Wskazania do stosowania
Mannitol

Mannitol, będący sześciowodorotlenowym alkoholem cukrowym, wykazuje silne właściwości osmotyczne i jest stosowany głównie jako osmotyczny diuretyk w leczeniu ostrej niewydolności nerek (szczególnie w fazie oligurycznej, przed ustaleniem nieodwracalności), w celu zwiększenia diurezy oraz eliminacji toksyn w zatruciach (diureza wymuszona). Ponadto, mannitol jest efektywny w obniżaniu ciśnienia śródczaszkowego i redukcji obrzęku mózgu, pod warunkiem nieuszkodzonej bariery krew-mózg, oraz w terapii podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, zwłaszcza gdy inne metody zawodzą. Preparaty do infuzji zawierają mannitol w stężeniach 15% (150 mg/ml, osmolarność ok. 823 mOsm/l, pH 4,5–7,0) oraz 20% (200 mg/ml, osmolarność ok. 1098 mOsmol/l), co determinuje ich zastosowanie w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem lekarskim.

Wskazania do stosowania mannitolu – wprowadzenie

Mannitol jest substancją czynną o właściwościach osmotycznych, wykorzystywaną w praktyce klinicznej w różnych obszarach terapeutycznych. Jako cukrowy alkohol sześciowodorotlenowy, mannitol nie jest metabolizowany w organizmie i podany dożylnie nie przechodzi przez nieuszkodzoną barierę krew-mózg. Ta charakterystyka farmakologiczna pozwala na wykorzystanie mannitolu w stanach wymagających zwiększenia diurezy, obniżenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego, czy zmniejszenia ciśnienia śródgałkowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania mannitolu w różnych produktach leczniczych zawierających tę substancję czynną.1 2

Zastosowanie w ostrej niewydolności nerek i zaburzeniach wydalania

Mannitol jako osmotyczny preparat moczopędny znajduje zastosowanie w pobudzaniu diurezy w zapobieganiu i/lub leczeniu oligurycznej fazy ostrej niewydolności nerek. Jest to szczególnie istotne w fazie, kiedy nie doszło jeszcze do ustalenia nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek. Dzięki efektowi osmotycznemu, mannitol zwiększa przepływ krwi przez nerki, co prowadzi do zwiększonego wydalania moczu.3 4

Diureza wymuszona w przypadku zatruć

Istotnym wskazaniem do stosowania mannitolu jest zwiększenie eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki w przypadkach zatruć. Zastosowanie mannitolu w tych sytuacjach określane jest jako „diureza wymuszona”. Mechanizm działania polega na zwiększeniu objętości wydalanego moczu, co przyspiesza eliminację toksyn z organizmu, zwłaszcza tych, które są wydalane przez nerki.5 6

Obniżanie ciśnienia śródczaszkowego i redukcja obrzęku mózgu

Mannitol jest stosowany w celu zmniejszania ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu w przypadkach, gdy bariera krew-mózg jest nieuszkodzona. Dzięki efektowi osmotycznemu, mannitol przyciąga wodę z tkanek do łożyska naczyniowego, co prowadzi do zmniejszenia objętości tkanki mózgowej i redukcji ciśnienia śródczaszkowego. Jest to szczególnie ważne w stanach zagrażających życiu związanych z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, takich jak urazy czaszkowo-mózgowe, guzy mózgu, czy niektóre rodzaje udaru.7 8

Obniżanie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego

Mannitol znajduje zastosowanie w obniżaniu podwyższonego ciśnienia śródgałkowego w przypadkach, gdy nie można go obniżyć innymi metodami leczenia. Jest to istotne w leczeniu ostrej jaskry i innych stanów związanych z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Podobnie jak w przypadku obniżania ciśnienia śródczaszkowego, mannitol działa poprzez wytworzenie gradientu osmotycznego, który powoduje przemieszczenie płynu z gałki ocznej do krwiobiegu, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.9 10

Mannitol w produktach leczniczych – szczegółowe wskazania

Mannitol 15% Baxter

Mannitol 15% Baxter jest wskazany do stosowania jako osmotyczny preparat moczopędny w następujących przypadkach:

  • Pobudzanie diurezy w zapobieganiu i/lub leczeniu oligurycznej fazy ostrej niewydolności nerek, zanim dojdzie do ustalenia nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek
  • Zmniejszanie ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu, gdy bariera krew-mózg jest nieuszkodzona
  • Zmniejszanie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, kiedy nie można go obniżyć innymi metodami leczenia
  • Pobudzanie eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki w przypadku zatrucia

11

Mannitol 20% Fresenius

Mannitol 20% Fresenius ma następujące wskazania do stosowania:

  • Zwiększenie diurezy w zapobieganiu i leczeniu oligurii w ostrej niewydolności nerek
  • Obniżenie ciśnienia śródczaszkowego i zmniejszenie obrzęku mózgu
  • Obniżenie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, gdy nie można go obniżyć innymi sposobami
  • Zwiększenie wydalania substancji toksycznych przez układ moczowy (tzw. diureza wymuszona)

12

Mannitol jako substancja pomocnicza w innych produktach leczniczych

Warto zauważyć, że mannitol występuje również jako substancja pomocnicza w wielu produktach leczniczych. W takich przypadkach nie jest stosowany w celach terapeutycznych wymienionych powyżej, lecz pełni rolę pomocniczą w formułowaniu leków.13 14 15

Alyostal

W produktach leczniczych Alyostal, stosowanych do diagnostyki schorzeń alergicznych typu I, mannitol występuje jako substancja pomocnicza. Ilość mannitolu w tych preparatach nie przekracza 40 mg/ml. Alyostal zawiera wyciągi alergenowe w połączeniu z mannitolem, który pełni rolę stabilizatora i nośnika dla alergenów diagnostycznych stosowanych w testach skórnych punktowych.16 17

Betahistyna Bluefish

W produkcie leczniczym Betahistyna Bluefish, stosowanym w chorobie Meniere’a, mannitol również występuje jako substancja pomocnicza. Zawartość mannitolu różni się w zależności od mocy produktu:

  • Każda tabletka 8 mg zawiera 20,6 mg mannitolu
  • Każda tabletka 16 mg zawiera 41,2 mg mannitolu
  • Każda tabletka 24 mg zawiera 61,8 mg mannitolu

18 19

Uro-Vaxom

W preparacie Uro-Vaxom, stosowanym w zapobieganiu i leczeniu wspomagającym zakażeń układu moczowego, mannitol jest wykorzystywany jako substancja pomocnicza. W tym preparacie zawartość mannitolu wynosi do 60 mg w kapsułce. Uro-Vaxom zawiera liofilizat OM-89, w tym liofilizowany lizat Escherichia coli, oraz mannitol jako substancję wypełniającą.20 21

Parametry fizykochemiczne roztworów mannitolu do infuzji

Parametr Mannitol 15% Baxter Mannitol 20% Fresenius
Stężenie mannitolu 150 mg/ml (15%) 200 mg/ml (20%)
Osmolarność 823 mOsm/l (w przybliżeniu) 1098 mOsmol/l
pH 4,5 – 7,0 Nie określono w dostępnych danych
Postać farmaceutyczna Roztwór do infuzji Roztwór do infuzji
Wygląd roztworu Przezroczysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek Nie określono w dostępnych danych

22 23

Kliniczne zastosowanie mannitolu – zalecenia praktyczne

Mannitol, jako osmotyczny preparat moczopędny, powinien być stosowany przez lekarzy zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego w przypadkach wymagających szybkiego zwiększenia diurezy, zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego lub śródgałkowego. Należy pamiętać, że mannitol w postaci roztworu do infuzji (15% lub 20%) jest przeznaczony przede wszystkim do stosowania w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem medycznym.24 25

W przypadku pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, mannitol należy stosować przed ustaleniem nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek, gdyż tylko w tej fazie preparat może wykazać skuteczność. Przy leczeniu podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu, należy upewnić się, że bariera krew-mózg jest nieuszkodzona. W przypadku podwyższonego ciśnienia śródgałkowego mannitol stosuje się, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne.26 27

W zatruciach, zwiększenie eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki za pomocą mannitolu powinno być stosowane szybko, aby przyspieszyć usuwanie toksyn z organizmu.28 29

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl