Dawkowanie i sposób podawania
Biwalirudyna

Biwalirudyna jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w leczeniu ostrych incydentów wieńcowych oraz podczas zabiegów rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, takich jak PCI i CABG. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od rodzaju procedury i stanu klinicznego pacjenta. W przypadku PCI zaleca się bolus 0,75 mg/kg mc. oraz wlew 1,75 mg/kg mc./h przez czas trwania zabiegu, z możliwością kontynuacji wlewu do 4 godzin po zabiegu (w STEMI do 4 godzin, a następnie zmniejszona dawka 0,25 mg/kg mc./h przez 4-12 godzin). U pacjentów z ACS leczonych farmakologicznie dawka początkowa wynosi 0,1 mg/kg mc. bolusem, a następnie wlew 0,25 mg/kg mc./h, z możliwością kontynuacji do 72 godzin. W przypadku CABG bez krążenia pozaustrojowego stosuje się bolus 0,5 mg/kg mc. i wlew 1,75 mg/kg mc./h przez czas zabiegu, natomiast przy CABG z krążeniem pozaustrojowym wlew przerywa się na godzinę przed zabiegiem i podaje UFH.

Dawkowanie biwalirudyny – zasady ogólne

Biwalirudyna powinna być podawana wyłącznie przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu ostrych incydentów wieńcowych lub zabiegów rewaskularyzacji naczyń wieńcowych. Dawkowanie tego leku jest uzależnione od rodzaju procedury medycznej oraz stanu klinicznego pacjenta.1

Przed zastosowaniem biwalirudyny należy zwrócić uwagę na prawidłowe przygotowanie roztworu. Całkowicie rozpuszczony, odtworzony i rozcieńczony produkt musi być dokładnie wymieszany przed podaniem. Zastosowanie bolusu powinno być zdecydowane i szybkie, aby zapewnić dotarcie całej dawki do pacjenta przed rozpoczęciem procedury.2

Dawkowanie w zależności od procedury medycznej

Dawkowanie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), w tym pierwotnej PCI

U pacjentów przygotowywanych do PCI zalecane dawkowanie biwalirudyny obejmuje:3

  • Dawka początkowa: 0,75 mg/kg masy ciała w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
  • Następnie bezpośrednio po bolusie: wlew dożylny z szybkością 1,75 mg/kg masy ciała na godzinę, przynajmniej przez cały czas trwania zabiegu

4

Po zakończeniu PCI wlew można kontynuować w zależności od wskazań klinicznych:5

  • 1,75 mg/kg masy ciała na godzinę do 4 godzin po zakończeniu PCI (o ile jest to uzasadnione klinicznie)
  • U pacjentów ze STEMI wlew w dawce 1,75 mg/kg mc. na godzinę należy kontynuować do 4 godzin po zakończeniu PCI
  • Następnie można kontynuować infuzję w zmniejszonej dawce 0,25 mg/kg mc. na godzinę przez kolejnych 4 do 12 godzin (o ile jest to uzasadnione klinicznie)

6

Pacjentów, u których wykonano zabieg pierwotnej PCI, należy uważnie monitorować pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na niedokrwienie mięśnia sercowego.7

Dawkowanie u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (UA/NSTEMI)

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (ACS) leczonych farmakologicznie zalecane dawkowanie biwalirudyny obejmuje:8

  • Dawka początkowa: 0,1 mg/kg masy ciała w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
  • Następnie wlew dożylny: 0,25 mg/kg/h
  • Czas trwania wlewu: możliwość kontynuacji do 72 godzin, jeśli jest to niezbędne

9

Jeżeli pacjent leczony farmakologicznie jest przygotowywany do zabiegu PCI, należy zastosować następujące dawkowanie:10

  • Dodatkowy bolus przed zabiegiem: 0,5 mg/kg masy ciała
  • Następnie wlew dożylny: 1,75 mg/kg masy ciała na godzinę w czasie trwania zabiegu
  • Po zabiegu PCI: możliwość zmniejszenia dawki do 0,25 mg/kg masy ciała na godzinę przez 4 do 12 godzin, jeśli jest to uzasadnione klinicznie

11

Dawkowanie u pacjentów przygotowywanych do zabiegu wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych (CABG)

W przypadku CABG bez krążenia pozaustrojowego:12

  • Kontynuacja wlewu dożylnego biwalirudyny do zabiegu
  • Przed zabiegiem: dodatkowy bolus 0,5 mg/kg masy ciała
  • Następnie wlew dożylny: 1,75 mg/kg masy ciała na godzinę przez okres trwania zabiegu

13

W przypadku CABG z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego:14

15

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Biwalirudyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min) oraz u pacjentów dializowanych.<sup data-drug="Biwalirudyna Accord" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Produkt Biwalirudyna Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR 16

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek leczonych z powodu ACS, dawka początkowa (0,1 mg/kg masy ciała w bolusie/0,25 mg/kg mc./h we wlewie dożylnym) nie wymaga dostosowania.17

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR 30-59 ml/min) poddawanych PCI:18

  • Bolus: bez zmian (standardowa dawka jak w ACS lub PCI)
  • Szybkość wlewu: zmniejszona do 1,4 mg/kg masy ciała na godzinę

19

Pacjenci z niewydolnością nerek powinni być starannie monitorowani pod kątem objawów klinicznych krwawienia podczas PCI ze względu na zmniejszony klirens biwalirudyny w tej grupie pacjentów.20

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki. Badania farmakokinetyczne wykazały, że metabolizm wątrobowy biwalirudyny jest ograniczony.21

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność ze względu na wysokie ryzyko krwawienia związane z upośledzeniem czynności nerek występującym w tej grupie wiekowej. Dawkowanie należy dostosować w oparciu o czynność nerek.22

Dzieci i młodzież

Nie ma wskazań do stosowania biwalirudyny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.23

Monitorowanie leczenia

Do monitorowania skuteczności leczenia biwalirudyną można wykorzystać czas krzepnięcia po aktywacji (ACT). Wartości ACT po 5 minutach od podania bolusu biwalirudyny wynoszą średnio 365 ± 100 sekund.24

Jeżeli wartość ACT po 5 minutach jest mniejsza niż 225 sekund, należy podać dodatkowy bolus biwalirudyny w dawce 0,3 mg/kg masy ciała. Gdy wartość ACT przekracza 225 sekund i wlew w dawce 1,75 mg/kg masy ciała na godzinę jest prawidłowo podawany, dalsze monitorowanie nie jest konieczne.25

W przypadku wystąpienia niewystarczającego wzrostu ACT należy rozważyć możliwość błędu w podawaniu leku, np. niewystarczające wymieszanie produktu Biwalirudyna Accord lub awarie sprzętu do podawania dożylnego.26

Koszulkę tętniczą można usunąć po upływie 2 godzin od zakończenia podawania wlewu biwalirudyny bez konieczności monitorowania układu krzepnięcia.27

Stosowanie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów ze STEMI poddawanych pierwotnej PCI standardowe leczenie wspomagające przed przyjęciem do szpitala powinno obejmować klopidogrel i może obejmować wczesne podanie niefrakcjonowanej heparyny (UFH).28

Podawanie biwalirudyny należy rozpocząć:29

  • Po upływie 30 minut od przerwania stosowania niefrakcjonowanej heparyny podawanej dożylnie
  • Po upływie 8 godzin od przerwania stosowania heparyny o małej masie cząsteczkowej podawanej podskórnie

30

Biwalirudyna może być stosowana w skojarzeniu z inhibitorem GP IIb/IIIa.31

Sposób podawania

Biwalirudyna jest przeznaczona do stosowania dożylnego. Przed podaniem produktu należy przeprowadzić odpowiednie przygotowanie roztworu:32

  1. Najpierw należy odtworzyć proszek do postaci roztworu zawierającego biwalirudynę w stężeniu 50 mg/ml
  2. Następnie odtworzony materiał należy poddać dalszemu rozcieńczeniu do całkowitej objętości 50 ml, aby otrzymać roztwór biwalirudyny o stężeniu 5 mg/ml

33

Odtworzony i rozcieńczony produkt należy dokładnie wymieszać przed podaniem. Po prawidłowym przygotowaniu roztwór powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący, bezbarwny lub barwy lekko żółtej.34

Linie do wlewów dożylnych należy wypełnić biwalirudyną w celu zapewnienia ciągłości wlewu po wykonaniu bolusa. Podaż infuzyjną należy rozpocząć natychmiast po podaniu dawki w bolusie, aby zapewnić dostarczenie leku pacjentowi przed zabiegiem i jego nieprzerwaną kontynuację przez cały czas trwania procedury.35

Tabela dawkowania biwalirudyny

Wskazanie Dawka początkowa (bolus) Wlew dożylny Kontynuacja po zabiegu
PCI (w tym pierwotna PCI) 0,75 mg/kg mc. 1,75 mg/kg mc./godz. przez czas zabiegu – 1,75 mg/kg mc./godz. do 4 godz. po PCI
– U pacjentów ze STEMI: 1,75 mg/kg mc./godz. do 4 godz. po PCI
– Następnie opcjonalnie: 0,25 mg/kg mc./godz. przez 4-12 godz.
ACS (UA/NSTEMI) – leczenie farmakologiczne 0,1 mg/kg mc. 0,25 mg/kg mc./godz. Możliwość kontynuacji do 72 godz.
ACS (UA/NSTEMI) – przygotowanie do PCI Dodatkowy bolus: 0,5 mg/kg mc. 1,75 mg/kg mc./godz. przez czas zabiegu Opcjonalnie: 0,25 mg/kg mc./godz. przez 4-12 godz.
CABG bez krążenia pozaustrojowego 0,5 mg/kg mc. (przed zabiegiem) 1,75 mg/kg mc./godz. przez czas zabiegu
CABG z krążeniem pozaustrojowym Kontynuacja wlewu do 1 godz. przed zabiegiem Przerwanie wlewu Podanie niefrakcjonowanej heparyny (UFH)
Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-59 ml/min) poddawani PCI Standardowa dawka (jak w PCI lub ACS) 1,4 mg/kg mc./godz. Zgodnie z protokołem dla danego wskazania, z uwzględnieniem zmniejszonej szybkości wlewu

Ważne uwagi dotyczące podawania:

  • Jeżeli wartość ACT po 5 minutach od podania bolusa jest mniejsza niż 225 sekund, należy podać dodatkowy bolus 0,3 mg/kg mc.
  • Bezpieczeństwo i skuteczność podawania dawki biwalirudyny tylko w bolusie, bez kolejnej infuzji, nie zostało określone i nie jest zalecane, nawet jeśli planowany jest krótki zabieg PCI.36
  • Koszulkę tętniczą można usunąć po upływie 2 godzin od zakończenia wlewu biwalirudyny bez monitorowania układu krzepnięcia

37

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl