Dawkowanie i sposób podawania leku Velafax (wenlafaksyna)

Preparat Velafax zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku dostępny jest w dwóch dawkach: 37,5 mg (tabletki podłużne w kolorze żółtym do jasnożółtego z linią dzielącą po obu stronach) oraz 75 mg (tabletki okrągłe w kolorze żółtym do jasnożółtego z wytłoczoną nazwą PLIVA po jednej stronie i linią dzielącą po stronie drugiej). Prawidłowe dawkowanie preparatu ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych.¹

Standardowe dawkowanie

Dawka początkowa wenlafaksyny zwykle wynosi 75 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych po 37,5 mg dwa razy na dobę. Jeżeli wymaga tego stan kliniczny pacjenta, po kilku tygodniach leczenia dawkę dobową można zwiększyć do 150 mg i podawać w dwóch dawkach podzielonych (75 mg dwa razy na dobę).²

W przypadku pacjentów z ciężką depresją lub wymagających hospitalizacji, można zastosować większą dawkę początkową wynoszącą 150 mg na dobę, podawaną w dwóch dawkach podzielonych (75 mg 2 razy na dobę). Dawkę dobową można następnie zwiększać stopniowo o 75 mg co dwa lub trzy dni, aż do uzyskania pożądanego efektu klinicznego. Maksymalna dawka dobowa wynosi 375 mg. Po osiągnięciu stabilizacji stanu pacjenta dawkę należy stopniowo zmniejszać do dawki zwykle zalecanej, uwzględniając stan kliniczny pacjenta i tolerancję leku.³

W ramach leczenia długoterminowego należy regularnie kontrolować stan pacjentów (co 3 miesiące), aby ocenić korzyści wynikające z długotrwałej terapii.⁴

Dawkowanie w grupach specjalnych

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikowania dawki wenlafaksyny wyłącznie na podstawie wieku pacjenta. Jednakże podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność ze względu na:⁵

• Możliwe zaburzenia czynności nerek
• Potencjalne zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem

Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a w przypadku konieczności zwiększenia dawki, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją.⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie standardowej dawki o około 50%. Ze względu na indywidualną zmienność klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.⁷

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby dane kliniczne są ograniczone. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o ponad 50%. Podczas leczenia tych pacjentów należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka terapii.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Mimo że zmiana dawkowania nie jest bezwzględnie konieczna u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min, zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia.⁹

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) oraz u pacjentów wymagających hemodializy, dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na indywidualną zmienność klirensu u tych pacjentów, może być konieczne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb.¹⁰

Sposób podawania

Preparat Velafax należy przyjmować doustnie. Zaleca się przyjmowanie tabletek wenlafaksyny o natychmiastowym uwalnianiu podczas posiłku, codziennie o tej samej porze. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem – nie należy ich dzielić, żuć ani rozgryzać.¹¹

Odstawianie leku

Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawienia preparatu Velafax. W przypadku konieczności przerwania terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres trwający co najmniej 1-2 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawienia.¹²

Jeśli po zmniejszeniu dawki lub po całkowitym przerwaniu leczenia wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy i dostosowany do reakcji pacjenta.¹³

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Kontrolowane badania kliniczne w tej grupie wiekowej z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności i nie uzasadniają stosowania wenlafaksyny. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u młodych pacjentów poniżej 18 roku życia.¹⁴

Leczenie podtrzymujące i długoterminowe

Lekarz powinien okresowo oceniać skuteczność długotrwałej terapii preparatem Velafax u poszczególnych pacjentów. Głęboką depresję należy zazwyczaj leczyć przez kilka miesięcy lub dłużej. Badania kliniczne potwierdziły skuteczność wenlafaksyny w leczeniu długotrwałym zaburzeń depresyjnych trwającym do 12 miesięcy.¹⁵

Tabela dawkowania leku Velafax (wenlafaksyna)

Podczas wywiadu medycznego z pacjentem, któremu zalecana jest terapia wenlafaksyną, należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie chorób wątroby, nerek oraz wieku pacjenta, które mogą wpływać na modyfikację standardowego schematu dawkowania. Należy również poinformować pacjenta o konieczności regularnego przyjmowania leku podczas posiłków, przestrzegania zaleconego schematu dawkowania oraz o konieczności stopniowego odstawiania leku w przypadku zakończenia terapii.¹⁶