Leki w grupie
„sztuczne łzy”

Sztuczne łzy to preparaty oftalmiczne stosowane w leczeniu zespołu suchego oka oraz innych stanów związanych z niedoborem naturalnego filmu łzowego. Działają poprzez nawilżanie i ochronę powierzchni oka, uzupełniając niedobory naturalnych łez oraz stabilizując film łzowy.

Preparaty sztucznych łez zawierają substancje takie jak metyloceluloza, karboksymetyloceluloza, kwas hialuronowy, glikol polietylenowy, glikol propylenowy czy poliwinylopirolidon. Na polskim rynku dostępne są liczne preparaty, m.in.: Systane (Ultra, Balance, Complete), Hyabak, Hylo-Comod, Starazolin Hydrobalance, Visine Tired Eyes, Optrex, Tears Naturale, Lacritin, Optive, Thealoz Duo czy Hiamina.

W zależności od składu, sztuczne łzy dzielą się na kilka podgrup: preparaty na bazie polimerów (metyloceluloza, karboksymetyloceluloza), preparaty z kwasem hialuronowym (o wyższej lepkości i dłuższym czasie działania), preparaty lipidowe (uzupełniające warstwę lipidową filmu łzowego) oraz preparaty bez konserwantów (przeznaczone dla osób z wrażliwymi oczami lub stosujących soczewki kontaktowe).

Największą zaletą sztucznych łez jest ich bezpieczeństwo i możliwość długotrwałego stosowania bez istotnych skutków ubocznych. Preparaty te przynoszą ulgę przy objawach suchości oczu, zmniejszają uczucie pieczenia, swędzenia i dyskomfortu. Dodatkowo chronią powierzchnię oka przed uszkodzeniami mechanicznymi i infekcjami, a niektóre formuły wspomagają regenerację nabłonka rogówki.

Potencjalne niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem sztucznych łez są niewielkie, jednak mogą obejmować reakcje alergiczne na składniki preparatu lub konserwanty. Preparaty zawierające konserwanty (szczególnie chlorek benzalkonium) przy długotrwałym stosowaniu mogą powodować podrażnienia i uszkodzenia nabłonka rogówki. U niektórych pacjentów może wystąpić przemijające niewyraźne widzenie, szczególnie po zastosowaniu preparatów o wyższej lepkości. Warto też pamiętać, że sztuczne łzy leczą jedynie objawy, a nie przyczynę suchości oczu.