Wskazania do stosowania
N-acetylo-L-tyrozyna
N-acetylo-L-tyrozyna jest kluczowym składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego, obecnym w preparatach Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E, charakteryzującym się lepszą rozpuszczalnością niż czysta L-tyrozyna. W Aminomel 10E zawartość N-acetylo-L-tyrozyny (w przeliczeniu na tyrozynę) wynosi 2,00 g/1000 ml, a w Aminomel 12,5E – 2,50 g/1000 ml. Preparaty te dostarczają odpowiednią ilość aminokwasów (100 g/l i 125 g/l odpowiednio) oraz azotu (15,6 g/l i 19,5 g/l), a także elektrolitów, co czyni je pełnowartościowymi roztworami do żywienia pozajelitowego. Wartość energetyczna wynosi 1700 kJ/l (400 kcal/l) dla Aminomel 10E oraz 2125 kJ/l (500 kcal/l) dla Aminomel 12,5E, a pH roztworów mieści się w zakresie 6,0–6,3. Preparaty są jałowe i pozbawione pirogenów, co zapewnia bezpieczeństwo podania dożylnego.
Wskazaniem do stosowania N-acetylo-L-tyrozyny są stany zwiększonego katabolizmu białek, takie jak ciężkie urazy, duże zabiegi operacyjne oraz choroby wymagające żywienia pozajelitowego, gdy podaż doustna lub dojelitowa jest niemożliwa lub niewystarczająca. Tyrozyna, będąca aminokwasem endogennym syntetyzowanym z fenyloalaniny, jest niezbędna do syntezy białek, a także produkcji neurotransmiterów (dopamina, adrenalina, noradrenalina), hormonów tarczycy i melaniny. W terapii żywieniowej preparaty Aminomel powinny być łączone z roztworami węglowodanów, aby zapewnić odpowiednią podaż energii niezbędnej do efektywnego wykorzystania aminokwasów. Wybór między Aminomel 10E a Aminomel 12,5E powinien być dostosowany do indywidualnego zapotrzebowania pacjenta na aminokwasy, energię oraz objętość płynów.
- Wskazania do stosowania N-acetylo-L-tyrozyny
- Rola w żywieniu pozajelitowym
- Grupy pacjentów, u których zaleca się stosowanie N-acetylo-L-tyrozyny
- Specyfika stosowania N-acetylo-L-tyrozyny w terapii żywieniowej
- Wartości energetyczne i zawartość azotu w preparatach z N-acetylo-L-tyrozyną
- Znaczenie kliniczne N-acetylo-L-tyrozyny w terapii żywieniowej
Wskazania do stosowania N-acetylo-L-tyrozyny
N-acetylo-L-tyrozyna stanowi istotny składnik roztworów do żywienia pozajelitowego, występujący m.in. w preparatach Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E. Jest to forma aminokwasu tyrozyny, która charakteryzuje się lepszą rozpuszczalnością w roztworach wodnych w porównaniu do czystej L-tyrozyny, co czyni ją szczególnie przydatną w terapii żywieniowej prowadzonej drogą dożylną.12
Rola w żywieniu pozajelitowym
N-acetylo-L-tyrozyna jest stosowana jako składnik roztworów do żywienia pozajelitowego, dostarczający aminokwasu tyrozyny niezbędnego do syntezy białek ustrojowych. W produktach Aminomel 10E zawartość N-acetylo-L-tyrozyny (w przeliczeniu na tyrozynę) wynosi 2,00 g/1000 ml, natomiast w przypadku Aminomel 12,5E jest to 2,50 g/1000 ml.34
Grupy pacjentów, u których zaleca się stosowanie N-acetylo-L-tyrozyny
Substancja ta, jako składnik roztworów do żywienia pozajelitowego, jest wskazana do stosowania szczególnie u następujących grup pacjentów:
- Pacjenci po ciężkich urazach i urazach mnogich, u których występuje zwiększony katabolizm białek i zwiększone zapotrzebowanie na aminokwasy56
- Osoby cierpiące na ostre i przewlekłe choroby wymagające stosowania żywienia pozajelitowego, gdy podaż doustna lub dojelitowa jest niemożliwa, niewystarczająca lub przeciwwskazana78
- Pacjenci poddawani dużym zabiegom operacyjnym przebiegającym z dużym niedoborem białka – zarówno w okresie przedoperacyjnym, śródoperacyjnym, jak i pooperacyjnym910
Specyfika stosowania N-acetylo-L-tyrozyny w terapii żywieniowej
N-acetylo-L-tyrozyna w produktach Aminomel jest składnikiem kompleksowej mieszaniny aminokwasów, których całkowita zawartość wynosi 100 g/l w przypadku Aminomel 10E oraz 125 g/l dla Aminomel 12,5E. Roztwory te zawierają również elektrolity, co czyni je pełnowartościowymi preparatami do żywienia pozajelitowego.1112
Należy podkreślić, że w terapii żywieniowej roztwory aminokwasów zawierające N-acetylo-L-tyrozynę powinny być zazwyczaj łączone z roztworami węglowodanów. Takie połączenie zapewnia nie tylko podaż aminokwasów niezbędnych do syntezy białka, ale również pokrycie zapotrzebowania energetycznego organizmu, co jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania dostarczanych aminokwasów.1314
Wartości energetyczne i zawartość azotu w preparatach z N-acetylo-L-tyrozyną
| Parametr | Aminomel 10E | Aminomel 12,5E |
|---|---|---|
| Zawartość N-acetylo-L-tyrozyny (w przeliczeniu na tyrozynę) | 2,00 g/1000 ml | 2,50 g/1000 ml |
| Całkowita zawartość aminokwasów | 100 g/l | 125 g/l |
| Zawartość azotu | 15,6 g/l | 19,5 g/l |
| Wartość energetyczna (kJ/l) | 1700 | 2125 |
| Wartość energetyczna (kcal/l) | 400 | 500 |
| Teoretyczna osmolarność (mOsm/l) | 1145 | 1430 |
| pH | 6,0 – 6,3 | 6,0 – 6,3 |
1516
Znaczenie kliniczne N-acetylo-L-tyrozyny w terapii żywieniowej
N-acetylo-L-tyrozyna pełni istotną funkcję w terapii żywieniowej pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Jako źródło tyrozyny, która jest aminokwasem endogennym syntetyzowanym z fenyloalaniny, odgrywa ważną rolę w produkcji neurotransmiterów (dopamina, adrenalina, noradrenalina), hormonów tarczycy oraz melaniny. W stanach katabolicznych, takich jak ciężkie urazy czy duże zabiegi operacyjne, dostępność tyrozyny może być niewystarczająca, co uzasadnia jej podaż w postaci N-acetylo-L-tyrozyny.1718
Preparaty zawierające N-acetylo-L-tyrozynę (Aminomel 10E i Aminomel 12,5E) są kompleksowymi roztworami aminokwasów z elektrolitami, stanowiącymi podstawę żywienia pozajelitowego. Roztwory te są jałowe i pozbawione pirogenów, co gwarantuje ich bezpieczeństwo w aplikacji dożylnej.1920
Zalecenia praktyczne dotyczące stosowania preparatów z N-acetylo-L-tyrozyną
Przy zalecaniu preparatów zawierających N-acetylo-L-tyrozynę należy kierować się indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta na aminokwasy i energię. Wybór między Aminomel 10E a Aminomel 12,5E powinien zależeć od stanu klinicznego pacjenta, nasilenia katabolizmu białek oraz objętości płynów, które mogą być podane.2122
W praktyce klinicznej, każdorazowo należy rozważyć łączenie roztworów aminokwasów z roztworami węglowodanów, aby zapewnić odpowiednią podaż energii niezbędnej do efektywnego wykorzystania dostarczanych aminokwasów w procesie syntezy białka.2324
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania