Właściwości farmakokinetyczne
Gestoden
Gestoden charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy wynoszącym 3,5-5,6 ng/ml osiąganym w ciągu 0,5-1,5 godziny. Biodostępność wynosi około 99%. W surowicy gestoden wiąże się głównie z albuminami i SHBG (50-70%), przy czym tylko 1-2% występuje w formie wolnej. Etynyloestradiol, podawany zwykle razem z gestodenem, indukuje wzrost stężenia SHBG 2-3 krotnie, co wpływa na farmakokinetykę gestodenu, zwiększając jego frakcję związaną z SHBG i wydłużając okres półtrwania do 12-18 godzin. Gestoden jest całkowicie metabolizowany w wątrobie, a jego metabolity wydalane są z moczem i żółcią w stosunku 6:4. Stan stacjonarny stężenia gestodenu osiągany jest w drugiej połowie cyklu leczenia, z 4-8-krotnym wzrostem stężenia w porównaniu do dawki pojedynczej.
Właściwości farmakokinetyczne gestodenu
Wchłanianie
Gestoden po podaniu doustnym jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Po pojedynczym podaniu leku maksymalne stężenie w surowicy krwi, wynoszące około 3,5-5,6 ng/ml (w zależności od dawki i preparatu), osiągane jest w ciągu 0,5-1,5 godziny od przyjęcia leku. Biodostępność gestodenu jest bardzo wysoka i wynosi około 99%.123
Dystrybucja
Gestoden w surowicy krwi występuje w postaci związanej z białkami osocza. Wiąże się on głównie z albuminami surowicy oraz z globuliną wiążącą hormony płciowe (Sex Hormone Binding Globulin, SHBG). Tylko niewielka część całkowitego stężenia gestodenu w surowicy (1-2%) występuje w postaci wolnego steroidu, natomiast znacząca część (50-70%) jest specyficznie związana z SHBG.45
Etynyloestradiol, który jest zwykle podawany łącznie z gestodenem, indukuje zwiększenie stężenia SHBG w surowicy krwi. Ten wzrost stężenia SHBG wpływa istotnie na dystrybucję gestodenu wśród białek osocza, powodując zwiększenie frakcji związanej z SHBG i zmniejszenie frakcji związanej z albuminami.67
Objętość dystrybucji gestodenu jest relatywnie niewielka i wynosi około 0,7 l/kg masy ciała.89
Metabolizm
Gestoden jest całkowicie metabolizowany w organizmie przy udziale znanych szlaków metabolizmu steroidów. Proces ten zachodzi głównie w wątrobie. Klirens metaboliczny gestodenu z surowicy wynosi około 0,8 ml/min/kg masy ciała.1011
Podczas jednoczesnego podawania gestodenu z etynyloestradiolem nie stwierdzono bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych między tymi substancjami.1213
Eliminacja
Stężenie gestodenu w surowicy zmniejsza się w dwóch fazach. Końcowa faza eliminacji charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym od 12 do 18 godzin, w zależności od preparatu.141516
Gestoden nie jest wydalany w postaci niezmienionej. Jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w proporcji około 6:4. Okres półtrwania wydalania metabolitów wynosi około 1 doby.1718
Stan stacjonarny
Parametry farmakokinetyczne gestodenu są silnie zależne od stężenia SHBG w surowicy krwi. Podczas jednoczesnego podawania gestodenu z etynyloestradiolem stężenie SHBG w surowicy zwiększa się 2-3 krotnie, co ma istotny wpływ na farmakokinetykę gestodenu.1920
Przy codziennym przyjmowaniu leku jego stężenie w surowicy krwi wzrasta 4-8 krotnie (w zależności od preparatu), osiągając stan stacjonarny w drugiej połowie cyklu leczenia.2122
Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu
Ponieważ gestoden jest zwykle podawany w skojarzeniu z etynyloestradiolem w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych, warto również scharakteryzować właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu.
Wchłanianie
Etynyloestradiol po podaniu doustnym jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w surowicy krwi, wynoszące w zależności od dawki około 30-90 pg/ml, jest osiągane po 1-2 godzinach od przyjęcia leku.232425
Etynyloestradiol podczas wchłaniania i pierwszego przejścia przez wątrobę jest w znacznym stopniu metabolizowany (efekt pierwszego przejścia), co wpływa na jego biodostępność. Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 45% i wykazuje dużą zmienność osobniczą, wynoszącą w przybliżeniu od 20% do 65%.2627
Dystrybucja
Etynyloestradiol w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami (około 98%), jednak jest to wiązanie niespecyficzne. Etynyloestradiol indukuje zwiększenie stężenia SHBG w surowicy krwi.2829
Objętość dystrybucji etynyloestradiolu wynosi około 2,8-8,6 l/kg masy ciała.3031
Metabolizm
Etynyloestradiol podlega intensywnemu metabolizmowi. Przed wniknięciem do krążenia ustrojowego ulega sprzęganiu (koniugacji) w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest hydroksylacja pierścienia aromatycznego, jednak powstaje również wiele różnych metabolitów hydroksylowanych i metylowanych, które występują w postaci wolnej oraz związanej z kwasem glukuronowym i siarkowym.3233
Klirens etynyloestradiolu w surowicy wynosi około 2,3-7 ml/min/kg masy ciała.3435
Eliminacja
Stężenie etynyloestradiolu w surowicy krwi zmniejsza się w dwóch fazach. Okres półtrwania pierwszej fazy wynosi około 1 godziny, natomiast drugiej fazy (eliminacji końcowej) wynosi około 10-24 godzin, w zależności od preparatu.363738
Etynyloestradiol nie jest wydalany w postaci niezmienionej. Jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w proporcji około 4:6. Okres półtrwania wydalania metabolitów wynosi około 1 doby.3940
Stan stacjonarny
Podczas codziennego podawania etynyloestradiolu jego stan stacjonarny w surowicy jest osiągany po około 1 tygodniu. Stężenie leku w stanie stacjonarnym jest o około 30-40% wyższe w porównaniu do stężenia po podaniu pojedynczej dawki.414243
Porównanie parametrów farmakokinetycznych gestodenu i etynyloestradiolu
Poniżej przedstawiono tabelaryczne zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych gestodenu i etynyloestradiolu, na podstawie danych z charakterystyk produktów leczniczych zawierających te substancje.
| Parametr | Gestoden | Etynyloestradiol |
|---|---|---|
| Biodostępność | Około 99% | Około 45% (zmienność 20-65%) |
| Tmax (czas osiągnięcia stężenia maksymalnego) | 0,5-1,5 godziny | 1-2 godziny |
| Cmax (stężenie maksymalne) | 3,5-5,6 ng/ml (zależne od dawki) | 30-90 pg/ml (zależne od dawki) |
| Wiązanie z białkami osocza | 98-99% (głównie z SHBG 50-70%) | 98% (głównie z albuminami) |
| Objętość dystrybucji | 0,7 l/kg mc. | 2,8-8,6 l/kg mc. |
| Metabolizm | Całkowity, typowe szlaki steroidowe | Intensywny, głównie hydroksylacja aromatyczna |
| Klirens | 0,8 ml/min/kg mc. | 2,3-7 ml/min/kg mc. |
| T1/2 (końcowy okres półtrwania) | 12-18 godzin | 10-24 godzin |
| Wydalanie | Jako metabolity: mocz:żółć = 6:4 | Jako metabolity: mocz:żółć = 4:6 |
| Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego | W drugiej połowie cyklu leczenia | Po około 1 tygodniu |
| Wzrost stężenia w stanie stacjonarnym | 4-8 krotny | 1,3-2,1 krotny |
444546
Interakcje farmakokinetyczne gestodenu i etynyloestradiolu
Wzajemne oddziaływanie substancji
Szczególnie istotnym aspektem farmakokientyki gestodenu jest jego zależność od stężenia SHBG w surowicy krwi. Etynyloestradiol, który jest zwykle podawany łącznie z gestodenem w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych, indukuje syntezę SHBG w wątrobie, prowadząc do 2-3 krotnego zwiększenia stężenia tego białka w surowicy. Wzrost stężenia SHBG wpływa znacząco na dystrybucję gestodenu wśród białek osocza, powodując zwiększenie frakcji związanej z SHBG i zmniejszenie frakcji związanej z albuminami.4748
Pomimo tych wzajemnych oddziaływań, podczas jednoczesnego podawania gestodenu z etynyloestradiolem nie stwierdzono bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych, które wpływałyby na metabolizm obu substancji.4950
W przypadku etynyloestradiolu, nie wykazano, aby gestoden bezpośrednio wpływał na jego farmakokinetykę.
Wpływ na osiąganie stanu stacjonarnego
Indukcja SHBG przez etynyloestradiol ma znaczący wpływ na farmakokinetykę gestodenu przy wielokrotnym podawaniu. Podczas codziennego przyjmowania stężenie gestodenu w surowicy znacząco wzrasta (4-8 krotnie w porównaniu do dawki pojedynczej), co jest związane ze zwiększonym wiązaniem z SHBG, wydłużeniem okresu półtrwania i zmniejszeniem klirensu.5152
W przypadku etynyloestradiolu, stan stacjonarny osiągany jest po około 1 tygodniu stosowania, a wzrost stężenia w porównaniu do dawki pojedynczej jest mniejszy (około 30-40%) niż w przypadku gestodenu.53
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania