uzupełnienie żywienia pozajelitowego
Wskazanie
Uzupełnienie żywienia pozajelitowego to proces dostarczania niezbędnych składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta, z pominięciem przewodu pokarmowego. Jest to wskazane w sytuacjach, gdy pacjent nie może przyjmować odpowiedniej ilości składników odżywczych drogą doustną lub dojelitową, lub gdy przewód pokarmowy wymaga odpoczynku.
Wskazania do uzupełnienia żywienia pozajelitowego obejmują ciężkie niedożywienie, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenie trzustki, choroby zapalne jelit w ostrej fazie, a także stany po rozległych operacjach w obrębie przewodu pokarmowego. Uzupełnienie żywienia pozajelitowego stosuje się również u pacjentów z ciężką niewydolnością wielonarządową, u których dojelitowe przyjmowanie pokarmów jest niemożliwe lub niewystarczające.
W Polsce dostępnych jest kilka preparatów do żywienia pozajelitowego, w tym Nutriflex Lipid, Kabiven, SmofKabiven, Olimel, Numeta, Clinimix oraz Aminomel. Preparaty te zawierają odpowiednio zbilansowane makroskładniki (aminokwasy, glukozę, tłuszcze) oraz elektrolity i mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dodatkowo stosuje się suplementy witamin (np. Cernevit, Soluvit) i pierwiastków śladowych (np. Tracutil).
Największe trudności podczas leczenia pacjentów wymagających uzupełnienia żywienia pozajelitowego związane są z ryzykiem powikłań infekcyjnych związanych z dostępem naczyniowym, zaburzeniami metabolicznymi (hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe), chorobą wątroby związaną z żywieniem pozajelitowym oraz zespołem ponownego odżywienia (refeeding syndrome). Istotnym wyzwaniem jest również prawidłowe zbilansowanie składu mieszaniny żywieniowej oraz monitorowanie stanu odżywienia pacjenta, co wymaga współpracy wielodyscyplinarnego zespołu żywieniowego.
Optymalne postępowanie w uzupełnieniu żywienia pozajelitowego wymaga regularnej oceny stanu odżywienia pacjenta, monitorowania parametrów biochemicznych oraz dostosowywania składu i objętości mieszaniny żywieniowej do aktualnych potrzeb. Ważne jest również dążenie do jak najszybszego przejścia na żywienie dojelitowe, gdy tylko stan pacjenta na to pozwala, co zmniejsza ryzyko powikłań związanych z długotrwałym żywieniem pozajelitowym.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Addamel N – Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji – –
Produkt leczniczy stanowi koncentrat zawierający chrom, miedź, żelazo, mangan, jod, fluor, molibden, selen oraz cynk w formie chlorków i związków soli. Stosuje się go jako uzupełnienie żywienia pozajelitowego, by zaspokoić podstawowe lub umiarkowanie zwiększone zapotrzebowanie organizmu na niezbędne pierwiastki śladowe. Preparat jest podawany w postaci roztworu do infuzji, który tworzy się przez rozcieńczenie koncentratu. Dzięki temu wspiera prawidłowe funkcjonowanie metaboliczne u pacjentów wymagających suplementacji mikroelementów.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna