Działania niepożądane leku Valsartan Medical Valley

Valsartan Medical Valley to lek przeciwnadciśnieniowy zawierający substancję czynną walsartan w dawce 320 mg, dostępny w postaci tabletek powlekanych. W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, częstość występowania działań niepożądanych była porównywalna z placebo i zgodna z profilem farmakologicznym walsartanu. Nie stwierdzono ścisłej korelacji między występowaniem działań niepożądanych a dawką, czasem trwania leczenia, płcią, wiekiem czy rasą pacjentów.¹

Klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane podczas stosowania walsartanu sklasyfikowano według częstości występowania jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej (gdy nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstości działania niepożądane uszeregowano według malejącego nasilenia.²

Należy zauważyć, że w przypadku działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu oraz tych pochodzących z badań laboratoryjnych, ustalenie dokładnej częstości występowania nie było możliwe, dlatego oznaczono je jako „nieznana”.³

Profil bezpieczeństwa w populacji dorosłych

Profil bezpieczeństwa walsartanu różni się w zależności od wskazania do stosowania. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym profil jest odmienny od tego obserwowanego u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i/lub z niewydolnością serca, co może być związane z podstawową chorobą pacjenta.⁴

Szczegółowy wykaz działań niepożądanych

Profil bezpieczeństwa w populacji pediatrycznej

Dzieci i młodzież w wieku 6-18 lat

Działanie przeciwnadciśnieniowe walsartanu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat oceniano w dwóch randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych oraz jednym badaniu otwartym. W tych badaniach uczestniczyło 711 pacjentów pediatrycznych, z czego 560 otrzymywało walsartan.⁵

Z wyjątkiem pojedynczych przypadków zaburzeń żołądkowo-jelitowych (takich jak ból brzucha, nudności, wymioty) oraz zawrotów głowy, nie stwierdzono istotnych różnic w odniesieniu do rodzaju, częstości i nasilenia działań niepożądanych między profilem bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych w wieku 6-18 lat a profilem bezpieczeństwa u pacjentów dorosłych.⁶

Ocena funkcji neuropoznawczych i rozwoju pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 do 16 lat wykazała, że leczenie walsartanem trwające do jednego roku nie miało istotnego klinicznie, niekorzystnego wpływu na te funkcje.⁷

W analizie zbiorczej obejmującej 560 pacjentów pediatrycznych z nadciśnieniem tętniczym (w wieku 6-17 lat), którzy otrzymywali walsartan w monoterapii (n=483) lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (n=77), u 85 pacjentów (15,2%) występowała przewlekła choroba nerek (wyjściowe GFR <90 ml/min/1,73m²). Łącznie 45 pacjentów (8,0%) przerwało badanie z powodu działań niepożądanych, a u 111 pacjentów (19,8%) wystąpiły działania niepożądane.⁸

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi w całej grupie były:

• ból głowy (5,4%)
• zawroty głowy (2,3%)
• hiperkaliemia (2,3%)

W podgrupie pacjentów z przewlekłą chorobą nerek najczęściej występowały:

• hiperkaliemia (12,9%)
• ból głowy (7,1%)
• wzrost stężenia kreatyniny we krwi (5,9%)
• niedociśnienie (4,7%)

Natomiast u pacjentów bez przewlekłej choroby nerek, najczęstszymi działaniami niepożądanymi były:

• ból głowy (5,1%)
• zawroty głowy (2,7%)

Działania niepożądane obserwowano częściej u pacjentów otrzymujących walsartan w skojarzeniu z innym lekiem przeciwnadciśnieniowym, niż u pacjentów otrzymujących walsartan w monoterapii.⁹

Dzieci w wieku 1-5 lat

Przeciwnadciśnieniowe działanie walsartanu u dzieci w wieku od 1 roku do poniżej 6 lat zostało ocenione w trzech randomizowanych badaniach klinicznych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby. W jednym z badań z udziałem 90 dzieci stwierdzono dwa zgony oraz pojedyncze przypadki znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych. Zdarzenia te wystąpiły u pacjentów z istotnymi chorobami współistniejącymi, a związek przyczynowy ze stosowaniem walsartanu nie został ustalony.¹⁰

W pozostałych dwóch badaniach, obejmujących 202 dzieci w tym samym przedziale wiekowym, nie odnotowano znacznego zwiększenia aktywności transaminaz wątrobowych ani zgonów podczas leczenia walsartanem.¹¹

W łącznej analizie tych dwóch badań z udziałem 202 dzieci, wszyscy pacjenci otrzymywali walsartan w monoterapii w okresach leczenia metodą podwójnie ślepej próby, a 186 dzieci kontynuowało leczenie w badaniu przedłużającym lub w okresie leczenia prowadzonym metodą próby otwartej. U 33 pacjentów (16,3%) stwierdzono przewlekłą chorobę nerek (wyjściowy eGFR <90 ml/min).¹²

W okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby:

• 2 pacjentów (1%) przerwało leczenie z powodu wystąpienia zdarzenia niepożądanego
• u 13 pacjentów (7,0%) wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane
• najczęstszymi działaniami niepożądanymi były: wymioty (n=3, 1,6%) i biegunka (n=2, 1,1%)
• w grupie pacjentów z przewlekłą chorobą nerek stwierdzono jedno działanie niepożądane (biegunka)

W okresie leczenia metodą próby otwartej:

• 4 pacjentów (2,1%) przerwało leczenie z powodu wystąpienia zdarzenia niepożądanego
• u 10 pacjentów (5,4%) wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane
• najczęstszym działaniem niepożądanym był spadek apetytu, który zgłosiło dwoje pacjentów (1,1%)

Hiperkaliemię stwierdzono u jednego pacjenta zarówno w okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby, jak i próby otwartej. Nie stwierdzono przypadków niedociśnienia ani zawrotów głowy w żadnym z tych okresów.¹³

Szczególne uwagi dotyczące populacji pediatrycznej

Hiperkaliemia występowała częściej u dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku do poniżej 18 lat ze współistniejącą przewlekłą chorobą nerek. Ryzyko wystąpienia hiperkaliemii może być wyższe u dzieci w wieku od 1 roku do 5 lat w porównaniu z dziećmi w wieku od 6 do poniżej 18 lat.¹⁴

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa; Tel.: +48 22 49 21 301; Faks: +48 22 49 21 309; Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl¹⁵

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.¹⁶