katar z obrzękiem błon śluzowych nosa
Wskazanie

Katar z obrzękiem błon śluzowych nosa (rhinitis) to stan zapalny błony śluzowej nosa, charakteryzujący się wodnistą wydzieliną, obrzękiem, uczuciem zatkanego nosa i kichaniem. Może mieć podłoże alergiczne (alergiczny nieżyt nosa) lub niealergiczne (infekcyjny, naczynioruchowy). W przypadku kataru alergicznego, objawy są wywołane przez reakcję immunologiczną na alergeny, takie jak pyłki roślin, roztocza kurzu domowego czy sierść zwierząt. Katar infekcyjny jest zwykle spowodowany wirusami, rzadziej bakteriami.

W leczeniu kataru z obrzękiem błon śluzowych nosa stosuje się różne grupy leków. W przypadku kataru alergicznego skuteczne są donosowe glikokortykosteroidy (Flixonase, Nasometin, Nasivin Soft, Momester), leki przeciwhistaminowe (Allegra, Zyrtec, Claritine, Hitaxa) oraz leki przeciwleukotrienowe (Montelukast – Monkasta, Asmenol). Przy katarze infekcyjnym pomocne są leki obkurczające naczynia krwionośne (Otrivin, Nasivin, Xylometazolin), które zmniejszają przekrwienie i obrzęk błony śluzowej. Często stosuje się też izotoniczne i hipertoniczne roztwory soli morskiej (Marimer, Aqua Maris, Sinulan).

Największym wyzwaniem w leczeniu kataru z obrzękiem błon śluzowych jest identyfikacja przyczyny dolegliwości oraz zapobieganie przewlekłemu zapaleniu. Trudności terapeutyczne obejmują również ryzyko polekowego zapalenia błony śluzowej nosa przy zbyt długim stosowaniu preparatów obkurczających naczynia krwionośne (nie powinny być używane dłużej niż 5-7 dni). U pacjentów z alergicznym nieżytem nosa istotnym problemem jest ograniczenie ekspozycji na alergeny, co często bywa trudne do realizacji. Dodatkową komplikacją mogą być powikłania w postaci zapalenia zatok przynosowych, zapalenia ucha środkowego czy nasilenia objawów astmy u predysponowanych pacjentów.