Rdzeniowy zanik mięśni – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Rdzeniowy zanik mięśni
Rokowania, prognozy i postęp choroby

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to postępująca choroba nerwowo-mięśniowa charakteryzująca się utratą neuronów ruchowych i zanikiem mięśni. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są liczba kopii genu SMN2, wiek wystąpienia objawów, amplituda CMAP oraz biomarkery serologiczne i neurofilamentowe. Wprowadzenie terapii modyfikujących przebieg choroby (nusinersen, onasemnogene abeparvovec-xioi, risdiplam) znacząco poprawiło rokowanie, zwłaszcza przy wczesnym rozpoczęciu leczenia i krótszym czasie trwania choroby. U niemowląt z SMA typu 1, które nie były leczone, średnia długość życia wynosiła mniej niż 2 lata, natomiast terapie genowe umożliwiają osiąganie kamieni milowych rozwoju motorycznego, a nawet naukę chodzenia. W SMA typu 2 i 3 obserwuje się różnorodność przebiegu i długości życia, przy czym typ 3 i 4 cechuje się prawie normalną oczekiwaną długością życia pod warunkiem stosowania standardów opieki.

Prognostyka w rdzeniowym zaniku mięśni

Czynniki prognostyczne w SMA
Modyfikatory efektu leczenia w SMA

Prognozy dla poszczególnych typów SMA

SMA typu 0 i 1
SMA typu 2
SMA typu 3 i 4

Narzędzia oceny klinicznej w prognozowaniu SMA
Wpływ nowych terapii na prognozy w SMA
Długoterminowe prognozy i wyzwania
Prognozy w zależności od czasu rozpoczęcia leczenia
Rola biomarkerów w monitorowaniu i prognozowaniu
Podsumowanie

Kolejne rozdziały

Prognostyka w rdzeniowym zaniku mięśni

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to rzadka, postępująca choroba nerwowo-mięśniowa charakteryzująca się utratą neuronów ruchowych i zanikiem mięśni. Przewidywanie przebiegu choroby i rokowanie u pacjentów z SMA zależy od wielu czynników, które wpływają na ostateczny wynik kliniczny. Dzięki postępom w opiece standardowej, a przede wszystkim wprowadzeniu nowych terapii modyfikujących przebieg choroby, prognozy dla pacjentów z SMA uległy znaczącej poprawie w ostatnich latach.¹²³

Czynniki prognostyczne w SMA

Kilka kluczowych czynników ma znaczący wpływ na rokowanie w SMA, niezależnie od zastosowanego leczenia:¹⁴

Liczba kopii genu SMN2 – stanowi kluczowy wskaźnik prognostyczny, ponieważ gen SMN2 może wytwarzać około 10% funkcjonalnego białka SMN. Większa liczba kopii wiąże się z łagodniejszym przebiegiem choroby i lepszym rokowaniem⁵⁴
Wiek wystąpienia objawów – późniejszy początek objawów jest związany z lepszym rokowaniem, szczególnie w SMA typu 1¹
Brak objawów przy urodzeniu – w przypadku nieleczonych niemowląt z SMA typu 1, wiąże się z dłuższym przeżyciem¹
Amplituda złożonego potencjału czynnościowego mięśnia (CMAP) – koreluje z nasileniem klinicznym, wiekiem i funkcją, co daje potencjał do wykorzystania w prognozowaniu⁴
Biomarkery serologiczne – kinaza kreatynowa i kreatynina w surowicy mogą odgrywać rolę jako biomarkery predykcyjne i farmakodynamiczne w SMA⁴
Białka neurofilamentowe – uwalniane z uszkodzonych neuronów, wykrywalne we krwi i płynie mózgowo-rdzeniowym, stanowią biomarker progresji choroby, szczególnie u niemowląt z SMA⁴⁶

Modyfikatory efektu leczenia w SMA

Wprowadzenie terapii modyfikujących przebieg choroby (DMT) zmieniło historię naturalną SMA, jednak skuteczność leczenia zależy od kilku istotnych czynników:¹⁷

Wiek w momencie rozpoczęcia leczenia – wczesne rozpoczęcie terapii jest kluczowe, zwłaszcza w SMA typu 1. Młodszy wiek w momencie rozpoczęcia leczenia wiąże się z lepszą odpowiedzią na terapię¹⁸
Czas trwania choroby – krótszy czas trwania choroby przed rozpoczęciem leczenia jest związany z lepszym rokowaniem¹
Wyjściowa funkcja motoryczna – stan funkcjonalny w momencie rozpoczęcia leczenia może wpływać na ostateczny wynik terapii¹
Rehabilitacja – połączenie terapii farmakologicznej z rehabilitacją może wpływać na odpowiedź na leczenie⁷

Prognozy dla poszczególnych typów SMA

SMA typu 0 i 1

Nieleczone niemowlęta z SMA typu 1 nie osiągają głównych kamieni milowych rozwoju motorycznego, a śmierć z powodu niewydolności oddechowej występuje zazwyczaj przed 2. rokiem życia.¹ W przypadku SMA typu 0, które jest najcięższą postacią, rokowanie jest jeszcze gorsze bez leczenia.⁹

Wprowadzenie nowych terapii drastycznie zmieniło prognozę dla dzieci z SMA typu 1:¹⁰

Średnia oczekiwana długość życia dla dzieci z SMA typu 1 dawniej wynosiła mniej niż 2 lata
Terapie lekowe pomagają dzieciom z SMA o początku niemowlęcym osiągać kamienie milowe rozwoju motorycznego, które wcześniej były uważane za niemożliwe
Niektóre dzieci nauczyły się nawet chodzić po zastosowaniu terapii genowej
Zarówno jakość, jak i długość życia pacjentów z SMA o początku niemowlęcym ulegają poprawie dzięki leczeniu¹⁰⁹

Badania kliniczne wykazały znaczącą poprawę w zakresie przeżycia oraz osiągania kamieni milowych rozwoju motorycznego u pacjentów leczonych nusinersenem (Spinraza) lub onasemnogene abeparvovec-xioi (Zolgensma).¹¹¹²

SMA typu 2

W przypadku nieleczonego SMA typu 2 przebieg choroby wolniej postępuje, a oczekiwana długość życia jest krótsza niż w zdrowej populacji. Śmierć przed 20. rokiem życia była częsta w erze przed wprowadzeniem nowych terapii, chociaż wielu pacjentów z SMA dożywało wieku, w którym stawali się rodzicami i dziadkami.¹³

Badania długoterminowe potwierdzają, że u pacjentów z SMA typu 2 obserwuje się wyraźny i postępujący spadek funkcji motorycznych w długoterminowej obserwacji. Po 5. roku życia stabilne pozytywne zmiany obserwowano tylko sporadycznie.¹⁴

Nasilenie upośledzenia funkcjonalnego na początku choroby może pomóc przewidzieć wielkość zmian w czasie i ogólną progresję, w tym wystąpienie skoliozy i potrzebę nieinwazyjnej wentylacji.¹⁴ Opracowano modele predykcyjne, które mogą przewidywać rozwój skoliozy na podstawie wybranych markerów progresji choroby, takich jak wiek w momencie oceny, wynik HFMSE, wynik CHOP-INTEND, wynik wentylacji, wynik ortez i wynik przykurczów.¹⁵

Oczekiwana długość życia i kamienie milowe rozwoju motorycznego dla osób z SMA typu 2 różnią się i są prawie niemożliwe do przewidzenia. Niektórzy pacjenci mogą, a inni nie, być w stanie siedzieć lub chodzić. Ich długość życia może być skrócona lub mogą dożyć wieku dorosłego.¹⁰

SMA typu 3 i 4

Osoby z SMA typu 3 mają normalną lub prawie normalną oczekiwaną długość życia, jeśli przestrzegane są standardy opieki.¹³ SMA typu 4, czyli postać o początku w wieku dorosłym, oznacza zwykle tylko upośledzenie mobilności i nie wpływa na oczekiwaną długość życia.¹³

Przed dostępnością leczenia SMA, typy 3 i 4 nie były uważane za skracające długość życia. Osoby z SMA typu 3 i 4 mogą oczekiwać życia tak długiego jak inne osoby w populacji ogólnej.¹⁰

Narzędzia oceny klinicznej w prognozowaniu SMA

Do monitorowania przebiegu choroby i prognozowania wyników u pacjentów z SMA opracowano kilka standaryzowanych skal oceny klinicznej:¹⁶¹⁷

Zrewidowana Skala Hammersmith dla SMA (RHS) – psychometrycznie poprawne i wszechstronne narzędzie oceny klinicznej do badania szerokiego zakresu zdolności fizycznych pacjentów z SMA typu 2 i 3
Rozszerzona Skala Funkcji Motorycznych Hammersmith (HFMSE) – spełnia większość kryteriów wymaganych przez organy regulacyjne i jest silnie skorelowana z kamieniami milowymi rozwoju motorycznego WHO
CHOP-INTEND – narzędzie oceny funkcji motorycznych u niemowląt z SMA typu 1

Te skale oceny klinicznej mają kluczowe znaczenie dla przewidywania przebiegu choroby i odpowiedzi na leczenie. Mogą być również używane do monitorowania efektów terapii i dostosowywania planów leczenia.¹⁸

Wpływ nowych terapii na prognozy w SMA

Zatwierdzenie przez FDA i EMA nusinersenu (Spinraza), onasemnogene abeparvovec-xioi (Zolgensma) i risdiplamu (Evrysdi) zmieniło wzorzec progresji choroby w SMA.² Rozwój i komercjalizacja ukierunkowanych terapii genowych znacząco zmieniły rokowanie dla osób z SMA, przekształcając zazwyczaj śmiertelną diagnozę wczesnego życia w stan poddający się leczeniu.³

Mimo to, istnieją ograniczenia w obecnie dostępnych danych:¹⁹²⁰

Ograniczone dane dotyczące trwałości odpowiedzi na leczenie
Potrzeba długoterminowych danych dokumentujących bezpieczeństwo i skuteczność
Brak skuteczności u znacznej liczby pacjentów
Możliwa ograniczona możliwość uogólnienia wyników badań, ponieważ pacjenci z SMA typu 1 z cięższą postacią choroby byli niedostatecznie reprezentowani w badaniach

W przypadku SMA o początku niemowlęcym, Instytut Oceny Klinicznej i Ekonomicznej stwierdził z wysoką pewnością, że nusinersen zapewnia znaczną korzyść zdrowotną netto i ocenił bazę dowodową jako lepszą niż standardowa opieka (A).²¹ Dla SMA o późniejszym początku i SMA przedobjawowego, Instytut doszedł do wniosku z umiarkowaną pewnością, że nusinersen zapewnia małą lub znaczną korzyść zdrowotną netto z wysoką pewnością co najmniej małej korzyści zdrowotnej netto (B+).²²

Długoterminowe prognozy i wyzwania

Wraz z dłuższym życiem pacjentów z SMA, historia naturalna choroby i wpływ nowych terapii wymagają dalszego badania.² Coraz więcej dowodów klinicznych sugeruje, że terapie celowane genetycznie mogą powodować powstawanie nowych fenotypów SMA po poprawie funkcji motorycznych u niektórych pacjentów.⁵

Dostępne leczenie i przedłużone życie prowadzą do definiowania nowych fenotypów, które wiążą się z całkowicie nowymi powikłaniami i chorobami współistniejącymi.³ Obecnie osoby w wieku 6-15 lat są szczególnie narażone na rozwój powikłań (skolioza i postępujące przykurcze stawowe), które negatywnie wpływają na wyniki funkcjonalne i mogą również wpływać na odpowiedź terapeutyczną u pacjentów.¹

Terapia genowa może poprawić oczekiwaną długość życia osób z SMA. Jednak ta technika jest bardzo nowa, a badania kliniczne nie trwały wystarczająco długo, aby określić średnią oczekiwaną długość życia po terapii genowej.²³

Prognozy w zależności od czasu rozpoczęcia leczenia

W najcięższych postaciach SMA rokowanie jest lepsze, jeśli pacjent otrzyma leczenie przed rozwinięciem objawów.²³ Wiek w momencie rozpoczęcia leczenia jest istotnym modyfikatorem efektu leczenia na wynik terapii modyfikujących przebieg choroby.¹

Efekt leczenia był większy u młodszych dzieci i u tych, które otrzymały leczenie wcześniej w przebiegu choroby.⁸ Dane te podkreślają znaczenie wczesnej interwencji u pacjentów z SMA, szczególnie w przypadku SMA typu 1, gdzie wczesne leczenie terapiami modyfikującymi przebieg choroby jest niezbędne dla optymalnego rokowania.¹

Ostatecznie, oczekiwana długość życia zależy od typu SMA, na który cierpi dana osoba, terapii, do których się kwalifikuje, oraz jak wcześnie je rozpocznie.²³

Rola biomarkerów w monitorowaniu i prognozowaniu

W ostatnich latach, wraz z pojawieniem się terapii celowanych genetycznie w SMA, nastąpiło szybkie przesunięcie uwagi badawczej w kierunku biomarkerów umożliwiających przewidywanie odpowiedzi na leki, monitorowanie skuteczności leczenia i kierowanie wyborem leczenia.⁷

Neurofilamenty (Nfs), zarówno NfL, jak i pNfH, są generalnie wyższe u pacjentów z SMA niż u zdrowych osób we wczesnym okresie życia, ale są porównywalne w miarę starzenia się. Wśród pacjentów z SMA, wyższy poziom Nfs obserwowano u pacjentów ciężej dotkniętych chorobą (np. z mniejszą liczbą kopii SMN2 lub we wczesnym stadium choroby) lub u tych z wolniejszą progresją choroby.⁶

Chociaż neurofilamenty wykazały duży potencjał jako markery prognostyczne, monitorujące, odpowiedzi i farmakodynamiczne dla niemowląt z SMA, a nawet części nastolatków z SMA, pewne punkty nadal wymagają dalszej uwagi i badań.⁶

Podsumowanie

Prognozy dla pacjentów z rdzeniowym zanikiem mięśni uległy dramatycznej poprawie dzięki wprowadzeniu nowych terapii modyfikujących przebieg choroby. Czynniki takie jak liczba kopii genu SMN2, wiek wystąpienia objawów, wiek w momencie rozpoczęcia leczenia i czas trwania choroby mają kluczowe znaczenie dla przewidywania wyników klinicznych i odpowiedzi na leczenie.¹⁷

Mimo znaczących postępów w leczeniu SMA, wciąż istnieje potrzeba długoterminowych badań oceniających trwałość odpowiedzi, bezpieczeństwo i skuteczność nowych terapii. Możliwość pojawienia się nowych fenotypów i powikłań u pacjentów leczonych nowymi terapiami wymaga dalszej obserwacji i badań.⁵³

Kluczowym przesłaniem jest to, że wczesna interwencja terapeutyczna ma zasadnicze znaczenie dla optymalnych wyników, a prognozy dla pacjentów z SMA będą się nadal poprawiać wraz z dalszym rozwojem metod leczenia i biomarkerów.¹⁷

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Prognostic Factors and TreatmentâEffect Modifiers in Spinal Muscular Atrophy
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9292571/
Spinal muscular atrophy (SMA) is a rare, progressive neuromuscular disease characterized by loss of motor neurons and muscle atrophy. Untreated infants with type 1 SMA do not achieve major motor milestones, and death from respiratory failure typically occurs before 2 years of age. Individuals with types 2 and 3 SMA exhibit milder phenotypes and have better functional and survival outcomes. Herein, a systematic literature review was conducted to identify factors that influence the prognosis of types 1, 2, and 3 SMA. In untreated infants with type 1 SMA, absence of symptoms at birth, a later symptom onset, and a higher survival of motor neuron 2 (SMN2) copy number are all associated with increased survival. Disease duration, age at treatment initiation, and, to a lesser extent, baseline function were identified as potential treatment-modifying factors for survival, emphasizing that early treatment with disease-modifying therapies (DMT) is essential in type 1 SMA. In patients with types 2 and 3 SMA, factors considered prognostic of changes in motor function were SMN2 copy number, age, and ambulatory status. Individuals aged 6-15 years were particularly vulnerable to developing complications (scoliosis and progressive joint contractures) which negatively influence functional outcomes and may also affect the therapeutic response in patients. Age at the time of treatment initiation emerged as a treatment-effect modifier on the outcome of DMTs. Factors identified in this review should be considered prior to designing or analyzing studies in an SMA population, conducting population matching, or summarizing results from different studies on the treatments for SMA.
#2 Prognostic Factors and TreatmentâEffect Modifiers in Spinal Muscular Atrophy
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9292571/
Improvements in standard of care (SoC) guidelines and advances in respiratory and nutritional support have led to increased survival in patients with type 1 and type 2 SMA. Additionally, with the US Food and Drug Administration (FDA) and European Medicines Agency (EMA) approvals of nusinersen (Spinraza), onasemnogene abeparvovecxioi (Zolgensma) and risdiplam (Evrysdi), the pattern of disease progression in SMA is changing. As patients live longer, the natural history of SMA and the impact of these emerging treatments needs further examination.
#3 Spinal Muscular Atrophy
https://practicalneurology.com/articles/2020-july-aug/spinal-muscular-atrophy-1
The development and commercialization of targeted gene-based therapies have significantly altered prognosis for people with SMA. […] Despite new therapy advancements, symptomatic management remains a vital part of caring for people with SMA. […] The approval of effective therapies for SMA has completely changed the landscape for SMA, converting a usually terminal early-life diagnosis into a treatable condition. […] With available treatment and prolonged lives, new phenotypes are being defined and have entirely new complications and comorbidities.
#4 Spinal Muscular Atrophy (SMA) | PM&R KnowledgeNow
https://now.aapmr.org/spinal-muscular-atrophy-sma/
Outcome depends on what type of SMA the patient has; that is on severity of weakness, age at onset and on the highest functional level achieved. […] Disease severity amongst groups of patients correlates by SMN2 copy number, however due to idiosyncratic factors of each individual it cannot predict an individuals potential severity and prognosis. […] Compound muscle action potential (CMAP) amplitude on NCS correlates with clinical severity, age and function and has potential to be used for prognostication. […] Serum creatinine kinase and serum creatinine may play a role in predictive and pharmacodynamic biomarkers for SMA. […] Neurofilament proteins are released from neurons when injured and levels may be detected in blood and CSF. These are a biomarker for disease progression, prognostic and pharmacodynamic particularly in infants with SMA.
#5
https://journals.lww.com/nrronline/fulltext/2025/07000/insights_into_spinal_muscular_atrophy_from.2.aspx
Spinal muscular atrophy is a devastating motor neuron disease characterized by severe cases of fatal muscle weakness. It is one of the most common genetic causes of mortality among infants aged less than 2 years. […] SMN2, the homologous gene of SMN1 centromeric side, can produce approximately 10% of the functional SMN protein, rendering it a pivotal clinical prognostic indicator in patients with SMA. […] The approval of these gene-targeting therapeutics resolved the longstanding issue of SMA drug unavailability and have demonstrated remarkable efficacy in post-marketing studies, as they significantly ameliorate the disease phenotype across patients with SMA. […] However, the growing body of clinical evidence suggests that gene-targeting therapeutics may give rise to novel phenotypes of SMA following improvements in motor function among certain patients with SMA.
#6
https://journals.lww.com/nrronline/fulltext/2025/07000/insights_into_spinal_muscular_atrophy_from.2.aspx
An overview of previous clinically significant studies on SMN-related molecules is presented, which shows some of the potentials of these markers with regard to the diagnosis, prognosis, and therapeutic responses of patients with SMA. […] So far, clinical evidence indicates that Nfs, either NfL or pNfH, are generally higher in patients with SMA than in healthy individuals within the earliest period of life but are comparable as they age. […] Among patients with SMA, the same scenario (a higher level of Nfs) was seen in more severely affected patients (e.g., fewer SMN2 copy numbers or at the early stage of disease) or those with a slower disease progression. […] Although Nfs have shown great potential as prognostic, monitoring, response, and pharmacodynamic markers for infants with SMA and even a portion of adolescents with SMA, certain points still necessitate further attention. […] Overall, this review extensively explores the potential of therapeutic drug monitoring and various molecular biomarkers in SMA.
#7
https://journals.lww.com/nrronline/fulltext/2025/07000/insights_into_spinal_muscular_atrophy_from.2.aspx
The SMN2 copy numbers, age of patients at the time of receiving disease-modifying therapy, duration and severity of SMA, and combination of rehabilitation therapy are crucial factors that influence treatment responses; nevertheless, variations persist among patients with similar baseline characteristics. […] This review initially examines the current therapeutic evaluation methods for SMA and subsequently focuses on the clinical significance and research advancement of molecular biomarkers both in the natural course of SMA and the period of drug intervention; hence, it offers novel insights into SMA pathogenesis, the mechanisms behind how biomarkers react to gene-targeting therapeutics, the selection of biomarker candidates, and future research development. […] In recent years, with the emergence of gene-targeting therapeutics for SMA, there has been a rapid shift in research focus towards biomarkers for predicting drug response, monitoring treatment efficacy, and guiding treatment selection.
#8 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://member.myhealthtoolkitks.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
The evidence for the use of nusinersen for patients with type II or III SMA consists of four single-arm studies and a double-blind RCT. […] The treatment effect was greater in younger children and in those who received treatment earlier in their disease course. […] Given the limited data on the durability of response, long-term data documenting safety and efficacy are needed. […] There are currently no studies assessing the efficacy and safety of nusinersen in patients with type 0 or IV SMA. […] The National Institute for Health and Care Excellence (2018) issued a provisional recommendation against the use of nusinersen for the treatment for spinal muscular atrophy (SMA) due to the lack of long-term evidence, and the subsequent uncertainty surrounding long-term benefits. […] The Institute for Clinical and Economic Review published a final Report on comparative effectiveness and value of nusinersen and onasemnogene abeparvovec-xioi for SMA on April 3, 2019 and subsequently on May 24, 2019 published an update following FDA approval of onasemnogene abeparvovec-xioi.
#9 Spinal muscular atrophy (SMA) life expectancy: Types 0, 1, 2, 3, and 4
https://www.medicalnewstoday.com/articles/spinal-muscular-atrophy-life-expectancy
Spinal muscular atrophy (SMA) life expectancy varies between types. The most severe types of SMA have a life expectancy of less than 2 years, while less severe types do not impact life expectancy. […] It is important to note that different types of SMA have different outlooks. Types 0 and 1, the most severe forms, have a very short life expectancy without treatment. […] However, newer treatments can prolong the life of someone with type 0 and type 1. Type 2 can cause significant disability, which can increase the risk of a shortened lifespan. […] Types 3 and 4 do not substantially affect life expectancy, but complications can sometimes be life threatening. […] While historical data point to a very shortened lifespan for infants with types 0, 1, and 2, new gene therapies, such as Zolgensma (onasemnogene abeparvovec-xioi), can prolong life expectancy.
#10 Spinal Muscular Atrophy Life Expectancy: Whatâs Known and Whatâs Unknown? | mySMAteam
https://www.mysmateam.com/resources/spinal-muscular-atrophy-life-expectancy-whats-known-and-whats-unknown
The average life expectancy for children with SMA type 1 used to be less than 2 years. However, drug therapies are helping children with infantile-onset SMA achieve motor milestones that were previously considered impossible. Some children have even learned to walk. These exciting advances mean that outcomes for those with severe types of SMA can be difficult to predict. However, its clear that both quality and length of life for those with infantile-onset SMA are improving with treatment. […] Life expectancy and motor milestones for those with SMA type 2 vary and are nearly impossible to predict. For example, people with SMA type 2 may or may not be able to sit or walk. They can have life spans that are shortened, or they can live into adulthood. […] Before SMA treatments became available, SMA types 3 and 4 were not considered to shorten life spans. People with SMA types 3 and 4 can expect to have lives as long as others in the general population.
#11 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://www.southcarolinablues.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
Nusinersen is a synthetic antisense oligonucleotide designed to bind to a specific sequence in exon 7 of the SMN2 transcript, causing the inclusion of exon 7 in the SMN2 transcript, leading to production of full length functional SMN2 protein, which is very similar to SMN1. […] For individuals who have type I (infantile-onset) SMA (symptomatic or presymptomatic) who receive nusinersen, the evidence includes 2 randomized, double-blind, controlled trials (results not yet reported for one) and 1 single-arm open-label study. […] Trial results in symptomatic patients have shown clinically meaningful improvement in motor milestones, as well as event-free survival, which exceeded those seen in the control group, with an acceptable safety profile. […] Given the limited data on durability of response, long-term safety and lack of efficacy in substantial number of patients, continued risk-benefit assessment of long-term treatment with nusinersen is necessary.
#12 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://member.myhealthtoolkitks.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
Nusinersen is a synthetic antisense oligonucleotide designed to bind to a specific sequence in exon 7 of the SMN2 transcript, causing the inclusion of exon 7 in the SMN2 transcript, leading to production of full length functional SMN2 protein, which is very similar to SMN1. […] For individuals who have type I (infantile-onset) SMA (symptomatic or presymptomatic) who receive nusinersen, the evidence includes 2 randomized, double-blind, controlled trials (results not yet reported for one) and 1 single-arm open-label study. […] Trial results in symptomatic patients have shown clinically meaningful improvement in motor milestones, as well as event-free survival, which exceeded those seen in the control group, with an acceptable safety profile. […] Given the limited data on durability of response, long-term safety and lack of efficacy in substantial number of patients, continued risk-benefit assessment of long-term treatment with nusinersen is necessary.
#13 Spinal muscular atrophy – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Spinal_muscular_atrophy
In the absence of pharmacological treatment, people with SMA tend to deteriorate over time. […] If left untreated, the majority of children diagnosed with SMA type 0 and 1 do not reach the age of 4, recurrent respiratory problems being the primary cause of death. […] With proper care, milder SMA type I cases (which account for approx. 10% of all SMA1 cases) live into adulthood. […] Long-term survival in SMA type I is not sufficiently evidenced; however, as of 2007 advances in respiratory support seem to have brought down mortality. […] In untreated SMA type II, the course of the disease is slower to progress and life expectancy is less than the healthy population. […] Death before the age of 20 is frequent, although many people with SMA live to become parents and grandparents. […] SMA type III has normal or near-normal life expectancy if standards of care are followed. […] Type IV, adult-onset SMA usually means only mobility impairment and does not affect life expectancy.
#14 Long-term progression in type II spinal muscular atrophy
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7011866/
To report the long-term progression in a cohort of patients with type II spinal muscular atrophy (SMA) assessed with the Hammersmith Functional Motor ScaleExpanded. […] Our results confirm that on the long-term follow-up all patients with type II SMA show a clear and progressive decline. […] The severity of functional impairment at baseline can help to predict the magnitude of changes over time and the overall progression, including onset of scoliosis and need for noninvasive ventilation. […] Our results confirm that, despite the variability in changes and the possibility of improvement in the first years of life, all patients with type II SMA show a clear and progressive decline on the long-term follow-up, regardless of their scores at baseline. […] After the age of 5 years, stable positive changes were only occasionally observed. Similarly, after the age of 5 years, only 4 patients remained stable for 2 years, and they could not show any further decline because the score already indicated very low motor function (HFMSE score 2). […] We also demonstrated that the severity of functional impairment at baseline can help to predict the magnitude of changes over time and, more generally, the onset of scoliosis and need for noninvasive ventilation.
#15 An interpretable data-driven prediction model to anticipate scoliosis in spinal muscular atrophy in the era of (gene-) therapies | Scientific Reports
https://www.nature.com/articles/s41598-024-62720-w
The model achieved a mean accuracy of 0.77 (SD 0.2) and an average ROC AUC of 0.85 (SD 0.17). […] The average precision was 0.84 (SD 0.11), recall 0.89 (SD 0.22), F1-score of 0.85 (SD 0.17), respectively. […] The results suggested variability across different stratified group K-folds. […] Our trained model could predict scoliosis using selected disease progression markers, namely age at assessment, HFMSE score, CHOP-INTEND score, ventilation score, and orthoses score and contractures score, and scoliosis prediction correlated with radiological Cobb angle measurements. […] More importantly, the model could help clinicians anticipate scoliosis in patients who were unseen during model training.
#16 Revised Hammersmith Scale for spinal muscular atrophy: A SMA specific clinical outcome assessment tool | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0172346
Recent translational research developments in Spinal Muscular Atrophy (SMA), outcome measure design and demands from regulatory authorities require that clinical outcome assessments are fit for purpose. […] The final scale, the Revised Hammersmith Scale (RHS) for SMA, consisting of 36 items and two timed tests, was piloted in 138 patients with type 2 and 3 SMA in an observational cross-sectional multi-centre study across the three national networks. […] We conclude that the RHS is a psychometrically sound and versatile clinical outcome assessment to test the broad range of physical abilities of patients with type 2 and 3 SMA. […] The reliability, validity and sensitivity of change of the HFMSE was discussed at a recent international workshop on SMA outcome measures and the scale was found to fulfil the majority of criteria required by regulatory authorities.
#17 Revised Hammersmith Scale for spinal muscular atrophy: A SMA specific clinical outcome assessment tool | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0172346%20
Recent translational research developments in Spinal Muscular Atrophy (SMA), outcome measure design and demands from regulatory authorities require that clinical outcome assessments are fit for purpose. […] We conclude that the RHS is a psychometrically sound and versatile clinical outcome assessment to test the broad range of physical abilities of patients with type 2 and 3 SMA. […] The reliability, validity and sensitivity of change of the HFMSE was discussed at a recent international workshop on SMA outcome measures and the scale was found to fulfil the majority of criteria required by regulatory authorities. […] The RHS correlated strongly with the WHO motor milestones confirming the scale measures progressively more difficult motor abilities, therefore establishing concurrent validity of the scale. […] The strength of the RHS is that it has been developed to address the minor discontinuities observed in the original HFMSE and has expanded the ability to monitor changes at the two extremes of the scale which is particularly relevant for translational research applications.
#18 Revised Hammersmith Scale for spinal muscular atrophy: A SMA specific clinical outcome assessment tool | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0172346
The RHS was significantly strongly correlated with the WHO motor milestones rs = 0.860, p 0.001. […] The strength of the RHS is the psychometrically ordered scoring determined through the application of clinical sensibility. […] The RHS demonstrated discriminative groups validity by statistically distinguishing between clinically different groups: current WHO functional ability, SMA type, ambulatory status, SMA type combined with current ambulatory status and whether patients underwent surgery or not. […] Further longitudinal studies are required to investigate discriminant validity with regards markers of SMA disease pathology for example SMN2 copy number and CMAP. […] This study has described in comprehensive detail the content, construct, concurrent and discriminative groups validity properties of the RHS scale in a large international cohort of patients with SMA types 2 and 3.
#19 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://www.southcarolinablues.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
The evidence is insufficient to determine the effects of the technology on health outcomes. […] The evidence is insufficient to determine the effects of the technology on health outcomes. […] The evidence for use of nusinersen for presymptomatic type I (infantile-onset) SMA consists of interim reporting on a single-arm study. […] However, the data is limited for the durability of response and long-term data documenting safety and efficacy are needed. […] The evidence for the use of nusinersen for patients with type II or III SMA consists of four single-arm studies and a double-blind RCT. […] Given the limited data on the durability of response, long-term data documenting safety and efficacy are needed. […] There are currently no studies assessing the efficacy and safety of nusinersen in patients with type 0 or IV SMA.
#20 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://member.myhealthtoolkitks.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
The evidence is insufficient to determine the effects of the technology on health outcomes. […] The evidence is insufficient to determine the effects of the technology on health outcomes. […] The evidence for use of nusinersen for presymptomatic type I (infantile-onset) SMA consists of interim reporting on a single-arm study. […] However, the data is limited for the durability of response and long-term data documenting safety and efficacy are needed. […] The evidence for use of nusinersen for symptomatic type I (infantile-onset) SMA consists of two double-blind RCTs and a single-arm study. […] However, most patients had a modest response or no response, and only a small proportion of patients (6%) gained the ability to sit without assistance. […] Given the limited data on the durability of response, long-term data documenting safety and efficacy are needed.
#21 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://www.southcarolinablues.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
The National Institute for Health and Care Excellence (2018) issued a provisional recommendation against the use of nusinersen for the treatment for spinal muscular atrophy (SMA) due to the lack of long-term evidence, and the subsequent uncertainty surrounding long-term benefits. […] The Institute for Clinical and Economic Review published a final Report on comparative effectiveness and value of nusinersen and onasemnogene abeparvovec-xioi for SMA on April 3, 2019 and subsequently on May 24, 2019 published an update following FDA approval of onasemnogene abeparvovec-xioi. […] For infantile-onset SMA, the Report concluded with high certainty that nusinersen provides a substantial net health benefit, and rate the evidence base as superior to standard care (A). […] Limitations included potentially limited generalizability, as Type I SMA patients with more severe disease were underrepresented in the trials and may not adequately reflect the real-world „patient population.”
#22 Nusinersen for Spinal Muscular Atrophy
https://www.southcarolinablues.com/web/public/brands/medicalpolicy/external-policies/nusinersen-for-spinal-muscular-atrophy/
For later-onset SMA, the Report concluded with moderate certainty that nusinersen provides a small or substantial net health benefit with a high certainty of at least a small net health benefit and rate the evidence as incremental or better (B+). […] For presymptomatic SMA, the Report concluded with moderate certainty of a small or substantial net health benefit with a high certainty of at least a small net health benefit and rate the evidence as incremental or better (B+).
#23 Spinal muscular atrophy (SMA) life expectancy: Types 0, 1, 2, 3, and 4
https://www.medicalnewstoday.com/articles/spinal-muscular-atrophy-life-expectancy
Gene therapy may improve the life expectancy of someone with SMA. However, this technique is very new, and clinical trials have not lasted long enough to determine the average life expectancy following gene therapy. […] In the most severe forms of SMA, the outlook is better if someone receives treatment before developing symptoms. […] Life expectancy depends on the SMA type a person has, which treatments they are eligible for, and how early they begin them.