torbielowaty obrzęk plamki po operacji zaćmy z implantacją soczewki
Wskazanie

Torbielowaty obrzęk plamki (CME, cystoid macular edema) po operacji zaćmy z implantacją soczewki, znany również jako zespół Irvine-Gassa, jest jednym z najczęstszych powikłań pooperacyjnych. Charakteryzuje się gromadzeniem płynu w obszarze plamki żółtej, co prowadzi do powstania przestrzeni cystoidalnych widocznych w badaniu OCT. Obrzęk ten zwykle rozwija się w ciągu 4-12 tygodni po zabiegu i może powodować pogorszenie ostrości wzroku, zniekształcenie obrazu oraz wrażenie centralnego zaciemnienia pola widzenia.

W leczeniu torbielowatego obrzęku plamki stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w postaci kropli do oczu, takie jak Nevanac (nepafenak), Yellox (bromfenak) czy Dicloabak (diklofenak). Często łączy się je z miejscowymi glikokortykosteroidami, np. Lotemax (loteprednol), Dexafree (deksametazon) lub Flarex (fluorometolon). W przypadkach opornych na leczenie miejscowe rozważa się iniekcje doszklistkowe preparatów steroidowych (Kenalog – triamcynolon, Ozurdex – deksametazon) lub inhibitorów VEGF, takich jak Lucentis (ranibizumab), Eylea (aflibercept) czy Avastin (bewacyzumab).

Największą trudnością w leczeniu torbielowatego obrzęku plamki jest jego tendencja do nawrotów oraz możliwość przewlekłego utrzymywania się pomimo intensywnej terapii. Około 1-3% przypadków staje się oporne na standardowe leczenie. Dodatkowym wyzwaniem jest utrzymanie równowagi między skutecznością terapii a działaniami niepożądanymi stosowanych leków – steroidy mogą prowadzić do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i przyspieszonego rozwoju zaćmy w drugim oku, natomiast iniekcje doszklistkowe niosą ryzyko infekcji wewnątrzgałkowej.

Szczególnie istotne jest wczesne wykrycie obrzęku plamki przy użyciu badania OCT oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, co znacząco zwiększa szanse na całkowite ustąpienie objawów. W przypadkach przewlekłych lub nawracających może być konieczne zidentyfikowanie i leczenie chorób ogólnoustrojowych predysponujących do wystąpienia obrzęku, takich jak cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze.