ból głowy w ostrym napadzie migreny z aurą
Wskazanie

Ból głowy w ostrym napadzie migreny z aurą to szczególny rodzaj migreny, charakteryzujący się występowaniem objawów neurologicznych (aury) poprzedzających lub towarzyszących fazie bólowej. Aura najczęściej objawia się zaburzeniami widzenia (mroczki, błyski, zygzaki), ale może też obejmować zaburzenia czucia, mowy czy równowagi. Typowo aura rozwija się stopniowo w ciągu 5-20 minut i ustępuje w ciągu godziny, po czym następuje silny, pulsujący ból głowy, zwykle jednostronny, któremu często towarzyszą nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło i dźwięki.

W leczeniu ostrego napadu migreny z aurą stosuje się kilka grup leków. Pierwszą linię stanowią tryptany (agoniści receptora serotoninowego 5-HT1B/1D), które są najskuteczniejsze, gdy podane na początku fazy bólowej. Na polskim rynku dostępne są: Sumamigren, Imigran, Maxalt, Zolmiles, Triptagram (sumatryptan), Migretyl (eletryptan), Zomig (zolmitryptan). Drugą grupą są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak Ibuprom, Nurofen, Ketonal (ketoprofen), Naproxen. W cięższych przypadkach stosuje się także leki przeciwwymiotne (Metoclopramid, Torecan) oraz, rzadziej, pochodne ergotaminy (Cafergot).

Największą trudnością w leczeniu ostrych napadów migreny z aurą jest szybkie wdrożenie odpowiedniej terapii, zanim ból stanie się zbyt intensywny. Pacjenci często nie rozpoznają wczesnych objawów aury lub zwlekają z przyjęciem leku, co znacząco zmniejsza jego skuteczność. Tryptany, choć wysoce efektywne, mają przeciwwskazania u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Istotnym problemem jest również ryzyko nadużywania leków przeciwbólowych, które może prowadzić do polekowych bólów głowy, pogarszających przebieg choroby. Niektórzy pacjenci doświadczają też nawrotu bólu w ciągu 24 godzin od ustąpienia pierwszego ataku, co wymaga ponownego podania leku.

Ważne jest, by pacjenci z migreną z aurą byli świadomi zwiększonego ryzyka udaru mózgu, szczególnie jeśli występują dodatkowe czynniki ryzyka jak palenie tytoniu czy stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Dlatego kompleksowe leczenie powinno obejmować nie tylko terapię doraźną, ale także profilaktykę napadów oraz modyfikację stylu życia i unikanie zidentyfikowanych czynników wyzwalających.