terapia skojarzona z 5-fluorouracylem w leczeniu cytotoksycznym
Wskazanie

Terapia skojarzona z 5-fluorouracylem (5-FU) stanowi podstawę wielu schematów leczenia cytotoksycznego, szczególnie w onkologii. 5-Fluorouracyl to antymetabolit z grupy fluoropirymidyn, który działa poprzez hamowanie syntezy DNA i RNA, co prowadzi do zaburzenia podziałów komórkowych i śmierci komórek nowotworowych. Wskazania do stosowania terapii skojarzonej z 5-FU obejmują głównie nowotwory przewodu pokarmowego (rak jelita grubego, rak żołądka, rak trzustki), a także nowotwory głowy i szyi oraz rak piersi.

W praktyce klinicznej 5-fluorouracyl jest rzadko stosowany w monoterapii ze względu na ograniczoną skuteczność. Znacznie lepsze efekty terapeutyczne uzyskuje się w schematach skojarzonych. Do najczęściej stosowanych połączeń należą: FOLFOX (5-FU z oksaliplatyną i leukoworyną), FOLFIRI (5-FU z irynotekanem i leukoworyną), FOLFIRINOX (5-FU, irynotekan, oksaliplatyna, leukoworyna) oraz schematy zawierające 5-FU z cisplatyną czy doksorubicyną. W Polsce dostępne są preparaty 5-FU takie jak Fluorouracil-Ebewe, Fluorouracil Accord, czy Adrucil, które stosuje się w tych schematach.

Istotnym elementem terapii skojarzonej jest biomodulacja działania 5-FU przez leukoworynę (folinian wapnia), która wzmacnia cytotoksyczne działanie leku poprzez stabilizację kompleksu 5-FU z enzymem syntazy tymidylanowej. W nowszych schematach leczenia do 5-FU dodaje się także leki ukierunkowane molekularnie, takie jak bewacyzumab (Avastin), cetuksymab (Erbitux) czy panitumumab (Vectibix), co pozwala zwiększyć skuteczność terapii w określonych podgrupach pacjentów.

Największe trudności podczas stosowania terapii skojarzonej z 5-FU wiążą się z toksycznością leczenia. Pacjenci często doświadczają działań niepożądanych takich jak mielosupresja (neutropenia, małopłytkowość), zapalenie błon śluzowych (mukozytis), biegunka, zespół ręka-stopa oraz kardiotoksyczność. Wyzwaniem jest również rozwijająca się oporność na leczenie, która ogranicza długoterminową skuteczność. Indywidualizacja dawkowania w oparciu o farmakogenetykę (szczególnie polimorfizm enzymu dehydrogenazy dihydropirymidynowej – DPD) staje się coraz ważniejszym elementem optymalizacji leczenia i ograniczania toksyczności.

Alternatywą dla dożylnego 5-FU w niektórych schematach są doustne fluoropirymidyny, takie jak kapecytabina (Xeloda), które mogą być stosowane w połączeniu z innymi cytostatykami. Takie podejście zwiększa komfort pacjenta przy zachowaniu porównywalnej skuteczności w określonych wskazaniach. Istotnym wyzwaniem pozostaje właściwa kwalifikacja pacjentów do terapii skojarzonej z uwzględnieniem stanu ogólnego, chorób współistniejących oraz ryzyka kumulacji działań niepożądanych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl