Przedawkowanie – Tensart 160 mg

Przedawkowanie
Tensart 160 mg

Przedawkowanie walsartanu, substancji czynnej leku Tensart (160 mg), prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem. Mechanizm toksycznego działania opiera się na blokadzie receptorów AT1 dla angiotensyny II, co powoduje rozszerzenie naczyń i zmniejszenie obciążenia następczego. Objawy przedawkowania obejmują spadek MAP poniżej wartości krytycznych dla perfuzji narządowej, bradykardię, zaburzenia nerkowe (oliguria, wzrost kreatyniny i mocznika) oraz progresywne pogorszenie stanu hemodynamicznego. Walsartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku w zatruciu.

Pobierz ChPL PDF Tensart – Tabletki powlekane – 160 mg

Przedawkowanie leku Tensart

Niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem
Postępowanie terapeutyczne
Objawy przedawkowania
Monitorowanie po przedawkowaniu
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

walsartan

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Tensart

Przedawkowanie walsartanu, substancji czynnej produktu leczniczego Tensart (160 mg, tabletki powlekane), może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, mającego na celu stabilizację funkcji życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hemodynamicznych. ¹

Niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem

Przedawkowanie produktu Tensart prowadzi przede wszystkim do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie tętnicze), które może mieć charakter ostry i zagrażający życiu. Utrzymujące się niskie wartości ciśnienia mogą skutkować istotnym upośledzeniem perfuzji narządowej, co w konsekwencji prowadzi do zaburzeń świadomości (od splątania do utraty przytomności), zapaści krążeniowej i/lub wstrząsu. Stan ten wymaga natychmiastowego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia. ²

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie pacjenta po przedawkowaniu walsartanu powinno być dostosowane do czasu, jaki upłynął od momentu przyjęcia leku, a także rodzaju i nasilenia występujących objawów. Priorytetem jest stabilizacja układu krążenia. ³

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego należy zastosować następujące postępowanie:

Ułożenie pacjenta w pozycji poziomej na plecach (pozycja Trendelenburga) – sprzyja to zwiększeniu powrotu żylnego i poprawie rzutu serca ⁴
Korekcja objętości krwi krążącej poprzez dożylne podanie płynów (krystaloidy, koloidy) ⁵
W przypadkach opornego niedociśnienia – rozważenie zastosowania leków presyjnych

Należy podkreślić, że walsartan nie może być skutecznie usunięty z organizmu za pomocą hemodializy, co ogranicza możliwości terapeutyczne w przypadku ciężkiego zatrucia. Jest to istotna informacja kliniczna, która może wpłynąć na wybór metod leczenia przedawkowania. ⁶

Objawy przedawkowania

W poniższej tabeli przedstawiono najważniejsze objawy przedawkowania leku Tensart wraz z ich charakterystyką kliniczną i mechanizmem powstawania.

Objaw	Opis	Mechanizm	Nasilenie w zależności od dawki
Niedociśnienie tętnicze	Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi; może mieć różne nasilenie, od łagodnego (objawy ortostatyczne) do ciężkiego (spadek MAP poniżej wartości krytycznych dla perfuzji narządowej)	Blokada receptorów AT1 dla angiotensyny II, prowadząca do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia obciążenia następczego	Występuje zależność dawka-efekt; przy dużych dawkach niedociśnienie może być oporne na standardowe leczenie
Zaburzenia świadomości	Od łagodnych (dezorientacja, splątanie) do ciężkich (utrata przytomności); zaburzenia mogą narastać progresywnie wraz z pogłębianiem się niedociśnienia	Wtórne do zmniejszonej perfuzji mózgowej na skutek niedociśnienia	Występuje zwykle przy znacznym przedawkowaniu i głębokim niedociśnieniu
Zapaść krążeniowa	Stan charakteryzujący się istotną hipoperfuzją narządową, tachykardią, bladością powłok, ochłodzeniem obwodowych części ciała	Wtórna do obniżenia ciśnienia tętniczego i aktywacji mechanizmów kompensacyjnych	Występuje przy znacznym przedawkowaniu; progresja objawów zależna od dawki
Wstrząs	Krytyczny stan niewydolności krążenia z utratą autoregulacji przepływu narządowego, tachykardią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, oligurią, kwasicą	Skrajne nasilenie zaburzeń hemodynamicznych prowadzących do zaburzeń perfuzji tkankowej i hipoksji tkankowej	Występuje przy masywnym przedawkowaniu i braku odpowiedniej interwencji na wcześniejszych etapach
Bradykardia	Zmniejszenie częstości rytmu serca, może towarzyszyć głębokiemu niedociśnieniu	Efekt odruchowy lub w mechanizmie centralno-wagalnym przy niedociśnieniu	Może wystąpić przy różnych dawkach, częściej przy znacznym przedawkowaniu
Zaburzenia nerkowe	Oliguria, anuria, wzrost poziomu kreatyniny i mocznika	Wtórne do hipoperfuzji nerek w przebiegu niedociśnienia	Nasilenie zależne od stopnia i czasu trwania niedociśnienia

Monitorowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania Tensartu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem:

Ciągłego pomiaru ciśnienia tętniczego (optymalnie metodą inwazyjną u pacjentów niestabilnych)
Monitorowania EKG
Kontroli stanu świadomości
Kontroli diurezy godzinowej
Monitorowania parametrów równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej
Oceny funkcji nerek (mocznik, kreatynina)

Pacjent po przedawkowaniu walsartanu powinien pozostawać pod obserwacją medyczną do czasu pełnej normalizacji parametrów hemodynamicznych i ustąpienia wszystkich objawów przedawkowania. W przypadkach ciężkiego przedawkowania konieczna może być hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii. ⁷

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.