skorupa na skórze
Skorupa na skórze (crusta) to suchy, twardy wykwit wyniosły powyżej powierzchni skóry, który powstaje w wyniku zaschnięcia wydzieliny zapalnej, krwi, płynu surowiczego lub ropnej wydzieliny. Jest to zmiana wtórna, powstająca najczęściej na miejscu pęcherzy, pęcherzyków lub nadżerek.
W praktyce klinicznej skorupy mogą mieć różne zabarwienie: żółtawe (przy wydzielinie ropnej), brunatne (przy domieszce krwi) lub miodowo-żółte (charakterystyczne dla liszajca zakaźnego). Grubość i konsystencja skorupy zależy od rodzaju wydzieliny oraz czasu jej nawarstwiania się.
Skorupy na skórze występują w przebiegu wielu chorób dermatologicznych, takich jak liszajec zakaźny, wyprysk, łuszczyca, świerzb, a także w przypadku zakażeń bakteryjnych skóry. Ich obecność ma istotne znaczenie diagnostyczne i może wskazywać na charakter procesu chorobowego.
W postępowaniu terapeutycznym często konieczne jest delikatne usunięcie skorup poprzez namaczanie lub zastosowanie maści zmiękczających, co umożliwia lepszą penetrację leków miejscowych i przyspieszenie procesu gojenia skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivermectin Medical Valley 3 mg
Iwermektyna, dostępna w postaci tabletek 3 mg (Ivermectin Medical Valley), jest stosowana w leczeniu węgorczycy przewodu pokarmowego, mikrofilaremii wywołanej przez Wuchereria bancrofti oraz świerzbu skórnego. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta oraz schematu terapeutycznego. W terapii węgorczycy zaleca się jednorazową dawkę 200 µg/kg mc., co przekłada się na 1-6 tabletek w zależności od masy ciała (od 15 do ≥80 kg). W leczeniu mikrofilaremii dawka wynosi 150-200 µg/kg co 6 miesięcy lub 300-400 µg/kg co 12 miesięcy, z odpowiednim dostosowaniem liczby tabletek (1-8 sztuk). W przypadku braku możliwości określenia masy ciała, dawkowanie można ustalić na podstawie wzrostu pacjenta. W terapii świerzbu stosuje się jednorazową dawkę 200 µg/kg, z możliwością podania drugiej dawki po 2 tygodniach w określonych sytuacjach klinicznych.
badanie parazytologiczne, choroba współistniejąca, dawka doustna, iwermektyna, leczenie miejscowe, mikrofilaremia, nawrót zakażenia, nitkowiec ludzki, obszar endemiczny, politerapia lekowa, skorupa na skórze, substancja czynna, świerzb o znacznym nasileniu, świerzb skórny, świerzb zwyczajny, węgorczyca przewodu pokarmowego, zmniejszona czynność nerek, zmniejszona czynność serca, zmniejszona czynność wątroby