Właściwości farmakodynamiczne
Pentaerytrytol
Pentaerytrytylu tetraazotan (PETN), stosowany w preparacie Pentaerythritol Compositum w dawce 20 mg na tabletkę (w połączeniu z 0,5 mg glicerolu triazotanu), jest organicznym azotanem o unikatowym mechanizmie działania polegającym na uwalnianiu tlenku azotu (NO) w obecności hydrolaz i glutationu. NO aktywuje rozpuszczalną cyklazę guanylową, zwiększając stężenie cGMP, co prowadzi do fosforylacji białek regulujących stężenie Ca²⁺ i rozkurczu mięśni gładkich naczyń. Efektem jest rozszerzenie naczyń żylnego układu pojemnościowego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych oraz arterioli >100 µm, co poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, redystrybucję krwi do krążenia obocznego i zapobiega skurczom tętnic wieńcowych, bez ryzyka zespołu podkradania wieńcowego.
Właściwości farmakodynamiczne pentaerytrytylu
Pentaerytrytylu tetraazotan (PETN) należy do grupy farmakoterapeutycznej leków rozszerzających naczynia stosowanych w leczeniu chorób serca, a dokładniej do azotanów organicznych (kod ATC: C01DA20). W preparacie Pentaerythritol Compositum występuje w skojarzeniu z glicerolu triazotanem (GTN) w dawkach odpowiednio 20 mg i 0,5 mg na tabletkę.1 2
Mechanizm działania
Zarówno pentaerytrytylu tetraazotan jak i glicerolu triazotan są syntetycznymi estrami kwasu azotowego i działają jako proleki. Ich mechanizm działania opiera się na uwalnianiu wolnego rodnika tlenku azotu (NO) w obecności hydrolaz i glutationu (donora grup tiolowych – SH). Proces ten zachodzi we wnętrzu różnych komórek organizmu, przede wszystkim mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytek krwi.3
Uwolniony tlenek azotu jest aktywną cząsteczką opisanego wcześniej związku EDRF (śródbłonkowy czynnik rozszerzający naczynia) powstającego w śródbłonku, który wykazuje silne działanie rozkurczające na naczynia. W komórkach mięśni gładkich NO stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylową (sGC), co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego 3’5′-guanylomonofosforanu (cGMP), pełniącego rolę wtórnego przekaźnika. Ta cząsteczka aktywuje zależną od cGMP kinazę białkową, która fosforyluje białka biorące udział w regulacji stężenia Ca²⁺ w komórkach mięśni gładkich. Obniżenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia powoduje rozkurcz komórek mięśni gładkich.4
Efekty terapeutyczne
W chorobie wieńcowej azotany działają dwutorowo, poprzez zmniejszenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy oraz poprawę jego dostarczania. Głównym efektem farmakodynamicznym azotanów jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, które występuje najsilniej w obrębie:
- pojemnościowego układu żylnego
- dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych
- arterioli o średnicy powyżej 100 µm
5
Te efekty naczyniowe umożliwiają korzystne działanie terapeutyczne poprzez:
- redystrybucję krwi do krążenia obocznego (kolaterali) strefy niedokrwionej
- poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym
- zapobieganie i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych – zarówno spontanicznych, jak i występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic
6
Warto podkreślić, że azotany, w tym pentaerytrytylu tetraazotan, nie powodują niekorzystnego zjawiska zespołu podkradania wieńcowego, co zwiększa ich bezpieczeństwo terapeutyczne.7
Unikalny profil tolerancji pentaerytrytylu tetraazotanu
Z danych eksperymentalnych i klinicznych dotyczących tolerancji azotanów wynika, że pentaerytrytylu tetraazotan (PETN) wyróżnia się unikatowym profilem farmakodynamicznym w porównaniu do innych azotanów organicznych. Jest to jedyny donor NO z tej grupy związków, który nie powoduje:
- zwiększenia stężenia reaktywnych form tlenu (ROS) w trakcie metabolizmu w komórkach naczyń
- rozwoju tolerancji podczas przewlekłego stosowania
8
Mechanizm braku tolerancji podczas przewlekłego stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu jest złożony i nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Uważa się, że główną rolę odgrywają przemiany czynnych metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu (przede wszystkim pentaerytrytylu diazotanu) w komórce. Metabolity te, w trakcie uwalniania NO, wykazują jednocześnie potencjał redukcyjny, który chroni syntazę tlenku azotu (NOS) przed tzw. „rozłączeniem”, co zapobiega rozwojowi tolerancji.9
Działanie antyoksydacyjne i przeciwmiażdżycowe
Pentaerytrytylu tetraazotan wykazuje dodatkowe korzystne działanie antyoksydacyjne i przeciwmiażdżycowe. Efekty te są związane z:
- zwiększeniem w komórkach śródbłonka zawartości ferrytyny – białka o właściwościach przeciwutleniających
- zwiększeniem ekspresji hemooksygenazy-1, która chroni komórkę przed cytotoksycznym działaniem reaktywnych form tlenu (ROS)
10
Te dodatkowe właściwości farmakodynamiczne odróżniają pentaerytrytylu tetraazotan od innych azotanów organicznych i mogą zapewniać korzyści kliniczne przy długotrwałej terapii schorzeń układu sercowo-naczyniowego, szczególnie w kontekście przeciwdziałania stresowi oksydacyjnemu i procesom miażdżycowym.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania