ostra biegunka pochodzenia bakteryjnego
Wskazanie
Ostra biegunka pochodzenia bakteryjnego to stan chorobowy charakteryzujący się nagłym wystąpieniem częstych, wodnistych lub krwawych stolców, spowodowany zakażeniem bakteryjnym przewodu pokarmowego. Najczęstsze patogeny wywołujące to schorzenie to Salmonella, Shigella, Campylobacter, enterotoksyczna Escherichia coli (ETEC) oraz Clostridium difficile. Biegunce bakteryjnej zwykle towarzyszą objawy takie jak gorączka, bóle brzucha, nudności i wymioty, a w ciężkich przypadkach także odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe.
W leczeniu ostrej biegunki pochodzenia bakteryjnego stosuje się przede wszystkim nawodnienie (doustne lub dożylne) oraz antybiotykoterapię w przypadkach ciężkiego przebiegu choroby lub potwierdzenia etiologii bakteryjnej. Wśród leków stosowanych w Polsce wymienić można fluorochinolony (Cipronex, Cipropol, Proxacin), makrolidy (Azimycin, Sumamed, Azitox), a w przypadku zakażeń Clostridium difficile – metronidazol (Metronidazol, Metronid) lub wankomycynę (Vancomycin, Edicin). W zakażeniach Salmonella przy ciężkim przebiegu stosuje się ceftriakson (Biotrakson, Tartriakson) lub cyprofloksacynę.
Probiotyki takie jak Lacidofil, Enterol, Lakcid czy Dicoflor mogą być stosowane jako leczenie wspomagające, pomagające w przywróceniu prawidłowej flory bakteryjnej jelit. W łagodzeniu objawów pomocne są także leki przeciwbiegunkowe jak loperamid (Imodium, Stoperan), choć należy je stosować ostrożnie, gdyż mogą maskować objawy i przedłużać chorobę w przypadku infekcji inwazyjnych.
Największymi trudnościami w leczeniu ostrej biegunki bakteryjnej są: narastająca antybiotykooporność patogenów jelitowych, ryzyko ciężkiego odwodnienia (szczególnie u dzieci i osób starszych), trudności diagnostyczne w szybkim ustaleniu czynnika etiologicznego oraz potencjalne powikłania, takie jak zespół hemolityczno-mocznicowy w przypadku zakażeń E. coli produkującą toksynę Shiga. Wyzwaniem jest również podejmowanie decyzji o włączeniu antybiotykoterapii, gdyż w niektórych przypadkach (np. niepowikłane zakażenia Salmonella) może ona przedłużać nosicielstwo bakterii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Nifuroksazyd Gedeon Richter – Zawiesina doustna – 220 mg/5 ml
Preparat zawiera nifuroksazyd, substancję czynną o działaniu przeciwbakteryjnym, w postaci zawiesiny doustnej. W skład preparatu wchodzą także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza i metylu parahydroksybenzoesan. Stosuje się go w leczeniu ostrych i przewlekłych biegunek bakteryjnych oraz innych schorzeń przebiegających z biegunką, np. zatrucia pokarmowego. Produkt dostępny jest jako zawiesina o jasnżółtej barwie i zapachu bananowym.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Nifuroksazyd Gedeon Richter – Kapsułki twarde – 200 mg
Produkt zawiera 200 mg nifuroksazydu w kapsułce twardej wraz z sacharozą jako substancją pomocniczą. Jest stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych biegunek bakteryjnych. Pomaga również w innych schorzeniach przebiegających z biegunką. Preparat ma postać żółtej kapsułki żelatynowej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Nifuroksazyd Gedeon Richter – Tabletki powlekane – 100 mg
Produkt leczniczy zawiera nifuroksazyd, substancję czynną o działaniu przeciwbakteryjnym. Jest dostępny w formie powlekanych tabletek o dawce 100 mg. Stosuje się go w leczeniu ostrych i przewlekłych biegunek bakteryjnych oraz innych schorzeń przebiegających z biegunką. Lek pomaga zwalczać infekcje jelitowe wywołane przez bakterie.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku