Wskazania do stosowania
Mannitol
Mannitol, będący sześciowodorotlenowym alkoholem cukrowym, wykazuje silne właściwości osmotyczne i jest stosowany głównie jako osmotyczny diuretyk w leczeniu ostrej niewydolności nerek (szczególnie w fazie oligurycznej, przed ustaleniem nieodwracalności), w celu zwiększenia diurezy oraz eliminacji toksyn w zatruciach (diureza wymuszona). Ponadto, mannitol jest efektywny w obniżaniu ciśnienia śródczaszkowego i redukcji obrzęku mózgu, pod warunkiem nieuszkodzonej bariery krew-mózg, oraz w terapii podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, zwłaszcza gdy inne metody zawodzą. Preparaty do infuzji zawierają mannitol w stężeniach 15% (150 mg/ml, osmolarność ok. 823 mOsm/l, pH 4,5–7,0) oraz 20% (200 mg/ml, osmolarność ok. 1098 mOsmol/l), co determinuje ich zastosowanie w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem lekarskim.
- Wskazania do stosowania mannitolu – wprowadzenie
- Zastosowanie w ostrej niewydolności nerek i zaburzeniach wydalania
- Obniżanie ciśnienia śródczaszkowego i redukcja obrzęku mózgu
- Obniżanie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego
- Mannitol w produktach leczniczych – szczegółowe wskazania
- Mannitol jako substancja pomocnicza w innych produktach leczniczych
- Parametry fizykochemiczne roztworów mannitolu do infuzji
- Kliniczne zastosowanie mannitolu – zalecenia praktyczne
Wskazania do stosowania mannitolu – wprowadzenie
Mannitol jest substancją czynną o właściwościach osmotycznych, wykorzystywaną w praktyce klinicznej w różnych obszarach terapeutycznych. Jako cukrowy alkohol sześciowodorotlenowy, mannitol nie jest metabolizowany w organizmie i podany dożylnie nie przechodzi przez nieuszkodzoną barierę krew-mózg. Ta charakterystyka farmakologiczna pozwala na wykorzystanie mannitolu w stanach wymagających zwiększenia diurezy, obniżenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego, czy zmniejszenia ciśnienia śródgałkowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania mannitolu w różnych produktach leczniczych zawierających tę substancję czynną.1 2
Zastosowanie w ostrej niewydolności nerek i zaburzeniach wydalania
Mannitol jako osmotyczny preparat moczopędny znajduje zastosowanie w pobudzaniu diurezy w zapobieganiu i/lub leczeniu oligurycznej fazy ostrej niewydolności nerek. Jest to szczególnie istotne w fazie, kiedy nie doszło jeszcze do ustalenia nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek. Dzięki efektowi osmotycznemu, mannitol zwiększa przepływ krwi przez nerki, co prowadzi do zwiększonego wydalania moczu.3 4
Diureza wymuszona w przypadku zatruć
Istotnym wskazaniem do stosowania mannitolu jest zwiększenie eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki w przypadkach zatruć. Zastosowanie mannitolu w tych sytuacjach określane jest jako „diureza wymuszona”. Mechanizm działania polega na zwiększeniu objętości wydalanego moczu, co przyspiesza eliminację toksyn z organizmu, zwłaszcza tych, które są wydalane przez nerki.5 6
Obniżanie ciśnienia śródczaszkowego i redukcja obrzęku mózgu
Mannitol jest stosowany w celu zmniejszania ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu w przypadkach, gdy bariera krew-mózg jest nieuszkodzona. Dzięki efektowi osmotycznemu, mannitol przyciąga wodę z tkanek do łożyska naczyniowego, co prowadzi do zmniejszenia objętości tkanki mózgowej i redukcji ciśnienia śródczaszkowego. Jest to szczególnie ważne w stanach zagrażających życiu związanych z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, takich jak urazy czaszkowo-mózgowe, guzy mózgu, czy niektóre rodzaje udaru.7 8
Obniżanie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego
Mannitol znajduje zastosowanie w obniżaniu podwyższonego ciśnienia śródgałkowego w przypadkach, gdy nie można go obniżyć innymi metodami leczenia. Jest to istotne w leczeniu ostrej jaskry i innych stanów związanych z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Podobnie jak w przypadku obniżania ciśnienia śródczaszkowego, mannitol działa poprzez wytworzenie gradientu osmotycznego, który powoduje przemieszczenie płynu z gałki ocznej do krwiobiegu, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.9 10
Mannitol w produktach leczniczych – szczegółowe wskazania
Mannitol 15% Baxter
Mannitol 15% Baxter jest wskazany do stosowania jako osmotyczny preparat moczopędny w następujących przypadkach:
- Pobudzanie diurezy w zapobieganiu i/lub leczeniu oligurycznej fazy ostrej niewydolności nerek, zanim dojdzie do ustalenia nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek
- Zmniejszanie ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu, gdy bariera krew-mózg jest nieuszkodzona
- Zmniejszanie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, kiedy nie można go obniżyć innymi metodami leczenia
- Pobudzanie eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki w przypadku zatrucia
11
Mannitol 20% Fresenius
Mannitol 20% Fresenius ma następujące wskazania do stosowania:
- Zwiększenie diurezy w zapobieganiu i leczeniu oligurii w ostrej niewydolności nerek
- Obniżenie ciśnienia śródczaszkowego i zmniejszenie obrzęku mózgu
- Obniżenie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, gdy nie można go obniżyć innymi sposobami
- Zwiększenie wydalania substancji toksycznych przez układ moczowy (tzw. diureza wymuszona)
12
Mannitol jako substancja pomocnicza w innych produktach leczniczych
Warto zauważyć, że mannitol występuje również jako substancja pomocnicza w wielu produktach leczniczych. W takich przypadkach nie jest stosowany w celach terapeutycznych wymienionych powyżej, lecz pełni rolę pomocniczą w formułowaniu leków.13 14 15
Alyostal
W produktach leczniczych Alyostal, stosowanych do diagnostyki schorzeń alergicznych typu I, mannitol występuje jako substancja pomocnicza. Ilość mannitolu w tych preparatach nie przekracza 40 mg/ml. Alyostal zawiera wyciągi alergenowe w połączeniu z mannitolem, który pełni rolę stabilizatora i nośnika dla alergenów diagnostycznych stosowanych w testach skórnych punktowych.16 17
Betahistyna Bluefish
W produkcie leczniczym Betahistyna Bluefish, stosowanym w chorobie Meniere’a, mannitol również występuje jako substancja pomocnicza. Zawartość mannitolu różni się w zależności od mocy produktu:
- Każda tabletka 8 mg zawiera 20,6 mg mannitolu
- Każda tabletka 16 mg zawiera 41,2 mg mannitolu
- Każda tabletka 24 mg zawiera 61,8 mg mannitolu
18 19
Uro-Vaxom
W preparacie Uro-Vaxom, stosowanym w zapobieganiu i leczeniu wspomagającym zakażeń układu moczowego, mannitol jest wykorzystywany jako substancja pomocnicza. W tym preparacie zawartość mannitolu wynosi do 60 mg w kapsułce. Uro-Vaxom zawiera liofilizat OM-89, w tym liofilizowany lizat Escherichia coli, oraz mannitol jako substancję wypełniającą.20 21
Parametry fizykochemiczne roztworów mannitolu do infuzji
| Parametr | Mannitol 15% Baxter | Mannitol 20% Fresenius |
|---|---|---|
| Stężenie mannitolu | 150 mg/ml (15%) | 200 mg/ml (20%) |
| Osmolarność | 823 mOsm/l (w przybliżeniu) | 1098 mOsmol/l |
| pH | 4,5 – 7,0 | Nie określono w dostępnych danych |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji | Roztwór do infuzji |
| Wygląd roztworu | Przezroczysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek | Nie określono w dostępnych danych |
22 23
Kliniczne zastosowanie mannitolu – zalecenia praktyczne
Mannitol, jako osmotyczny preparat moczopędny, powinien być stosowany przez lekarzy zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego w przypadkach wymagających szybkiego zwiększenia diurezy, zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego lub śródgałkowego. Należy pamiętać, że mannitol w postaci roztworu do infuzji (15% lub 20%) jest przeznaczony przede wszystkim do stosowania w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem medycznym.24 25
W przypadku pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, mannitol należy stosować przed ustaleniem nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek, gdyż tylko w tej fazie preparat może wykazać skuteczność. Przy leczeniu podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu, należy upewnić się, że bariera krew-mózg jest nieuszkodzona. W przypadku podwyższonego ciśnienia śródgałkowego mannitol stosuje się, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne.26 27
W zatruciach, zwiększenie eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki za pomocą mannitolu powinno być stosowane szybko, aby przyspieszyć usuwanie toksyn z organizmu.28 29
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania