dyspepsja czynnościowa
Wskazanie

Dyspepsja czynnościowa to przewlekłe zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, charakteryzujące się uporczywymi lub nawracającymi dolegliwościami w nadbrzuszu, takimi jak uczucie pełności po posiłku, wczesne nasycenie, ból lub pieczenie w nadbrzuszu. Zgodnie z kryteriami rzymskimi IV, objawy dyspepsji czynnościowej muszą występować przez co najmniej 3 miesiące, z początkiem objawów przynajmniej 6 miesięcy przed rozpoznaniem, przy jednoczesnym braku organicznych, układowych lub metabolicznych chorób, które mogłyby wyjaśniać te objawy.

W leczeniu dyspepsji czynnościowej stosuje się kilka grup leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) są często pierwszym wyborem, wśród nich znajdują się: Controloc (pantoprazol), Emanera (esomeprazol), Nolpaza (pantoprazol), Nexium (esomeprazol) czy Helides (esomeprazol). Prokinetyki poprawiające motorykę przewodu pokarmowego to m.in. Diphereline (itoprid), Metoclopramidum (metoklopramid) czy Itopryd. W niektórych przypadkach stosuje się również leki przeciwdepresyjne w małych dawkach, takie jak Trittico (trazodon) czy Amitriptylina, oraz leki rozkurczowe, np. Buscopan (butylobromek hioscyny) czy Duspatalin (mebeweryna).

Największe trudności w leczeniu dyspepsji czynnościowej wynikają z jej wieloczynnikowej etiologii i indywidualnego charakteru objawów. Skuteczność farmakoterapii jest ograniczona – około 30-40% pacjentów nie odpowiada na standardowe leczenie. Wyzwaniem jest również odróżnienie dyspepsji czynnościowej od organicznych przyczyn dolegliwości górnego odcinka przewodu pokarmowego, co wymaga przeprowadzenia diagnostyki różnicowej. Dodatkowym problemem jest nawrotowy charakter schorzenia i jego istotny wpływ na jakość życia pacjentów, co często prowadzi do wielokrotnych konsultacji medycznych i licznych modyfikacji leczenia.

Kompleksowe podejście do leczenia dyspepsji czynnościowej powinno obejmować nie tylko farmakoterapię, ale również modyfikację stylu życia, diety oraz techniki radzenia sobie ze stresem, ponieważ czynniki psychologiczne odgrywają istotną rolę w nasileniu objawów. Edukacja pacjenta dotycząca czynnościowego charakteru schorzenia jest kluczowa dla uzyskania współpracy w procesie leczenia i akceptacji przewlekłego charakteru dolegliwości.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl