odleżyna jamy ustnej
Wskazanie

Odleżyna jamy ustnej (stomatitis lub mucositis) to bolesne uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, często występujące jako powikłanie po leczeniu przeciwnowotworowym, szczególnie chemioterapii lub radioterapii w obrębie głowy i szyi. Może również pojawiać się u pacjentów z obniżoną odpornością, po przeszczepach, u osób stosujących niektóre leki immunosupresyjne lub w przebiegu chorób autoimmunologicznych.

W leczeniu odleżyn jamy ustnej stosuje się przede wszystkim preparaty miejscowe o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i osłaniającym. W Polsce dostępne są takie preparaty jak: Dentinox (benzydamina), Tantum Verde (benzydamina), Aftin (kwas hialuronowy), Gelclair (poliwinylopyrolidon, kwas hialuronowy), Caphosol (roztwór jonów wapnia i fosforanów) czy Solcoseryl Dental (dializa deproteinizowana z krwi cieląt). W przypadkach nasilonych objawów stosuje się miejscowe środki znieczulające, takie jak Lidocaine Egis (lidokaina) czy Lignocainum (lidokaina).

W profilaktyce i wspomaganiu leczenia ważne są również preparaty do płukania jamy ustnej zawierające chlorheksydynę (Corsodyl, Eludril) oraz roztwory sody oczyszczonej. W przypadku nadkażeń grzybiczych stosuje się miejscowe i ogólne leki przeciwgrzybicze, jak Nystatyna, Flukonazol (Fluconazole) czy Mikonazol (Daktarin żel).

Największe trudności w leczeniu odleżyn jamy ustnej związane są z utrzymaniem odpowiedniej higieny przy jednoczesnym bólu i dyskomforcie pacjenta. Problemy z jedzeniem i piciem prowadzą często do odwodnienia i niedożywienia, co dodatkowo utrudnia proces gojenia. Leczenie wymaga indywidualnego podejścia i często interdyscyplinarnej opieki obejmującej onkologa, stomatologa i dietetyka. Istotnym wyzwaniem jest również profilaktyka wtórnych zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, które mogą znacząco pogorszyć stan pacjenta, szczególnie przy obniżonej odporności.