łagodna niezakaźna choroba alergiczna spojówki
Wskazanie

Łagodna niezakaźna choroba alergiczna spojówki to stan zapalny błony śluzowej oka wywołany reakcją alergiczną na czynniki środowiskowe. Najczęściej występuje sezonowo (jako alergiczne zapalenie spojówek) związane z pyleniem roślin, lub całorocznie w przypadku alergii na roztocza kurzu domowego, sierść zwierząt czy pleśnie. Główne objawy to świąd oczu (dominujący objaw), zaczerwienienie, łzawienie, obrzęk powiek oraz uczucie piasku pod powiekami.

W leczeniu łagodnej niezakaźnej choroby alergicznej spojówki stosuje się przede wszystkim miejscowe leki przeciwalergiczne. W Polsce dostępne są krople zawierające leki przeciwhistaminowe, takie jak: Allergodil (azelastyna), Emadine (emedastyna), Zaditen (ketotifen), Starazolin Alergia (lewokabastryna). Skuteczne są również stabilizatory komórek tucznych, np. Cromogen (kromoglikan sodowy), Allergo-COMOD (kromoglikan sodowy). W cięższych przypadkach stosuje się krople zawierające glikokortykosteroidy, np. Dexamethason WZF, Maxitrol, ale tylko przez krótki okres ze względu na działania niepożądane.

W przypadku alergii sezonowej pomocne są też doustne leki przeciwhistaminowe (Zyrtec, Claritine, Allegra, Hitaxa), które zmniejszają nasilenie objawów ocznych. W terapii łagodnej alergii spojówkowej stosuje się również preparaty nawilżające (sztuczne łzy), które pomagają w wypłukiwaniu alergenów z powierzchni oka, np. Systane, Hyabak, Tears Naturale.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z łagodną niezakaźną chorobą alergiczną spojówki obejmują: identyfikację czynnika wywołującego alergię, co jest kluczowe dla skutecznego leczenia; zapewnienie właściwej higieny oczu bez nasilania podrażnienia; długotrwałe utrzymanie komfortu pacjenta, szczególnie w okresie nasilonego kontaktu z alergenem; oraz zapobieganie przejściu choroby w formę przewlekłą. Istotnym wyzwaniem jest również edukacja pacjenta w zakresie unikania kontaktu z alergenami i prawidłowego stosowania przepisanych leków, zwłaszcza że pacjenci często przerywają terapię po ustąpieniu najbardziej dokuczliwych objawów.