Właściwości farmakokinetyczne
Xanax SR 0,5 mg
Alprazolam zawarty w tabletkach Xanax SR o przedłużonym uwalnianiu (dawki 0,5 mg, 1 mg, 2 mg) charakteryzuje się identyczną biodostępnością jak tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, jednak wchłanianie jest znacznie wolniejsze, co skutkuje obniżeniem maksymalnego stężenia (Cmax) o około 50% i jego osiągnięciem po 5-11 godzinach. Farmakokinetyka alprazolamu jest liniowa do dawki 10 mg, a okres półtrwania u dorosłych wynosi 12-15 godzin, natomiast u osób starszych wydłuża się do około 16 godzin, co wymaga uwzględnienia przy ustalaniu dawkowania. Alprazolam wiąże się w około 80% z białkami osocza, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi głównie przez oksydację, prowadząc do powstania alfa-hydroksyalprazolamu (o aktywności biologicznej około dwukrotnie mniejszej) oraz nieaktywnych pochodnych benzofenonu, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, co jest istotne w kontekście pacjentów z niewydolnością nerek.
Właściwości farmakokinetyczne alprazolamu
Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych alprazolamu zawartego w produkcie Xanax SR, który występuje w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2 mg. Farmakokinetyka tego leku charakteryzuje się specyficznymi cechami w zakresie wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.
Wchłanianie alprazolamu
Biodostępność alprazolamu po podaniu produktu Xanax SR jest identyczna jak w przypadku produktu Xanax (tabletki o natychmiastowym uwalnianiu). Zasadnicza różnica polega na tym, że wchłanianie substancji czynnej z postaci o przedłużonym uwalnianiu następuje znacznie wolniej, co ma swoje odzwierciedlenie w parametrach farmakokinetycznych.1
Po zastosowaniu preparatu Xanax SR, maksymalne stężenie alprazolamu w osoczu jest około o połowę niższe w porównaniu do identycznej dawki produktu Xanax. Stężenie maksymalne (Cmax) osiągane jest po 5-11 godzinach od podania, co wynika z utrzymywania się względnie stałego poziomu substancji czynnej w osoczu w tym okresie. Warto podkreślić, że farmakokinetyka alprazolamu przebiega zgodnie z modelem liniowym aż do dawki 10 mg.2
Dystrybucja alprazolamu
Badania farmakokinetyczne wykazały, że okresy półtrwania i stężenia metabolitów alprazolamu są bardzo podobne zarówno w przypadku stosowania tabletek Xanax, jak i Xanax SR, co wskazuje na podobny przebieg procesów metabolizmu i eliminacji niezależnie od postaci farmaceutycznej.3
Porównując podawanie leku Xanax SR co 12 godzin z przyjmowaniem tej samej dawki dobowej leku Xanax w 4 dawkach podzielonych, wykazano, że maksymalne i minimalne stężenia alprazolamu w stanie stacjonarnym są takie same dla obu postaci leku.4
Okres półtrwania (t½) alprazolamu wynosi 12-15 godzin u osób dorosłych, natomiast u pacjentów w podeszłym wieku ulega wydłużeniu i wynosi średnio 16 godzin. Ta różnica powinna być uwzględniona przy ustalaniu dawkowania u osób starszych.5
W warunkach in vitro alprazolam wykazuje znaczny stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi około 80%. Ten parametr ma istotne znaczenie przy ocenie potencjalnych interakcji lekowych związanych z wypieraniem z wiązań białkowych.6
Metabolizm alprazolamu
Alprazolam podlega przemianom metabolicznym przede wszystkim na drodze oksydacji. W wyniku tego procesu powstają dwa główne metabolity:7
- Alfa-hydroksyalprazolam – metabolit o aktywności biologicznej około dwukrotnie mniejszej niż związek macierzysty
- Pochodna benzofenonu – metabolit praktycznie pozbawiony aktywności biologicznej
Stężenia obu metabolitów w osoczu są bardzo niskie w porównaniu do stężenia związku macierzystego. Okresy półtrwania metabolitów alprazolamu są zbliżone do okresu półtrwania samego alprazolamu.8
Eliminacja alprazolamu
Eliminacja alprazolamu i jego metabolitów zachodzi głównie przez nerki. Jest to istotna informacja w kontekście stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie może być konieczna modyfikacja dawkowania.9
Charakterystyka produktu leczniczego
Xanax SR to produkt leczniczy zawierający alprazolam w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w trzech dawkach: 0,5 mg, 1 mg oraz 2 mg. Każda tabletka zawiera 221,7 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej o znanym działaniu.10
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu posiadają następujące cechy charakterystyczne umożliwiające ich identyfikację:11
| Dawka | Kolor | Kształt | Oznaczenie |
|---|---|---|---|
| 0,5 mg | Niebieski | Okrągły, wypukły | „P&U57” po jednej stronie |
| 1 mg | Biały | Okrągły, wypukły | „P&U59” po jednej stronie |
| 2 mg | Niebieski | Pięciokątny | „P&U66” po jednej stronie |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania