Właściwości farmakokinetyczne
Czosnek

Czosnek (Allium sativum L.) zawiera allicynę, powstającą z alliiny pod wpływem allinazy, jako główny składnik aktywny o istotnym znaczeniu farmakologicznym. Po podaniu doustnym alliina jest szybko absorbowana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już po 10 minutach, natomiast allicyna osiąga szczyt stężenia po 30-60 minutach. Allicyna podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie aż 95% ulega biotransformacji, co znacząco wpływa na jej biodostępność. Winyloditiina, kolejny metabolit siarkowy, osiąga maksymalne stężenie po około 120 minutach, co sugeruje wolniejszą absorpcję lub powstawanie w wyniku metabolizmu. Dystrybucja allicyny obejmuje głównie osocze, nerki i wątrobę, co wskazuje na potencjalny wpływ na funkcje tych narządów. Eliminacja składników czosnku odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem alliiny oraz metabolitów allicyny zarówno w formie sprzężonej, jak i niesprzężonej z moczem.

Właściwości farmakokinetyczne czosnku

Czosnek (Allium sativum L.) jest rośliną leczniczą, której głównym składnikiem aktywnym jest allicyna, powstająca z alliiny pod wpływem enzymu allinazy po uszkodzeniu tkanki czosnku. Dane farmakokinetyczne dotyczące czosnku są ograniczone i opierają się głównie na badaniach przeprowadzonych na zwierzętach z użyciem radioaktywnie znakowanych związków siarki.1

Absorpcja

Allina, jako prekursor allicyny, jest łatwo absorbowana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w krwi osiąga już po 10 minutach od podania doustnego, co świadczy o szybkiej absorpcji z przewodu pokarmowego.2

Allicyna, będąca głównym związkiem aktywnym czosnku, osiąga maksymalne stężenie we krwi po 30-60 minutach od podania doustnego. Związek ten podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie aż 95% substancji ulega biotransformacji.3

Winyloditiina, kolejny związek siarkowy powstający w wyniku przemian allicyny, osiąga maksymalne stężenie we krwi znacznie później – po około 120 minutach od podania doustnego, co sugeruje wolniejszą absorpcję lub powstawanie tego związku w wyniku metabolizmu innych składników czosnku.4

Dystrybucja

Po absorpcji, składniki aktywne czosnku ulegają dystrybucji w organizmie. Allicyna dystrybuowana jest głównie w osoczu, nerkach i wątrobie, co wskazuje na jej powinowactwo do tych tkanek i potencjalny wpływ na funkcje tych narządów.5

Metabolizm

Metabolizm składników czosnku zachodzi głównie w wątrobie. Allicyna, jako główny składnik aktywny, podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie aż 95% substancji ulega biotransformacji. Proces ten ma istotny wpływ na biodostępność allicyny.6

Eliminacja

Związki siarki zawarte w czosnku są eliminowane z organizmu różnymi drogami:

  • Allina – wydalana jest głównie przez nerki, co wskazuje na filtrację kłębuszkową jako główny mechanizm eliminacji
  • Metabolity allicyny – wydalane są z moczem zarówno w postaci sprzężonej (np. z kwasem glukuronowym lub siarkowym), jak i niesprzężonej

7

Brak kompleksowych badań farmakokinetycznych dla preparatów z czosnkiem

Należy podkreślić, że dla wielu preparatów zawierających czosnek nie przeprowadzono systematycznych badań farmakokinetycznych. W przypadku produktu leczniczego Alliomint, zawierającego 300 mg cebuli czosnku (Allium sativum L., bulbus) z zawartością nie mniej niż 0,6 mg allicyny w jednej tabletce, producent wskazuje na brak badań farmakokinetycznych.8

Podobnie dla produktu Alliofil, który zawiera w jednej tabletce dojelitowej 200 mg cebuli czosnku (Allium sativum L., bulbus) oraz 53,5 mg liścia pokrzywy (Urtica dioica L. folium), nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych.9

Farmakokinetyka jeżówki purpurowej współwystępującej z czosnkiem w preparatach złożonych

W przypadku produktu Alchinal, który oprócz suchego wyciągu z czosnku (0,248 g/10 ml) zawiera również suchy wyciąg z jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum, 0,056 g/10 ml), nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące składników jeżówki. Wynika to z faktu, że nie zidentyfikowano jednoznacznie substancji czynnej wyciągu wodnego z ziela jeżówki purpurowej.10

Ograniczenia w wiedzy farmakokinetycznej

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące czosnku i jego składników aktywnych są ograniczone i opierają się głównie na badaniach eksperymentalnych na zwierzętach. Brak jest kompleksowych badań farmakokinetycznych w populacji ludzkiej, które pozwoliłyby na precyzyjne określenie parametrów farmakokinetycznych dla poszczególnych składników czosnku oraz ich metabolitów.11

Dla wielu preparatów leczniczych zawierających czosnek, takich jak Alliomint czy Alliofil, nie przeprowadzono systematycznych badań farmakokinetycznych, co ogranicza możliwość precyzyjnego określenia profilu farmakokinetycznego tych produktów.12 13

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl