Przedawkowanie
Tranxene 10 mg

Przedawkowanie klorazepatu soli dwupotasowej (Tranxene), dostępnego w kapsułkach 5 mg i 10 mg, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego z objawami zależnymi od stopnia zatrucia. Niewielkie przedawkowanie manifestuje się sennością, splątaniem i letargiem, umiarkowane – ataksją, hipotonią mięśniową i niedociśnieniem, natomiast ciężkie przypadki obejmują głęboki sen, depresję oddechową, rzadko śpiączkę, a nawet zgon. Głównym zagrożeniem jest przejście w śpiączkę, stanowiącą bezpośrednie ryzyko życia. W diagnostyce i terapii istotne jest monitorowanie funkcji oddechowych i sercowo-naczyniowych oraz rozważenie podania flumazenilu, specyficznego antagonisty receptorów benzodiazepinowych, szczególnie w przypadkach umiarkowanego i ciężkiego zatrucia.

Przedawkowanie leku Tranxene

Przedawkowanie klorazepatu soli dwupotasowej (Tranxene) może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Lek ten, dostępny w postaci kapsułek 5 mg i 10 mg, należy do grupy benzodiazepin, których przedawkowanie charakteryzuje się głównie objawami związanymi z depresją ośrodkowego układu nerwowego.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Tranxene można podzielić na dwie kategorie: objawy niewielkiego przedawkowania oraz objawy ciężkiego przedawkowania. W przypadku niewielkiego przedawkowania pacjent może wykazywać objawy takie jak senność, splątanie i letarg. Natomiast w cięższych przypadkach przedawkowania mogą wystąpić: ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie, depresja oddechowa, rzadko śpiączka, a w skrajnie rzadkich przypadkach może dojść do zgonu.2

Głęboki sen jest głównym objawem ciężkiego przedawkowania klorazepatu, który w zależności od przyjętej dawki może przejść w śpiączkę, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Tranxene konieczne jest podjęcie odpowiednich kroków terapeutycznych. Pacjent powinien zostać przyjęty na oddział intensywnej terapii, gdzie należy ze szczególną uwagą monitorować czynność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Przy odpowiednim postępowaniu medycznym rokowanie jest zazwyczaj dobre.4

W przypadku ostrego przedawkowania, gdy od przyjęcia leku nie minęła godzina, należy zastosować następujące postępowanie:5

  • Jeśli pacjent jest przytomny – należy sprowokować wymioty
  • Jeśli pacjent jest nieprzytomny – należy wykonać płukanie żołądka, pamiętając o zabezpieczeniu górnych dróg oddechowych
  • Po upływie godziny od przedawkowania można podać węgiel aktywny w celu zmniejszenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego

W diagnostyce i leczeniu przedawkowania benzodiazepin, w tym klorazepatu, pomocne może być podanie flumazenilu – specyficznego antagonisty receptorów benzodiazepinowych. Jest on przydatny zarówno w rozpoznaniu, jak i w leczeniu celowego lub przypadkowego przedawkowania.6

Rokowanie

Rokowanie w przypadku przedawkowania leku Tranxene jest zazwyczaj korzystne, pod warunkiem, że pacjent nie zażył jednocześnie innych leków psychotropowych i otrzymuje odpowiednie leczenie. Jest to istotna informacja kliniczna, którą należy uwzględnić przy ocenie stanu pacjenta i planowaniu dalszego postępowania terapeutycznego.7

Stopień przedawkowania Objawy Postępowanie
Niewielkie przedawkowanie Senność, splątanie, letarg Monitorowanie funkcji życiowych, obserwacja pacjenta
Umiarkowane przedawkowanie Ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie Hospitalizacja, monitorowanie funkcji życiowych, ewentualne podanie flumazenilu
Ciężkie przedawkowanie Głęboki sen, depresja oddechowa, śpiączka (rzadko) Oddział intensywnej terapii, zabezpieczenie dróg oddechowych, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, podanie flumazenilu
Ostre przedawkowanie (do 1h) Zależne od przyjętej dawki U przytomnych: wywołanie wymiotów
U nieprzytomnych: płukanie żołądka z zabezpieczeniem dróg oddechowych
Później: podanie węgla aktywnego
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl