zapalenie tęczówki

Zapalenie tęczówki (łac. iritis) to stan zapalny obejmujący przednią część błony naczyniowej oka, czyli tęczówkę. Jest to jedna z najczęstszych form przedniego zapalenia błony naczyniowej (łac. uveitis anterior), charakteryzująca się naciekiem komórek zapalnych, bólem, światłowstrętem, zaczerwienieniem oka oraz pogorszeniem ostrości widzenia.

Etiologia zapalenia tęczówki jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny infekcyjne (wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze), autoimmunologiczne (związane z chorobami układowymi jak reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczyca, choroba Leśniowskiego-Crohna), pourazowe oraz idiopatyczne. Często zapalenie tęczówki może być pierwszym objawem układowej choroby autoimmunologicznej.

Diagnostyka obejmuje szczegółowe badanie w lampie szczelinowej, podczas którego można zaobserwować charakterystyczne cechy: przekrwienie okołorąbkowe, komórki zapalne w cieczy wodnistej, złogi na tylnej powierzchni rogówki (precipitaty), zwężenie źrenicy oraz zaburzenia reaktywności źrenicy na światło. W przewlekłych przypadkach może dojść do powstania zrostów między tęczówką a soczewką (synechie tylne), które mogą prowadzić do zaburzeń przepływu cieczy wodnistej i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Leczenie zapalenia tęczówki obejmuje miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów oraz leków rozszerzających źrenicę (mydriatyków i cykloplegików), które zapobiegają tworzeniu zrostów i łagodzą ból. W przypadkach ciężkich lub związanych z chorobami układowymi może być konieczne leczenie ogólnoustrojowe, w tym immunosupresyjne. Nieleczone lub niewłaściwie leczone zapalenie tęczówki może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak jaskra wtórna, zaćma czy obrzęk plamki żółtej.