grzybica skóry owłosionej
Wskazanie
Grzybica skóry owłosionej (tinea capitis) to infekcja grzybicza dotycząca skóry owłosionej głowy, brwi i rzęs, wywoływana najczęściej przez dermatofity z rodzaju Trichophyton i Microsporum. Choroba ta występuje głównie u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, rzadziej u dorosłych. Zakażenie szerzy się przez bezpośredni kontakt z chorym człowiekiem lub zwierzęciem, a także przez przedmioty skażone elementami grzybni lub zarodnikami.
Objawy kliniczne grzybicy skóry owłosionej obejmują: złuszczające się ogniska wyłysienia, zaczerwienienie skóry, świąd, łamliwość włosów, obecność przymieszkowych krost oraz niekiedy tworzenie się bolesnego nacieku zapalnego z ropną wydzieliną (kerion). Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym i hodowli mykologicznej materiału pobranego ze zmian chorobowych, co pozwala na identyfikację patogenu i dobranie odpowiedniego leczenia.
W leczeniu grzybicy skóry owłosionej stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze doustne, ponieważ miejscowe preparaty nie penetrują mieszka włosowego w wystarczającym stopniu. Najczęściej stosowane leki to terbinafina (Lamisil, Erfin, Terbistad), itrakonazol (Orungal, Trioxal, Itrokast) oraz flukonazol (Diflucan, Fluconazole, Flumycon). W przypadku kerion celtica konieczne może być także zastosowanie glikokortykosteroidów w celu zmniejszenia reakcji zapalnej.
Leczenie miejscowe stanowi uzupełnienie terapii ogólnej i obejmuje stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol (Nizoral), cyklopiroksolaminę (Pirolam) lub klotrimazol (Clotrimazolum). W ciężkich przypadkach stosuje się również kremy i maści z tymi substancjami. Czas trwania terapii jest zwykle długi i wynosi od 4 do 12 tygodni, w zależności od ciężkości zakażenia i zastosowanego leku.
Największą trudnością w leczeniu grzybicy skóry owłosionej jest konieczność długotrwałej terapii i regularne stosowanie leków, co może stanowić problem zwłaszcza u dzieci. Ponadto występowanie oporności grzybów na leki przeciwgrzybicze, nawroty choroby oraz możliwość transmisji zakażenia wśród domowników stanowią dodatkowe wyzwania. Istotnym problemem jest również możliwość wystąpienia działań niepożądanych leków przeciwgrzybiczych stosowanych ogólnie, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność czy reakcje skórne. W przypadku kerion celtica opóźnione rozpoznanie i leczenie może prowadzić do bliznowacenia i trwałego wyłysienia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Pirolam – Roztwór na skórę – 10 mg/ml
Produkt zawiera 10 mg cyklopiroksu z olaminą w każdym mililitrze roztworu na skórę. Substancja ta działa przeciwgrzybiczo i jest stosowana miejscowo. Preparat jest przeznaczony do leczenia różnych grzybic skóry gładkiej, owłosionej oraz grzybic stóp i podudzi. Wskazany jest na infekcje wywołane przez drożdżaki i dermatofity, takie jak Candida, Trichophyton i inne.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Pirolam – Zawiesina na skórę – 10 mg/g
Produkt leczniczy w postaci zawiesiny na skórę zawiera 10 mg cyklopiroksu z olaminą w gramie preparatu. Substancje pomocnicze obejmują glikol propylenowy, alkohol cetostearylowy oraz alkohol benzylowy. Stosowany jest do leczenia grzybic skóry gładkiej, owłosionej oraz grzybic stóp i podudzi wywołanych przez różne drożdżaki i dermatofity. Preparat skutecznie działa przeciwko zakażeniom spowodowanym przez m.in. Trichophyton, Candida oraz Malassezia furfur.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Pirolam – Żel – 10 mg/g
Produkt leczniczy w postaci żelu zawiera 10 mg cyklopiroksu z olaminą w każdym gramie, wraz z substancjami pomocniczymi takimi jak etanol, glikol propylenowy oraz parahydroksybenzoesany. Preparat stosowany jest w leczeniu grzybic skóry gładkiej i owłosionej oraz grzybic stóp i podudzi. Skuteczny jest przeciwko wielu patogenom grzybiczym, w tym Trichophyton, Epidermophyton, Microsporum, Candida oraz innym grzybom. Zastosowanie tego żelu pomaga zwalczać infekcje skórne wywołane przez różne drobnoustroje grzybicze.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku