zmniejszona czynność serca
Zmniejszona czynność serca to stan, w którym serce nie jest w stanie pompować krwi w ilości wystarczającej do zaspokojenia zapotrzebowania metabolicznego organizmu. Jest to kluczowy element niewydolności serca, której objawy mogą obejmować duszność, zmęczenie, obrzęki obwodowe oraz ograniczenie tolerancji wysiłku.
Główne przyczyny zmniejszonej czynności serca to choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatia, wady zastawkowe, nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia rytmu serca. Ocena funkcji serca opiera się na badaniach takich jak echokardiografia, które pozwalają określić frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) – kluczowy parametr określający wydolność mięśnia sercowego.
W diagnostyce zmniejszonej czynności serca stosuje się również badania laboratoryjne, w tym oznaczenie poziomów peptydów natriuretycznych (BNP, NT-proBNP), które są podwyższone w niewydolności serca. Leczenie obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu), w wybranych przypadkach implantację urządzeń wspomagających pracę serca (CRT, ICD) oraz modyfikację stylu życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivermectin Medical Valley 3 mg
Iwermektyna, dostępna w postaci tabletek 3 mg (Ivermectin Medical Valley), jest stosowana w leczeniu węgorczycy przewodu pokarmowego, mikrofilaremii wywołanej przez Wuchereria bancrofti oraz świerzbu skórnego. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta oraz schematu terapeutycznego. W terapii węgorczycy zaleca się jednorazową dawkę 200 µg/kg mc., co przekłada się na 1-6 tabletek w zależności od masy ciała (od 15 do ≥80 kg). W leczeniu mikrofilaremii dawka wynosi 150-200 µg/kg co 6 miesięcy lub 300-400 µg/kg co 12 miesięcy, z odpowiednim dostosowaniem liczby tabletek (1-8 sztuk). W przypadku braku możliwości określenia masy ciała, dawkowanie można ustalić na podstawie wzrostu pacjenta. W terapii świerzbu stosuje się jednorazową dawkę 200 µg/kg, z możliwością podania drugiej dawki po 2 tygodniach w określonych sytuacjach klinicznych.
badanie parazytologiczne, choroba współistniejąca, dawka doustna, iwermektyna, leczenie miejscowe, mikrofilaremia, nawrót zakażenia, nitkowiec ludzki, obszar endemiczny, politerapia lekowa, skorupa na skórze, substancja czynna, świerzb o znacznym nasileniu, świerzb skórny, świerzb zwyczajny, węgorczyca przewodu pokarmowego, zmniejszona czynność nerek, zmniejszona czynność serca, zmniejszona czynność wątroby