rozważyć modyfikację dawkowania.2

Pacjenci z chorobami układu krążenia

U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca z tachykardią należy unikać nawet nieznacznej nadczynności tarczycy wywołanej stosowaniem leku. W tych przypadkach zaleca się częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w celu odpowiedniego dostosowania dawkowania.3

Wtórna niedoczynność tarczycy i niewydolność kory nadnerczy

W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy konieczne jest ustalenie jej przyczyny przed rozpoczęciem leczenia substytucyjnego. Jeśli występują zaburzenia czynności kory nadnerczy, należy je leczyć przed wdrożeniem terapii lewotyroksyną, stosując odpowiednie leczenie zastępcze. Jest to kluczowe dla zapobiegania ostrej niewydolności kory nadnerczy. W razie potrzeby należy wprowadzić odpowiednie leczenie substytucyjne skompensowanej niewydolności kory nadnerczy.4

Autonomiczna czynność tarczycy

Przy podejrzeniu autonomicznej czynności tarczycy zaleca się przeprowadzenie testu z TRH lub wykonanie scyntygrafii supresyjnej przed wdrożeniem leczenia.5

Pacjentki po menopauzie z niedoczynnością tarczycy

U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy, u których występuje zwiększone ryzyko osteoporozy, konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności tarczycy. Ma to na celu zapobieganie większemu niż fizjologiczne stężeniu lewotyroksyny we krwi, co mogłoby nasilić proces utraty masy kostnej.6

Przeciwwskazania do stosowania lewotyroksyny

Nie należy podawać lewotyroksyny pacjentom w stanie hipertyreozy, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest ona stosowana jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi w trakcie leczenia nadczynności tarczycy.7

Stosowanie w celu zmniejszenia masy ciała

Hormonów tarczycy nie należy stosować w celu redukcji masy ciała. U pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (w stanie eutyreozy) leczenie lewotyroksyną nie powoduje zmniejszenia masy ciała. Stosowanie znaczących dawek leku może prowadzić do ciężkich lub nawet zagrażających życiu działań niepożądanych, szczególnie w połączeniu z niektórymi substancjami zmniejszającymi masę ciała, zwłaszcza z aminami sympatykomimetycznymi.8

Stosowanie u wcześniaków

Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną u niemowląt urodzonych przedwcześnie z bardzo małą urodzeniową masą ciała, konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej spowodowanej niedojrzałą czynnością nadnerczy.9

Przerwanie leczenia

W przypadku konieczności przerwania leczenia lewotyroksyną zaleca się stopniowe dostosowywanie dawkowania w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta i wyników badań laboratoryjnych.10

Zmiana preparatu lewotyroksyny

Jeśli zachodzi potrzeba zmiany na inny produkt zawierający lewotyroksynę, konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne i biologiczne w okresie przejściowym. Wynika to z potencjalnego ryzyka zaburzenia równowagi czynności tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki.11

Jednoczesne stosowanie z orlistatem

Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny może prowadzić do niedoczynności tarczycy i/lub pogorszenia kontroli już istniejącej niedoczynności. Pacjenci przyjmujący lewotyroksynę powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub zmianą schematu leczenia orlistatem. Może być konieczne przyjmowanie tych leków o różnych porach dnia oraz dostosowanie dawkowania lewotyroksyny. Zaleca się również regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy.12

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy opartych na interakcji biotyny i streptawidyny, prowadząc do fałszywego zmniejszenia lub fałszywego zwiększenia wartości wyników. Ryzyko takiego wpływu wzrasta wraz z dawką biotyny. Podczas interpretacji wyników badań laboratoryjnych należy uwzględnić możliwość wpływu biotyny, szczególnie gdy stwierdza się brak spójności wyników z obrazem klinicznym. W przypadku przeprowadzania badań czynności tarczycy u pacjentów przyjmujących produkty zawierające biotynę, należy o tym poinformować personel laboratoryjny. Jeśli to możliwe, należy zastosować alternatywne metody oznaczania, które nie ulegają wpływowi biotyny.13

Informacje dodatkowe dotyczące składników

Althyxin zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.14

Dawka Althyxin Zawartość laktozy jednowodnej (mg)
25 mikrogramów 62,63
50 mikrogramów 62,60
75 mikrogramów 62,58
100 mikrogramów 62,55
125 mikrogramów 62,54
150 mikrogramów 62,51
175 mikrogramów 62,49
200 mikrogramów 62,46

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, dzięki czemu uznaje się go za „wolny od sodu”.15

Dodatkowe informacje dotyczące pacjentów z cukrzycą i pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe można znaleźć w punkcie dotyczącym interakcji z innymi produktami leczniczymi.16

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl